nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 2124):

Wubbo Ockels

Toen Wubbo Ockels het heelal in werd geschoten, was het eerste dat hij zag de aarde. De aarde als een grote bol omwikkeld met een dun laagje gas. In dat dunne laagje gas wonen wij.

In dat dunne laagje gas razen de stormen, dondert de bliksem, slaat de regen neer en drijven de wolken. Tornado’s blazen huizen omver of blazen grote golven het land op. In dat dunne, tere laagje gas wonen wij.

Wubbo Ockels voelde zich waarschijnlijk erg nietig in zijn grote raket, ver boven dat dunne laagje gas. In die raket, space shuttle, was eten, drinken en ook een beetje gas. Zuurstof. Het was niet veel, in ieder geval niet genoeg om gras te laten groeien, sla te verbouwen of graan. Niet genoeg om in een oven brood te bakken en zeker onvoldoende voor een koe om zo wat melk te krijgen. De space shuttle was zelfs te klein voor een avondwandeling, want hij is niet groter dan een fikse studentkamer in Groningen.

Zonder balkon.

Hoewel het buiten de space shutle flink kon vriezen was er geen ijs om op te schaatsen en geen sneeuw om ballen mee te maken. Er was geen atmosfeer. Alle atmosfeer was binnen. Wubbo Ockels moet gevoeld hebben hoe klein zijn raketje was en, kijkend naar de aarde, hoe klein ook de wereld. Natuurlijk was de wereld groot genoeg voor miljarden mensen, voor koeien, velden met graan, ovens om brood te bakken, maar dat moest allemaal gebeuren in dat dunne laagje gas.

Wat Wubbo vooral zag, en dat heeft hij de rest van zijn leven en in zijn afscheidsbrief aan ons proberen te vertellen. Er is geen andere wereld. Wij kunnen hem misschien kapot maken of onwoonbaar voor ons. Maar als we dat doen, kunnen we nergens anders heen.

De space shuttle, zo wist Wubbo als geen ander, is geen alternatief.

schrijver

Schrijver: Jan R. Lønsing, 05-06-2014

janrlunsingathome.nl


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Deze inzending is 102 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:René Turk
Datum:05-06-2014
Bericht:Mooi!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl