nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (462)
adel (4)
afscheid (26)
algemeen (51)
bedankt (20)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (36)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (44)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (38)
geschiedenis (13)
geweld (19)
haiku (1)
heelal (6)
hobby (5)
humor (30)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (17)
jaargetijden (25)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (26)
landschap (7)
lichaam (33)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (43)
maatschappij (287)
mannen (12)
milieu (33)
misdaad (26)
moraal (44)
muziek (56)
natuur (33)
oorlog (47)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (253)
psychologie (26)
rampen (21)
reizen (54)
religie (28)
schilderkunst (5)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (89)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (8)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (25)
vrouwen (34)
welzijn (41)
wereld (30)
werk (43)
wetenschap (26)
woede (21)
woonoord (17)
ziekte (33)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 2890):

Dood spelmoment

Zappend zie ik beelden van de aankomst van een voetbalelftal bij een hotel. Prachtig beeld.
Dan stappen ze uit de bus met enorme koptelefoons op hun meestal kaalgeschoren koppen. En je zou dan willen weten naar welke muziek ze luisteren. Als ik een gok zou moeten doen, schat ik hun muziek in op hard en agressief. Maar dat kan een vooroordeel zijn natuurlijk.

Dan hun ogen. Wezenloos. Dat kunnen voetballers ook als geen ander, ze kunnen heel mooi wezenloos kijken. Die starende blik in het niets. Die volledige desinteresse in het onbenullige leven buiten, en tegenwoordig ook, binnen een veld.
Sommigen trekken een koffer op wieltjes achter zich aan. Ik wed, volgepakt met computerspelletjes, vechtgames, dat soort dingen.

Dat mechanische lopen naar de hotelingang. Niemand kan beter mechanisch en levenlozer naar een hotelingang lopen dan een voetballer. Het schijnt dat ze daar zelfs niet op hoeven te trainen.

Dan zie je ze, vlak voor de wedstrijd begint, het veld oplopen en in de rij gaan staan om naar een volkslied te luisteren. De meesten zingen niet mee.
Zo'n stel volgevreten en verwende voetballers te zien staan doet mij denken aan een stel figuren die je normaal gesproken alleen in de isolatiecel van een streng beveiligde inrichting aantreft.
Er staan een paar kerels tussen die kijken alsof ze er niet mee zitten elkaar straks met een blok beton de hersens in te rossen.
De meesten hebben zich van boven tot onder laten onder kliederen met een tsunami van tatoeages. Het enige wat nog ontbreekt is een bot door de neus.
Tijdens de wedstrijd slaan ze elkaar voortdurend met hun ellebogen de hersens in. Of schoppen elkaars kruisbanden aan gort.

Vooral die ellebogen. Niemand beseft beter dan een voetballer wat de functie is van een elleboog. Ellebogen zijn speciaal gemaakt voor voetballers.
Nu zie ik het weer gebeuren. Twee voetballers springen omhoog naar een bal en beiden plaatsen ze zeer professioneel de ellebogen op elkaars neuzen. Dat beeld blijf je bij.
Dat wil je eindeloos in de herhaling zien.
Ze liggen allebei voor dood op de grond. Misschien zijn ze wel echt dood.
Niemand die er wakker van ligt. Het spel gaat door en er wordt gescoord.

'Tja, dat was, letterlijk, een doelpunt uit een dood spelmoment,' hoor ik een trainer na de wedstrijd uitleggen terwijl twee brancards met spelers een ambulance in worden gereden en de trainer voorbij racen.
De trainer meent wat hij zegt....Dat kun je zien.
Je schrikt ervan.
Maar je accepteert het, want het is voetbal

De spelers die verloren, zitten daar niet mee. Koptelefoon op, gestoorde muziek op stadionsterkte en wie doet ons wat. Hoe het met de geblesseerde spelers gaat? Geen idee, de spelletjescomputer wacht..

schrijver

Schrijver: van Gellekom, 03-04-2017


Geplaatst in de categorie: sport

Deze inzending is 92 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:04-04-2017
Bericht:Uitstekende hilarische voetbalkritiek. Ik moest meteen aan de vroegere gladiatoren denken, die o.a. zware misdadigers en slaven waren. Zij vochten op leven en dood met zwaarden en andere attributen. Hun amfitheaters zijn tegenwoordig de voetbalstadions, één heet er zelfs 'De Arena'. Als er geen rode kaarten zouden bestaan, zou die vergelijking snel bewaarheid worden.
Bovendien is het uiterlijk van de voetbalmiljonairs vaak agressief inclusief agressieve kapsels en tatoeages.
En dan te bedenken, dat heel veel jongeren zich spiegelen aan deze ruwe bonken.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl