nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (472)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (61)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (36)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (46)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (20)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (298)
mannen (12)
milieu (33)
misdaad (27)
moraal (46)
muziek (60)
natuur (33)
oorlog (47)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (5)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (9)
sport (95)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (41)
wereld (32)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (17)
ziekte (33)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 2971):

Wat geloofde Erasmus?

Na het lezen van Lof der Zotheid blijf ik zitten met een ingewikkelde vraag. Geloofde Erasmus of geloofde hij niet in God? Het was in de tijd dat hij dat boekje schreef niet bijzonder verstandig om te zeggen dat je niet in God geloofde. Erasmus was in kloosters opgegroeid en was bijna priester geworden, dus hij leefde in en met de kerk – toen de enige kerk, want het protestantisme moest zich nog afsplitsen.

Erasmus heeft nooit partij gekozen voor Luther of voor de paus. Dat was zeker geen onverschilligheid, maar vooral een keuze voor eenheid en vrede. Uit Lof der Zotheid blijkt zonneklaar dat Erasmus tegen oorlogen was, want niets is zotter dan oorlogen. Hoewel je nooit helemaal zeker weet of hij bedoelt wat hij schrijft, want in het boek is de Zotheid aan het woord, ben ik ervan overtuigd dat hij hier toch bedoelt wat hij schrijft. Om de zotheid van oorlogen aan te tonen, wijst hij erop dat niemand rekening houdt met slachtoffers en Demosthenes toont zich op het slagveld als hij wegvlucht op een moment dat de vijand nauwelijks in het vizier is, een slecht soldaat en een wijs redenaar. Zotheid wijst in de rest van het boek er voortdurend op hoe nutteloos wijzen en filosofen zijn, omdat zij niet zot zijn.

Maar wat mij het meest intrigeert is de wereld van goden die in het boek langs paradeert. Erasmus kent alle Griekse en Romeinse goden en laat zien dat hij begrijpt dat die mensen, beschaafde mensen toch, geloven in deze rare goden en hun zotte eigenschappen. Omdat Erasmus echt niet in deze goden gelooft, weet hij dat goden in andere tijden andere goden zijn. En dat leidt onwillekeurig tot de vraag of de Christelijke god wel van alle tijden is. En een intelligent man als Erasmus moet zich die vraag gesteld hebben. Hij neemt dan ook ruim de tijd om de bisschoppen, de kardinalen, de pausen, de Duitse bisschoppen, de vromen en de toestand van de mystieke extase als zotheid te beschrijven. Zelfs de Bijbel moet er aan geloven. Hoewel hij de Bijbel zelf niet aanvalt, haalt hij er tal van uitspraken uit die aantonen dat de discipelen, Paulus voorop, ook zot en dwaas zijn.

Eén en één is twee, zou je zeggen. Als het Griekse geloof zotheid is, dan is dat van de Christelijken niet minder. En dan is de vervolgvraag ook snel beantwoord. Erasmus behandelt die vraag niet: of de christelijke God wel bestaat. Hij kijkt wel uit. In die tijd werd je voor minder verbrand. Ook al was hij niet van plan dit geschrift, bedoeld voor zijn vriend Thomas More, te publiceren, toch moet hij bevroed hebben dat al te radicale uitingen op papier niet verstandig zijn.

Maar tegenover mijn overtuiging dat Erasmus op zijn minst een zoeker was die niet wist of God bestond, staat dat hij wordt beschreven als een zeer gelovig man. Het kan zijn, dat hij zijn twijfel koppelde aan te overtuiging dat er een godsdienst nodig was en dat die godsdienst net zo goed de christelijke kon zijn als een andere, maar hoe kom je daar achter?

We kunnen het hem niet meer vragen.

schrijver

Schrijver: Jan R. Lønsing, 07-09-2017

janrlunsingathome.nl


Geplaatst in de categorie: religie


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 83 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum:08-09-2017
Bericht:Een van de meest tragische gegevenheden van de mensheid is m.i. dat steeds weer nieuwe generaties worden geïndoctrineerd met de clichés van oudere, en emotioneel worden gechanteerd om vooral niet kritisch en helder na te denken. Vooral op het gebied van goden en religies roest een ijzeren taboe, op straffe van excommunicatie uit de sociale context. Zie Moslims, Katholieken (?), Protestanten, Joden, etcetera.
Dezelfde constatering geldt echter ook voor 'geloofsartikelen' op allerlei andere levensgebieden, zoals politiek, maatschappelijke ideologieën en zelfs sport.
De lof der zotheid is m.i. nog steeds actueel omdat we sinds Erasmus geen klarinet verder zijn gekomen..



Naam:Joanan Rutgers
Datum:07-09-2017
Bericht:Als jonge tiener las ik 'Lof der zotheid' en ik kreeg er vooral de indruk door, dat Erasmus de absurditeit van de menselijke, huichelachtige samenlevingen aankaartte en een behoorlijke lolbroek was. Als jij me zegt waar jij in gelooft, dan kan ik daar ook niets mee.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl