nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (971)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (44)
psychologie (47)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1075):

Robert Anker: Ik schrijf onder de regels

Ik schrijf onder de regels: het schooljaar is voorbij
en kleumend met z'n achten bij elkaar een zomeravond
in het park wij en jij veranderlijke ziel daar altijd bij
tot hier. Het wordt een lange koele zomer zonder
elkaar. Te jong voor tranen maar te stil voor onze jaren
slenteren wij de dijk op naar het meer dat licht verzamelt
voor later, vogels zich verzamelen als een veer.
Wié duwt mij eens om nu jij je krullen schudt en lacht om mij. Je bent maar pas in mij, wie houdt me vast, eenzame zomer die te barsten bloeiend om de lege ramen van het huis,
te staren naar de wind die door het gras met vlag en wimpel.
Wij wachten en de rauwe nacht door onze haren strijkt.
Wij zijn altijd met z'n achten, niemand krijgt ons uit elkaar. Ik schrijf je elke dag, ik hoor je stem overal,
tot in september.


Robert Anker is geboren in 1946 in het West-Friese Oostwoud. Hij verhuisde in 1966 naar Amsterdam om Nederlands te gaan studeren aan de universiteit. Momenteel woont en werkt hij nog steeds in deze stad.
Hij publiceerde o.a. in De Revisor en Raster.
In 1979 verscheen zijn debuutdichtbundel 'Waar ik nog ben', geïnspireerd door zijn jeugd in het dorpje Oostwoud. Het is een introverte bundel.
In 1983 verscheen 'Van het balkon', al meer gericht op de buitenwereld is.
In 2002 verscheen 'De broekbewapperde mens', dat genomineerd werd voor de VSB poëzieprijs 2003. Het handelt over maatschappelijke problemen.
Eerst schreef hij over de natuur, later over het stadsleven, de tegenstelling tussen stad en platteland, voorts ging hij meer spreektaal gebruiken.
Hij schreef ook toneelteksten, romans, verhalen, essays over literatuur/kunst en jeugdliteratuur.
Hij was leraar Nederlands aan het Amstellyceum.
Van 1988 tot 1995 was hij redacteur van Tirade.
Nu is hij full-time schrijver en literair criticus voor Het Parool.

In 1983 ontving hij de Jan Campertprijs en in 1987 de Herman Gorter-prijs. In 1992 de Ferdinand Borderwijkprijs en in 2002 de Libris literatuurprijs voor zijn roman 'Een soort Engeland'.

In 1998 verscheen zijn debuutroman 'Vrouwenzand', over een advocaat, die zichzelf dreigt te verliezen.
In 2008 verscheen 'Nieuwe veters. Verzamelde gedichten 1979-2006'.
In datzelfde jaar werd hij stadsdichter van Amsterdam en in 2009 bundelt hij zijn stadsgedichten in 'De dichter en de stad'.

Zijn belangrijkste thema is: hoe te leven in een wereld waarvoor je niet werd opgeleid. Hij treedt weinig op, zeker niet met zijn gedichten, dat vindt hij overdadig. Hij voelt zich meer dichter dan romancier.
Hij is in het begin wat beïnvloed door Chris van Geel.
Hij gelooft niet in paranormale, metafysische werelden. De houding van een dichter is kloosterlijk, zegt hij, en hij zoekt toch naar de eeuwige eenheid, die zoek is geraakt.

Büch over Anker: 'Voor een verzamelaar van postzegels met natuurafbeeldingen zitten er heel mooie in de collectie van Anker'.
J. Bernlef loofde zijn nieuwe taalgebruik, maar bekritiseerde de weinige diepgang.
Wat verwacht je ook van een rasechte gnosticus?
Karel Soudijn (NRC) noemde hem een irritante bermtoerist en balkonreiziger.
Joost Zwagerman was heel positief over zijn vorm en inhoud, maar die dicht ongeveer op dezelfde manier, dus is het de vraag wiens werk hij voor ogen had. Misschien moet Anker zijn anker eens optrekken en verder varen dan Amsterdamse binnengrachten.

'Wij hoorden laatst dat iemand ons had geweigerd de weg te vragen. Hij wilde nog wel de boodschappen doen, maar de weg vragen - nee. Hij was ook gewoon blijven zitten, had een sigaret opgestoken en gezegd de weg is niet ontheemd zonder ons, de weg weet ons wel te vinden. Toen wij dit hoorden hebben we elkaar aangekeken, maar niemand van ons kwam op de gedachte die dit verpletterende nieuwe standpunt adequaat zou beschrijven'

Illustratie: Robert Anker

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 20-05-2011


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 102 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl