nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (95)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1002)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1913):

Das Leiden der jungen Karoline

(voor Karoline Friederike Louise Maximiliane von Günderrode (1780 - 1806))

Je bent geboren op 11 februari 1780 in Karlsruhe.
Je vader was de rechter/schrijver Hector Wilhelm von Günderrode. Je moeder was Luize Henriette Friederike Auguste Sophie Victorie.
Op je zesde overleed je vader aan een bloeding. Hij werd dertig jaar.
Je verhuisde met je moeder, vijf zussen en een broer naar Hanau. Het waren krappe tijden en er was sprake van een rechtszaak aangaande de erfenis.
Op je zeventiende werd je non, echter zonder geloften. Je leefde sober en je studeerde geschiedenis, literatuur en mythologie. Je snakte naar een onafhankelijk leven, geïnspireerd door de Franse Revolutie.

Op je negentiende kreeg je een relatie met Friedrich Carl von Savigny. Hij werd de belangrijkste jurist van zijn tijd en zijn studenten waren o.a. de broers Grimm. Via hem kwam je met andere romantici in aanraking. Je vertelde hem niet dat je gedichten schreef.
Je had een intieme vriendschap met Bettina von Arnim, een romantische schrijfster. Ze correspondeerde met Goethe en kort voor je overlijden verbrak je de vriendschap, omdat je minnaar Frederik Creuzer haar en haar familie niet mocht.
Je had je hele leven last van hoofd- en oogpijn. Waarschijnlijk had je last van glaucoom.

Op je vierentwintigste verscheen je eerste dichtbundel 'Gedichten en Fantasieën' onder het pseudoniem Tian.
Goethe vond je gedichten 'een vreemd fenomeen'. De schrijver Clemens Brentano, broer van Bettina, snapte niet waarom je je dichtkunst geheim had gehouden.
Je schreef de indrukwekkende gedichtencyclus 'Hochroth' over het doodsverlangen. De lezers vonden je poëzie te mannelijk en je gaf ruiterlijk toe dat je niet van vrouwelijke deugden hield. Je schreef tegen de brave burgerlijkheid en traditionele rolpatronen.

Op je vierentwintigste ontmoette je in Neuburg Abbey te Heidelberg Friedrich Creuzer, een filoloog/mythologist/oriëntalist, bevriend met Goethe en Clemens Brentano. Friedrich hield van jouw poëzie en hij hielp je met publicatiemogelijkheden. Jullie waren verliefd op elkaar en jullie beloofden elkaar eeuwige trouw.
Je schreef 'Ik kon het verlies van je liefde niet verdragen!'. Friedrich von Savigny trouwde met Gwendolyn Brentano, de zus van Bettina. Je wilde niet met je professor trouwen en een menage à trois met zijn vrouw erbij zag je al helemaal niet zitten, ook al zou zijn vrouw de moederfiguur zijn en jij als vrije dichteres je gang kunnen gaan. De slapjanus had niet het lef om van zijn vrouw te scheiden. Hij stimuleerde je om 'matriarchale samenlevingen' te bestuderen en je bezocht zijn lezingen in mannenkledij om dichtbij je hartendief te zijn.
Hij werd ziek en zijn vrouw verpleegde hem, waarbij hij zijn vrouw beloofde om jou los te laten, ook op aanraden van zijn vrienden en collega's, die vonden dat jij nooit een goede echtgenote zou zijn.

Op 26 juli 1806 ontving je dit keiharde bericht. Je had een dolk met een zilveren handvat en je had een chirurg gevraagd hoe je die het beste kon gebruiken bij zelfdoding. Je was kapot en niet meer bij zinnen door deze afgewezen liefde. Bovendien dacht je dat de depressieve Friedrich zou sterven. Daarbij werd je heen en weer geslingerd door je behoefte aan vrijheid en de opgedrongen rol als achttiende-eeuwse vrouw. Je hebt jezelf doodgestoken langs de Rijn in Winkel, je stak de dolk in je hart. Je bent de volgende dag in de rivier gevonden.

Je werd zesentwintig jaar en je bent begraven bij de parochiekerk van St. Walburga in Winkel.

Illustratie: Karoline von Günderrode

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 19-10-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 41 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl