nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1003)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (50)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3065):

The Smiths - I know it's over

The Smiths was een Engelse, alternatieve rockband uit Manchester, die van 1982 tot 1987 bestond.
De zanger was Steven Patrick Morrissey, geboren op 22 mei 1959 in Greater Manchester. Hij schreef geestige, melancholische teksten over sociale vervreemding en eenzaamheid. Hij was het tweede kind van de Ierse immigranten Peter Morrissey en Betty Dwyer. Hij had een problematische en geïsoleerde jeugd, vooral na de scheiding van zijn ouders.

Op de middelbare school voelde hij zich alleen en onbegrepen. Na de schooltijd had hij een aantal saaie baantjes, maar hij leefde vooral van de bijstand. Hij wilde graag een beroemde popster worden en hij was even de zanger van The Nosebleeds.
Hij is een dierenrechtenactivist. Vanaf zijn elfde werd hij vegetariër en later veganist.
In 2005 won hij de Linda McCartney Memorial Award. Hij vergeleek de zeehondenjacht met de holocaust en Jamie Oliver noemde hij een 'seriemoordenaar van dieren'.
Hij lijdt aan een chronische depressie en in 2014 is hij succesvol behandeld tegen slokdarmkanker. Hij heeft een grote afkeer van het Britse koningshuis, getuige zijn song 'The queen is dead'.

Een ander lid was de zanger/gitarist Johnny Marr (John Martin Maher), geboren op 31 oktober 1963 in Manchester.
Verder was er de bassist Andrew Michael Rourke, geboren op 17 januari 1964 in Manchester, die aan de drugs verslaafd was, wat hij voor Morrissey verborgen moest houden, omdat die openlijk walgde van drugs. Toen hij er via het televisienieuws toch achter kwam, heeft hij Andrew via een briefje onder zijn ruitenwisser direct ontslagen.
Tenslotte was daar de drummer Michael Adrian Paul Joyce, geboren op 1 juni 1963 in Fallowfield. Hij speelde eerder in punkbands en tijdens de auditie was hij onder invloed van paddo's. Na The Smiths drumde hij o.a. voor Sinéad O'Connor. Geldclaims hebben Morrissey en Joyce uit elkaar gedreven.

Op 13 mei 1983 verscheen hun eerste single 'Hand in glove', geïnspireerd door 'Raw power' van Iggy Pop. Tot hun grote teleurstelling werd het geen hit. Tijdens hun laatste concert in de Brixton Academy in Londen was dit hun laatste nummer.
De tweede single was 'This charming man', met een homofiel karakter, wat voor een definitieve doorbraak in Engeland zorgde.
Begin 1984 verscheen het debuutalbum 'The Smiths', met o.a. de hierboven genoemde songs, 'Reel around the fountain', 'Miserable lie' en 'Suffer little children'.

In 1985 verscheen 'Meat is murder', met naast de anti-vleesindustrie titelsong o.a. 'How Soon Is Now?', 'That joke isn't funny anymore' en 'Barbarism begins at home'.

In 1986 verscheen 'The queen is dead', met naast de titelsong o.a. 'The boy with the thorn in his side', 'There is a light that never goes out' en 'I know it's over', dat uiterst zuiver en sensibel is gezongen. Wat mij betreft hun kroonjuweel.

In 1987 verscheen het vierde en laatste album 'Strangeways, here we come', met o.a. 'I started something I couldn't finish', 'Stop me if you think you've heard this one before' (let op de foto van Oscar Wilde in de videoclip!) en 'Last night I dreamt that somebody loved me'. Volgens Morrissey en Marr was dit album hun magnum opus. Vlak voor de verschijning ging de groep uit elkaar, getriggerd door de muzikale meningsverschillen en de buitenaardse werkdruk.


Zie ook: https://www.youtube.com/watch?v=irO0qAdzwcI

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 29-06-2017


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 36 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl