nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (138)
adel (5)
afscheid (116)
algemeen (62)
bedankt (43)
biologie (2)
dieren (76)
discriminatie (42)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (116)
emoties (185)
erotiek (7)
ex-liefde (31)
familie (52)
feest (20)
film (18)
filosofie (61)
fotografie (4)
geboorte (7)
geld (26)
geschiedenis (4)
geweld (28)
heelal (5)
hobby (14)
humor (239)
huwelijk (9)
idool (32)
individu (91)
internet (27)
jaargetijden (20)
kerstmis (27)
kinderen (66)
koningshuis (24)
kunst (29)
landschap (4)
lichaam (41)
liefde (173)
literatuur (63)
maatschappij (155)
mannen (15)
milieu (6)
misdaad (46)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (126)
natuur (80)
oorlog (42)
ouderen (37)
ouders (18)
overig (30)
overlijden (41)
partner (4)
pesten (9)
planten (8)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (108)
rampen (20)
reizen (21)
religie (81)
schilderkunst (24)
school (14)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (22)
sport (43)
sterkte (5)
taal (32)
tijd (29)
toneel (5)
vakantie (21)
valentijn (1)
verdriet (81)
verhuizen (2)
verjaardag (14)
verkeer (13)
voedsel (19)
vriendschap (59)
vrijheid (45)
vrouwen (33)
welzijn (57)
wereld (41)
werk (47)
wetenschap (11)
woede (70)
woonoord (44)
ziekte (78)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: fotografie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 4):

Bij het portret van mijn moeder uit 1986

Bij een groot warenhuis in het hartje van de stad, waar we samen zo vaak geweest zijn (ik duwde je rolstoel voort en probeerde mijn tranen te bedwingen), verkoopt men, zo bleek mij, een soort wit geverfde "vlinderkastjes" die kunnen dienen als fotolijstje. Het portret of de foto bevindt zich dan in een zekere diepte, achter glas. In zo'n lijstje heb ik jouw lieve portret tegen de achterwand geprikt en dit artefact siert nu mijn dressoir zodat ik kan kijken naar je door verdriet getekende gezicht, met de verbeten mond, verwoest door de rampspoed van je leven maar op de een of andere manier toch niet beroofd van de meisjesachtige charme en schoonheid die je nooit verlaten hebben. De sigaret omklem je met je rechterhand; de nicotine was vaak je enige toevlucht als andere troostmiddelen faalden en je draagt het zelfgemaakte bloesje zonder mouwen, op wat een zomerdag geweest moet zijn. Het jaartal 1986 heb je met vooruitziende blik zelf genoteerd; je zesenzestigste verjaardag moet in het vooruitzicht hebben gelegen. Toen de taal je in de steek liet; de taal, jouw onvervangbaar geboorterecht, de taal die je liefhad, heb ik je aan hen over moeten dragen, die gekomen zijn; ze zijn gekomen in hun uniformen en met hun felgele auto, zoals ik gevraagd had. Mijn "vaarwel!", mijn "vaarwel voorgoed!" heeft je verwarde brein niet meer kunnen bereiken.....

schrijver

Schrijver: I.Broeckx, 25-01-2017

Deze inzending is 32 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:25-01-2017
Bericht:Met een diepe beklemming in mijn borst gelezen en wederom een staaltje van diepgevoelige prozalyriek. Wanneer de taal is uitgedoofd, hoe tragisch is dat! Toch overkomt het de meesten en eindigen we in een wreed stilzwijgen, de voorafschaduwing van hét Grote Stilzwijgen. Je vaarwel heeft jouw moeder toch wel bereikt, lieve Ineke, je hebt dat simpelweg niet gemerkt.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl