categorie: vriendschap

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 36):

bondgenoot!

Ik heb weer eens in het holst vaan de nacht , terwijl één ieder binnen mijn huishouden zich van geen zorgen bewust was, mijn dierbare lieve vriendin gebeld .Morgen zien we wel weer verder... en ik moest denken aan een tekst van Guus Meeuwis:” Bondgenoot” Wat ben ik blij en ontzettend dankbaar deze goede, lieve vriendin te hebben, die eigenlijk zoveel anders is dan ik ben! Wat zou ik zijn zonder: “We hebben gelachen, gedronken, etc. etc. Het leven gevierd etc. “

Gisteren had ik mijn vader van 77 jaar te gast. Dit niet om een kopje koffie te nuttigen, of om achter de geraniums te gaan zitten,. Nee hoor! Mijn vader houdt namelijk niet zo van dit soort tijdverdrijf. Mijn vader is meer van echte actie en van: ” niet klagen maar dragen." Daarom eigenlijk (stiekem) waardeer ik mijn vader zo zeer! Na 3 hernia’s en 6 omleidingen en na mijn moeder en mijn broer verloren te hebben in 1 jaar tijd hoor je hem nog steeds niet klagen.

Mijn vader begrijp ik en wil ik graag blijven begrijpen. Zodra hij heel even de tijd neemt om, bij mij een keertje aan tafel te gaan zitten en ik weer het gevoel krijg een papa te hebben, smelt ik. Nooit echter kan ik ooit in zijn schaduw staan, want mijn vader hoor je nog steeds niet klagen. Mijn lieve stiefmama begrijp ik daarom volkomen, als ze me - weer eens - een keer belt om me dit te verduidelijken (alsof ik het nog niet wist!)

Wat is er veel gebeurd in mijn leventje en wat wil ik vooral niet eindigen als een treurende, klagende vrouw ( zoals ik toch al te vaak word afgeschilderd door mijn eigen kinderen). Bij mij is het glas graag vol i.p.v. half leeg, maar dat is soms toch zwaar! Ik draai er voortaan echter geen doekjes meer omheen.
Mijn papa is anders, want hem kan ik bellen om het terras af te spuiten, het huis te texen, etc. ( hij is zelfs kwaad als ik iemand anders durf te vragen) Geestelijke steun echter, zoek ik voort elders helaas! Mijn vader is echt de beste, meent ook echt het allerbeste met iedereen, maar heeft ook een dikke muur opgebouwd om zich heen. Hij kan niet meer afbreken hetgeen hij zelf door de jaren heen steentje voor steentje heeft opgebouwd. Dit bouwwerk vind ik triest te zien reizen.

Gisteren meldde hij even tussen neus en lippen door, dat er (al)weer een goede kennis van hem was gestorven en vervolgde laconiek , dat hij wel de volgende zou zijn! Dit terwijl hij driftig verder ging met ons terras! Hij had haast, want thuis moest ook nog de tuin en de complete kamer opgeknapt worden. Mij liet hij achter met een gevoel waar ik even geen weg mee kon, maar hij wou na deze gedane boodschap er echt niet verder over praten.

Sommige mensen hebben dus een temperament, dat niet valt te stoppen, totdat ze echt bij neervallen. Ik leg me er nu bij neer en heb mijn partner ook alvast gewaarschuwd! Hij krabt achter zijn oor en begrijpt er niets van. Wat is een mens echter zonder bondgenoot? Ik heb geen broer of zus meer, maar gelukkig wel echte, ware vriendschap! Mijn vriendin begrijpt me gelukkig wel en haar bel ik nu in het holst van de nacht en waardeer dit zeer! Ik proost nu op mijn bondgenoot, soms zeker zo belangrijk als familie, op het leven en op morgen en morgen …dat is…is morgen!

Schrijver: nita, 13-05-2013

anitabexs4all.nl

Deze inzending is 40 keer bekeken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3/5 sterren met 3 stemmen.

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)