nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (142)
adel (5)
afscheid (120)
algemeen (64)
bedankt (44)
biologie (3)
dieren (87)
discriminatie (45)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (121)
emoties (193)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (59)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (4)
geboorte (8)
geld (28)
geschiedenis (5)
geweld (28)
heelal (5)
hobby (15)
humor (252)
huwelijk (9)
idool (33)
individu (98)
internet (27)
jaargetijden (20)
kerstmis (27)
kinderen (68)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (5)
lichaam (43)
liefde (177)
literatuur (65)
maatschappij (159)
mannen (16)
milieu (6)
misdaad (46)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (129)
natuur (89)
oorlog (43)
ouderen (38)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (42)
partner (4)
pesten (9)
planten (10)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (86)
schilderkunst (24)
school (14)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (24)
sport (45)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (31)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (83)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (64)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (59)
wereld (41)
werk (49)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (46)
ziekte (83)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: verdriet

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 83):

"Tempus fugit"

Ik liep; nee, ik strompelde die avond aan de arm van een nicht naar het restaurant, alsof ik in een diepe krocht zou belanden, alsof mij de ultieme verdoemenis reeds was aangezegd...

Die avond had ik afscheid genomen van mijn moedertje in mijn "laatste ouderlijk huis", van mijn oude moedertje dat daar nog altijd op me gewacht had, van mijn allerliefste schat, alsof ik voorgoed afscheid genomen had, al had het doodsuur nog niet geslagen.

De familie, de overgebleven familie, ook van overzee, zou bijeenkomen en een van hen zou mij troosten, zou me aanhoren, zou mijn tranen drogen...

Mijn verdriet verwaaide en vervluchtigde ongemerkt in de lange jaren na moeders dood als de geur van een ijl, ongrijpbaar parfum en ik zag het restaurant weer, nu in andere, gelukkige omstandigheden en het geluk keerde weer, onherroepelijk, onstuitbaar, onvoorstelbaar, terwijl ik het niet meer verwachtte......

schrijver

Schrijver: I.Broeckx, 09-05-2017

Deze inzending is 51 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl