nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (130)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (92)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (130)
emoties (203)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (66)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (7)
geweld (29)
haiku (5)
heelal (5)
hobby (15)
humor (269)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (114)
internet (28)
jaargetijden (28)
kerstmis (29)
kinderen (74)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (46)
liefde (188)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (96)
oorlog (43)
ouderen (46)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (88)
psychologie (112)
rampen (21)
reizen (26)
religie (90)
schilderkunst (24)
school (17)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (51)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (24)
valentijn (1)
verdriet (89)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (20)
vriendschap (67)
vrijheid (46)
vrouwen (36)
welzijn (62)
wereld (42)
werk (56)
wetenschap (13)
woede (70)
woonoord (54)
ziekte (100)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: ouderen

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 46):

Vacuüm

Het is net alsof de duvel ermee speelt, maar de laatste tijd schijnt het alsof ik van welke inspiratie dan ook blijf verstoken. Komt er dan opeens en eindelijk iets uit het niets spontaan in me op, dan heb ik de gewoonte om er eerst nog dagen in gedachten mee bezig te zijn. Als ik dan eindelijk het besluit heb genomen om het op de computer vast te leggen, dan blijkt een medeschrijfster of –schrijver er net een item van gelijke strekking te hebben geplaatst dat ik zelfs nog beter vind dan het mijne.

Dan maar weer wachten of het toeval me helpt of dat een gebeurtenis er aanleiding toe geeft. Ik heb nooit krampachtig naar een onderwerp gezocht; het moest, deels autobiografisch en/of spontaan in me opkomen. Schrijven om te allen tijde op vaste termijnen iets te plaatsen heb ik nooit nagestreefd. Niet dat ik er iets op tegen zou hebben, want ik huldig het standpunt: ieder zijn/haar ding. Mijns inziens leef ik door gebrek aan inspiratie op dit moment al een tijdje in een vacuüm.

Mogelijk beginnen de leeftijd én de duidelijk voelbare aftakeling hun tol te eisen en moet ik het voortaan doen met toevalligheden die mijn pad kruisen. Gelukkig heb ik nog steeds de gewoonte om iedere ochtend, nog in mijn nachtkleding, de voorpagina van de sites op te zoeken. Door middel van snelkoppelingen zoek ik de verzamelingen van mijn favorieten op om daar dan weer in de loop van de dag hun nieuwe items te lezen. Dus: gelukkig ben ik er nog, maar dan passief het geschrevene bijhoudend.

Van één ding ben ik mij enigszins pijnlijk bewust: hoewel bedoeld als Hartenkreet is en blijft deze bijdrage, met de komende Pasen in gedachten, niet meer dan een lege dop. Een dop in wiens vacuüm een stukje onvrede over mezelf is vervat en dat minder interessant is voor de lezer. Het lijkt mijn aangedragen feiten te logenstraffen. Men mag mij derhalve gerust een zuurpruim vinden, net zoals in de beleving van Karel Jong over zichzelf in een van zijn recente reacties, weliswaar in een andere context.

Illustratie: . . . Hopelijk slechts tijdelijk . . .

schrijver

Schrijver: Günter Schulz, 23-03-2018

agschulzatziggo.nl

Deze inzending is 147 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Dirk Vleugels
Datum:28-03-2018
Bericht:Schrijven over een vacuum is in elk geval een originele invalshoek. Blijf schrijven ! Je zal inspiratie vinden in het dagelijks leven en in je jeugd, je levensloop, maar -enigszins pessimistisch- kan je ook schrijven over aftakeling.



Naam:Ton Hettema
Datum:25-03-2018
Bericht:Beste Günter, ik geloof niet in aftakeling. Wél dat mensen van een bepaalde leeftijd dat zichzelf aanpraten en zo, ongewild, een zichzelf waarmakende voorspelling in vervulling doen gaan. Het is een goede eigenschap om niet (gauw) tevreden te zijn met je eigen productiviteit: het kan immers altijd beter. Maar het is verstandig om je niet door dat besef te laten verlammen: elke keer heb je (geef je jezelf) weer een nieuwe mogelijkheid op verbetering. Voorwaarde is wel, dat je daadwerkelijk blijft schrijven en dat je je (over-)kritische zelf op die manier logenstraft. Wie niet schrijft, verstijft..



Naam:Günter Schulz
Datum:24-03-2018
Emailadres:agschulzatziggo.nl
Bericht:@An: Het doet me goed om te vernemen, dat dit verschijnsel bij veel mensen vanaf een bepaalde leeftijd voorkomt, al leef ik in de veronderstelling, dat er tussen onze leeftijd best nog wel een aantal jaartjes zitten.

@Joanan: Voel me vereerd met het feit om van een schrijver van jouw kaliber naast waardevolle tips ook wijze raad te ontvangen. Het voorstel, vervat in de laatste twee zinnen is voor mij uit den boze. Enerzijds en hoofdzakelijk uit piëteit voor álle slachtoffers en Nederlandse betrokkenen en anderzijds uit respect en begrip dat ik hen allen daarom al ben verschuldigd. Ik heb dit thema al 62 jaar lang (waarvan 59 jaar genaturaliseerd) nooit aangesneden en ben er gelukkig nauwelijks persoonlijk mee geconfronteerd. Tegengas geven van iemand aan een beladen onderwerp is voor iemand die in 1945 pas 10 jaar oud was welhaast onmogelijk. Om toch met open vizier als schriver op de site mijn aandeel te leveren heb ik vanaf het begin al besloten geen alias te gebruiken. Dat wil ik, met alle respect, ook voor de rest van mijn leven zo houden.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:24-03-2018
Bericht:We zijn allemaal aan aftakeling onderhevig, beste collega Günter, maar het is de kunst om daar nog wat zinvols uit te puren. Het brein van ouderen heeft evenveel charme als het brein van jongeren, bedenk dat. Slakachtig denken kan juist voortreffelijke uitslagen opleveren in deze opgefokte tijden vol snelheidsrecords en overdreven, onzinnige kennisvergaring. Duik eens in jouw jeugdherinneringen als je wilt. Me dunkt dat daar veel rijkdommen schuilen. Of laat ons eens weten hoe het is om als Duitser met zo'n collectief schuldbewustzijn inzake de Tweede Wereldoorlog te zitten opgescheept. Geef al die vooroordelen eens flink tegengas. Denk daarbij aan het Duitse verzet en de collaboratie van buitenlanders. Dat het allemaal niet zwart-wit te duiden is.



Naam:An Terlouw
Datum:23-03-2018
Bericht:Nou beste lieve collega, dat overkomt mij net zo goed hoor. Het ligt aan het jaargetij...en komt derhalve echt wel weer terug! Graag gelezen.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl