nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (7)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (952)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (19)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1331):

Andrea Voigt: Brief van een geoloog

Brief van een geoloog

Gisteren goede schisten gevonden
vandaag in een groeve geweest voor graniet
heet is het hier, de aarde is droog en gesloten

overdag rij ik rond in de bergen, ik monster de bodem
in velden. langs wegen waar vrouwen in zwart
loeren vanachter hun leren gezichten

zie ik de eenzame hitte en hemels vol sterren van zwart toermalijn, zie ik de vaten vol wijn, boerderijen, ravijnen en vlakten, mijn hamer, de zakken met brokken van grijzige leisteen, mijn beitels en op wonderbaarlijke wijze mijzelf,
al hakkend en peilend

een varken aan 't spit, het werkloze deel van het dorp
daaromheen met witblinde ogen, met builen, en starend
naar schuimende klodders spuug in het zand

zie ik gedroogde gezichten van kippen
die bruinrood, gerimpeld en naakt aan hun poten gehangen
bungelen onder het raam van mijn kamer
gehuurd voor twee maanden, nog weken te gaan

overdag zie ik lucht als een vlakte van mica, veelkleurig als olie met fijne barsten en scheuren en daardoorheen
de verzengende zon

en 's nachts door het raam zie ik vuurstenen lichtflitsen
maken, het onweert alsof een lawine van rotsen het landschap
doorklieft, morgen breek ik het aardoppervlak voor wolfraam
kom snel naar me toe en ik mis je, veel liefs

Andrea Voigt is geboren in 1968.
Andrea schrijft gedichten sinds 1999. Ze begon met het schrijven van gedichten na het lezen van 'Taal zonder mij' (1998) van Kristien Hemmerechts, een eerbetoon aan haar overleden man, de dichter Herman de Coninck.
Andrea nam deel aan een poëziecursus van de dichter Martin Reints bij CREA. Ze won enkele dichtwedstrijden, bijvoorbeeld in 2001 de VU-Podium Poëzieprijs voor haar gedicht 'Brief van een geoloog' en in 2002 wederom de VU-Podium Poëzieprijs, deze keer voor haar gedicht 'Boommeting'.
'Brief van een geoloog' gaat over een ex-geliefde van haar, een geoloog, die aan de Vrije Universiteit werkte en die samen met haar een reis naar Portugal heeft gemaakt.
Tsead Bruinja zegt erover: 'Voigt zegt op een mooie manier 'kom hier' en geeft daarbij een goed voorbeeld aan schrijvers van slappe liefdesgedichten die vergeten zijn dat de overtuiging ligt in het beeld en niet in de wens.'
Andrea studeerde Deense taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam en ze heeft daar momenteel haar eigen vertaal- en redactiebureau, waarbij ze o.a. werkt voor communicatiebureaus.

In 2004 verscheen haar dichtbundeldebuut 'De tempel van Saturnus' bij uitgeverij De Geus met harde kaft en omslag.
In 2007 verscheen haar prozadebuut 'Augustus in Parijs' en in 2008 haar tweede dichtbundel 'Serveer de makrelen'.
In 2010 verscheen de novelle 'Los van de schittering', over twee mensen, beiden beroepsdichter, die elkaar brieven schrijven, die ze nooit versturen, ze hopen elkaar nogmaals te ontmoeten, maar het avontuur vindt vooral in hun innerlijk af en ze ontmoeten vooral zichzelf. Het gaat over verveling, eenzaamheid, verdriet en weemoed. Voor deze novelle ontving ze de eerste Oerkroontjespen 2009-2010, een prijs van het Oer Digitaal Vrouwenblad.
Voorts werkte ze mee aan de bloemlezing 'Een maan door het koren - Deense poëzie van de twintigste eeuw', waarbij ze enkele gedichten vertaalde, samengesteld door Gerard Rasch en Annelies van Hees, De Bezige Bij, 2000. De Woerdense kunstenaar Bert Osnabrug maakte een figuratieve tekening van haar gezicht en trouwens van heel veel schrijvers/dichters.

Andrea is een mooie, gevoelige vrouw met een wilde bos blonde haren.

Een derde dichtbundel ligt in de lijn der verwachting.

'maar vaders, moeders en geliefden hadden afgezegd, we aten brood met aubergine, verse pasta en dronken droge, stille wijnen uit Romagna, we hadden er ook geen verstand van, we brachten evengoed een dronk uit - op de god van de wijn! en dat hij ons in de ochtend moge bijstaan'

Illustratie: Andrea Voigt

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 01-02-2012


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 132 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl