nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (114)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (7)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (954)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (37)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (16)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (43)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (12)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (19)
werk (12)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1510):

Na 'Self Control' dook ik het nachtleven in...

(voor Laura Ann Branigan (3 juli 1957))

Je bent geboren in Brewster en je bent van Italiaanse en Ierse afkomst.
Je had de hoofdrol in een schoolmusical, waardoor je besloot om zangeres te worden en dus ging je naar de American Academy of Dramatic Arts in New York City.
In het begin van de jaren zeventig was je lid van de band 'Meadow', maar dat wilde je liever niet meer weten.
Je was een tijd de achtergrondzangeres van Leonard Cohen (1934, Montreal) en op je twee-en-twintigste tekende je een contract bij Atlantic Records en na de singles 'Looking Out for Number One', 'Tell Him' en 'Fool's Afair' verscheen op je vijfentwintigste je solo-debuutalbum 'Branigan', met de superhit 'Gloria', een cover van Umberto Tozzi (4 maart 1952). Het was één van de meest geliefde nummers van de jaren tachtig, met name in de homo-clubs. De single werd platina en het album goud.

Een jaar later verscheen het album 'Branigan 2', met de hits 'Solitaire' en 'How Am I Supposed to Live Without You', geschreven door Michael Bolton. Je zong mee op de soundtrack van de film 'Flashdance', met 'Gloria' en 'Imagination'. Weer een jaar later verscheen het album 'Self Control', waarbij de titelsong je allergrootste hit werd. Je stond ermee op één in minimaal zeven landen. Voor 'The Lucky One' ontving je de Tokyo Music Festival prijs en je zong 'Ti Amo', weer een cover van Umberto Tozzi. Je had een danshit met 'Satisfaction' en je zong de cover 'Will You Still Love Me Tomorrow' van Carole King. Je maakte het themanummer voor de mini-serie 'Holywood Wives' naar een roman van Jackie Collins, de jongere zus van Joan Collins. Op je achtentwintigste verscheen het album 'Touch', wat een grote ommekeer in je zangcarrière betekende. Je had een nieuw management en andere producers. Het bevatte de hits 'Shattered Glass' en 'Power of Love', een cover van Jennifer Rush (1960, Queens).
'Cry Wolf' had weinig succes, maar het is later door Stevie Nicks opgepoetst. Je acteerde in een Duitse serie 'Een Amerikaans meisje in Berlijn' en de Amerikaanse series als 'CHiPs', 'Automan' en 'Knight Rider'. Ook in de films 'Mugsy's Girls' en 'Backstage'.
Verder zong je voor de drankmerken Coca Cola en Dr Pepper en voor de autofabrikant Chrysler. Zij financierden de 'Hold Me' tournee van 1985/1986.

In 1990 verscheen je album 'Laura Branigan', met 'Moonlight on Water', 'Let Me In' en 'Unison', nog datzelfde jaar ook door Celine Dion gezongen. In 1993 verscheen je laatste album 'Over My Heart', geproduceerd door Phil Ramone (1941, Zuid-Afrika), die o.a. ook werkte voor Bob Dylan, Sheena Easton, Gloria Estefan, Billy Joel, Madonna, Anne Murray, Olivia Newton-John, Sinead O'Connor, Liza Minnelli, Sir Paul McCartney en George Michael. Je zong een cover van Roxette, 'The Sweet Hello, the Sad Goodbye'.

Je was getrouwd met Larry Kruteck, een advocaat, die twintig jaar ouder was en in 1994 darmkanker kreeg, waardoor hij in 1996 overleed. Om meer bij hem te zijn, stopte je je zangcarrière.
Je trad nog wel overal op de wereld op en je zong 'Show Me Heaven' van Maria McKee (1964, Los Angeles) en 'Dimm All the Lights' van Donna Summer (1948 - 2012).
Je zong duetten met John Farnham (1949, Dagenham) en Luis Miguel (1970, San Juan). Je verscheen in diverse televisieshows.
In 2001 brak je bovenbenen door een val van een ladder bij je huis in Westchester County.

Op 26 augustus 2004 overleed je door een hersenbloeding tijdens je slaap in je huis te East Quogue, New York.
Zevenenveertig jaar en je stem als hoogst kostbare erfenis wereldwijd achterlatend.
Zangkunst is je ziel wegschenken en de eerste dichters waren niet voor niets zingende dichters, troubadours. Artistiek gezien veel belangrijker dan de orale vertellers van overgeleverde verhalen, die op zich al in de oudheid terecht veel eerbetoon naar zich toetrokken. Het wezen van zingende zielen wordt daarom door de verwende, overvoerde, dichtgeslibde massa nog veel te veel onderschat.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 03-08-2012


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 64 keer bekeken

1/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl