nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (145)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (64)
bedankt (44)
biologie (3)
dieren (89)
discriminatie (46)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (124)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (29)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (257)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (104)
internet (27)
jaargetijden (22)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (161)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (47)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (130)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (39)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (47)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (33)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (84)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (64)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (50)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (48)
ziekte (84)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 796):

Check in, Check uit (Deel 2)

Wat niet betekent dat ik naar het GVB-kantoor op Centraal Station ben gegaan. De kans dat daar een wachttijd van minder dan een half uur zal zijn, lijkt me niet waarschijnlijk. Ik kan dit vermoeden niet onderbouwen maar ik heb dat gevoel nou eenmaal.

Ik heb toen een paar dagen later een nieuwe chipkaart gekocht bij dezelfde blauwe automaat en begon deze die week te gebruiken. Eerst dacht ik dat ik de kaart echt netjes, precies recht tegen de kaartlezer aan moest houden met de voorkant zoals op het plaatje op de kaartlezer, maar mijn experimenten toonden aan dat dat niet hoeft, je kunt hem in alle mogelijk standen ertegen aan houden, de voorkant, de achterkant, het maakt niet uit, het apparaat kan het lezen. Alleen als je de rand er loodrecht tegen houdt, kan de kaart niet gelezen worden. En op afstand ook niet, je moet hem er echt tegen aan houden.

Het uitstappen vind ik het lastigste onderdeel. Het is een behoorlijk complex proces en je moet mentaal redelijk fit zijn om dit er zonder kleerscheuren van af te brengen. De stappen zijn (voor sommige bussen is het eenvoudiger omdat de bestuurder dan de deuren opengooit): druk op de stopknop, check uit, druk op een knop om de deur te openen, stap uit. De 2e en 3e stap kunnen natuurlijk ook van volgorde verwisseld worden en de 1e en 3e stap worden natuurlijk door anderen uitgevoerd soms.
Het is echter uit veiligheidsoverwegingen van essentieel belang dat men het uitchecken doet voor het uitstappen (gevorderden kunnen sommige stappen natuurlijk tegelijk proberen uit te voeren, maar beginners - mensen met minder dan 6 maanden ervaring - raad ik dit ten strengste af!).

Ik probeer het uitchecken altijd waardig te laten verlopen, dat wil zeggen, zonder enige vorm van angst te laten blijken dat de kaartlezer mijn kaart niet zal kunen lezen of dat ik mijn 4 Euro borg kwijt zal raken of dat het uitchecken te lang zal duren en ik niet uit zal kunnen stappen en eeuwig rond moet rijden in de tram. Het lukt niet altijd. In mijn onoplettendheid een paar weken geleden had ik mij voor het uitstappen gepositioneerd voor een deur met kaartlezers die beide buiten dienst waren en ik merkte dat pas op het laatste moment toen de deur al open was, dus ik sprintte in lichte paniek en een rood hoofd naar een andere deur en redde mezelf.

Tegenwoordig ga ik altijd op tijd voor een deur staan en controleer vanuit mijn ooghoeken altijd of de kaartlezers werken. Als ik na het uitstappen erachter zou komen dat ik niet heb uitgecheckt, zou ik denk ik op de volgende tram wachten, snel instappen, uitchecken en snel weer uitstappen. Niets wonderbaarlijks, ik denk dat de meesten dat al zo hebben bedacht, maar ik vermeld het volledigheidshalve toch.

Wat de meeste mensen misschien niet weten, is dat de OV-chipkaart bij het inchecken ook het specifieke voertuig registreert, dus je moet in hetzelfde voertuig uitchecken als waar je hebt ingecheckt, gotcha.

Ik merk overigens wel dat ik door al deze hersengymnastiek rond het gebruik van de OV-chip, en dan vooral tijdens het uitstap- en oplaadproces (waarover straks meer) mentaal fitter ben geworden de laatste tijd. Problemen op het werk of zelfs sociale problemen thuis los ik nu veel beter en in veel kortere tijd op dan gewoonlijk.

Een ander punt dat voor de nodige hersengymnastiek kan zorgen, is het saldo. Je kunt voor het uitchecken proberen in te schatten hoeveel kilometer je hebt gereisd en dan berekenen hoeveel geld er afgeschreven zal worden en dan het procentuele verschil berekenen tussen wat je verwachtte en wat op de kaartlezer wordt aangegeven. De ontwikkeling van je voorspelcapaciteiten kun je dan thuis of op het werk tegen de tijd uitzetten in een grafiek. Mensen die het met iets minder willen doen, kunnen bijvoorbeeld alleen de check uitvoeren of voor dezelfde route vandaag hetzelfde bedrag wordt afgeschreven als gister en of het voor beide richtingen hetzelfde bedrag is.

Een van mijn brandende vragen rond het saldo is geweest en is nog steeds: stel je hebt minder dan 4 Euro saldo, er wordt per reis een borg gerekend van 4 Euro, gaat dan het rode lampje branden bij het inchecken?
Ik had het een keer en het ging goed, ik had toen een saldo van 3.40. Maar bij welke grens gaat het dan niet goed? Het zou kunnen dat ze daarom die 3 Euro rekenen voor het kopen van een nieuwe kaart zodat mensen die na een reis een negatief saldo overhouden niet de boel kunnen belazeren door een nieuwe kaart te kopen, maar netjes moeten opladen vanuit de min.

Bij gebrek aan beter weten heb ik daarom ook altijd een reservestrippenkaart in mijn portemonnee voor het geval dat. En wisselgeld voor het geval dat mijn strippenkaart het niet doet. En mijn legitimatie. En natuurlijk mijn zakmes en een rookbom.

Mijn grootste nederlaag, teleurstelling, verbazing en woede rond de OV-chip kwamen allen bijeen bij mijn eerste oplaadervaring. Ik kwam aan bij zo’n blauw automaat en drukte op ‘opladen’. Mijn mond viel open van verbazing toen ik vervolgens de instructie las: ‘Leg uw kaart in het kaartenbakje’. Mijn hele leven heb ik mij de vaardigheid eigengemaakt om mijn kaart in een opening te steken en nu opeens, zonder enige reden of waarschuwing, werd dat paradigma onderuit gehaald. Ik keek naar de opening bestemd voor de kaart en inderdaad, de enige mogelijkheid was om de kaart erin te leggen; er kon geen sprake van zijn de kaart erin te steken. Tegenstribbelen had geen zin, ik legde mijn kaart gewoon in het kaartenbakje en tot mijn grote vreugde werd de kaart onmiddellijk waargenomen en kwam een lijst met bedragen op het scherm tevoorschijn. Ik heb het moeilijkste gehad dacht ik, de rest zal routine zijn, maar ik vergiste me deerlijk: wat volgde is een van de meest dramatische episodes uit mijn hele leven, een episch gevecht tussen mens en machine...

(wordt vervolgd)

schrijver

Schrijver: trepezote, 24-06-2009

trepezoteatlive.nl


Geplaatst in de categorie: verkeer

Deze inzending is 264 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl