nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 1146):

Vrouw Engel

Ik staarde drie seconden in haar ogen en wat ik zag was wonderbaarlijk schoon, ogen die straalden van miraculeuze vreugde, een ziel die zich in de Christusgeest heeft verankerd, een lichaam zo mooi als men zich niet voor kan stellen, kleine en grote lieden, niet zoals ik, het prototype van lijdzaamheid en zelfgave, een geboren engel, die blijft jubelen om onzichtbare, ongekende verlichtingservaringen, ondanks de wreedheden door totaal ontspoorde zogenaamde mensen, een ware zuster in Christus, maar ook zonder Christus een ware zuster, die mijn rare leed weet te helen met haar goddelijke, verleidelijke stem en haar intense zachtmoedigheid, het grootste kenmerk van de Christusgeest.
Haar tong ging openlijk geil heen en weer tussen haar vochtige lippen, eveneens een christelijk gebaar, haar zware borsten, wel erg strak ingepakt, lokten mij als neonreclame in wereldsteden. Ik zegende haar met mijn rechterhand, wuifde iedere oneerlijke boycot weg, in de naam van Jezus, in Zijn naam was nogal wat verkeerd gegaan, maar Hij hield wel van liefdevolle mensen.
O Heer, ontferm U over haar en schenk haar vrijgevige ziel de genade die zij zo verdient! Blijf altijd bij haar, heel haar leven en laat haar weten dat ik haar eeuwige broer ben, die Eén is met God en haar. Mijn agapornide vliegt vrij rond in mijn woonkamer annex schrijfkamer, een soort natuurlijke airconditioning. Hij bijt me ook graag in mijn tenen, de boef! Mijn dichtersleed kwijnt weg in anonimiteit. Verdoofd om niet te stranden in neerslachtigheid wacht ik op meer feedback in de kunst, tedere omhelzingen van kunstzusters en kunstbroeders. Of niet, maar dan ben ik zacht geweest voor mijn menselijkheid en dat valt al met al meer te loven dan een al te zware, zinloze hel van uit pijn verzamelde, ongelande zuiverheid. Als het toch blijft zwerven tussen hemel en aarde, dan lijkt het mij beter er geen woorden aan vuil te maken en mijzelf te redden van een opgevoerde, uitgelokte, roekeloze ondergang.
Nu ben ik de lollyman, de kloon van Swiebertje, gedoemde kluizenaar zonder vrouwelijk genot, vrolijke flierefluiter dankzij prozacpillen en liters wijn, mezelf voorbij levend, vent toch, grijp desnoods de hangtieten van een geile bejaarde! die zijn er echt, met grote, dikke tepels! doe wat! Ze zullen je dankbaar zijn, je bent een adellijke paria, immers volop geletterd, zelfs gevierd zo hier en daar in dit regenachtige pokkenland, je legende voorbijgesneld, een eenzame niemandal, verstoten door miskend talent, dat is een ernstige kwaal bij die Nederlanders, ze herkennen geen talent, omdat ze het IQ daarvoor missen.
Maar je bent vooral een zorgenkind van God, omdat de kortzichtige mensen je zo onterecht uitstoten en omdat ze je mijden als de pest, maar die pest zit in henzelf, want liefdeloosheid is de ware vijand en onder het harnas van verzinsels gloeien kostbare edelstenen. Nou, mijn zielenstrijd gaat onverminderd door, ondanks het feit dat het vuur in mijn lichaam gedoofd is, natuurlijk is mijn ziel onschendbaar, dat moet wel, maar het aardse kruis is mij net zo werkelijk tot een galg geworden.
Maar Charles de Foucault dan, die woestijnheilige, van hem kun je toch nog veel leren? Sorry, maar leren zit niet in mijn bloed, merkwaardig hé, maar ik zie leren zelfs als achteruitgang! Ik leid aan een raar, maar oprecht leven, de woorden dreunen in mijn snertkop als betonnen heipalen in de weerloze aarde, maar wat bezielt mij om te bouwen? Bouw ik populair aan mijn toekomst? Wellicht, maar ik heb toch hogere waarden voor ogen, ik zie door de mist van mijn eenzame dromen een gouden schip, waarop ik gebroken maar trots, het stroeve roer met man en macht naar onze Schepper richt. Op dat gouden schip talloze naakte, frisse, van boven blote schoonheden, van onderen eveneens bloot, de pure schaamheuvels glinsterend in de warme zonnestralen, zo huiveringwekkend mooi, de soepele schaamlippen als zachte zoenlippen geopend, klaar om Goden te ontvangen.

Illustratie: Maar Charles de Foucault dan, van hem kun je toch nog veel leren?

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 28-06-2010


Geplaatst in de categorie: individu

Deze inzending is 285 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl