nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2001):

Literaire helden

Mijn literaire belangstelling begon ooit met Toppers in Strip, waarin ik via gekleurde tekeningen en tekstballonnetjes in aanraking kwam met Moby Dick, Huckleberry Finn, Robinson Crusoe, 20.000 mijlen onder de zee, De koerier van de tsaar, De negerhut van oom Tom, Alleen op de wereld, Baffalo Bill etcetera. Op de scholen moest ik diverse romans lezen en er uitreksels van maken, wat ik maar al te graag deed. Zo leerde ik o.a. Elsschot, Emants, L.P. Boon, W.F. Hermans, Marga Minco, Wolkers, Reve en Mulisch kennen. Vooral 'De ontaarde slapers' en 'Liefdesschijnbewegingen' maakten een bizarre indruk op mij. De werkelijk werd nooit meer zoals hij was en dat was voor een groot deel de schuld van deze twee boeken. Er lag een bepaalde krankzinnigheid aan ten grondslag, die als een horrormonster onder het flinterdunne oppervlak van de betonnen cultuur huist. Er leiden vele wegen naar Rome en de gevestigde orde valt bij het minst geringste totaal omver. Zekerheden zijn illusies en gaan altijd vroeg of laat naar de kloten. Behalve dan de literaire helden, die blijven boven alle cultuurdebacles uitstijgen. Ik stortte me als een bezetene op de Nederlandse poëziehistorie en ik las gedichten tot diep in de nachten, tot mijn lampje van vermoeidheid begon te knipperen en ik volkomen uitgeput de laatste bundel naast mijn bed pleurde. Al die schone verzen zouden tijdens mijn slaap in mij gaan gisten, net zolang, totdat ik er nieuwe wijn van kon maken. Via Marsman, Slauerhoff en Adriaan Roland Holst ontdekte ik de Franse, Engelse, Portugese, Ierse, Duitse en Chinese dichterszielen. Mijn voorkeur ging uit naar de Franse dichters, omdat die geen blad voor de mond namen en zeer vooruitstrevend waren. Ik werd verliefd op de poëzie van Charles Baudelaire, Arthur Rimbaud, Paul Verlaine en Stéphane Mallarmé. Ik verdiepte me in hun biografieën en ik verafgoodde hun levensstijl. Vele wereldschrijvers volgden hen op om in mijn wezen te zetelen, Oscar Wilde in het bijzonder, omdat ik in hem veel van mijzelf herkende. Heine en Rilke vanwege hun sombere romantiek, Keats en Yeats vanwege hun bloemige, euforische, beeldrijke intenties. Het ging verder, lange rijen van ongeduldige dichters en dichteressen stonden voor mijn deur te wachten om persoonlijke aandacht te krijgen. Ik dreigde vaak een zenuwinzinking te krijgen, maar met godenhulp klaarde ik mijn bovenmenselijke taak. Tragische auteurs als Stig Dagerman, Charles Bukowski, Sylvia Plath en Wladimir Majakówski wisten de achterdeur te forceren en mij in te palmen. Het gat in mijn aura werd door talloze schrijversgeesten zwaar misbruikt, behalve door Arthur Rimbaud, die met mij een deal sloot, waardoor 'De fictieve brieven van Arthur Rimbaud' zijn ontstaan. In zijn geheel op Verhalen.nl verschenen, waarvoor ik nog steeds de redactie dankbaar ben. Bovendien een moedige daad. Ik heb dat boek destijds naar de meest belangrijke bibliotheken van Europa gestuurd en ik heb de paus ooit gevraagd om Rimbaud ten minste zalig te verklaren, waarop ik een serieuze reactie kreeg. Datzelfde vroeg ik voor Oscar Wilde. Ik kreeg een brief terug van Queen Elisabeth, waarin ze mijn gevraagde eerherstel voor Oscar Wilde in overweging wilde nemen. De premier van destijds had net zo'n standaardcommentaar. Ik vocht in mijn eigen woonplaats voor een standbeeld van Leo Vroman, maar dat was nog te vroeg en de gemeentetreuzelaars zagen me als een liederlijke boef, een Villon met allures. Maar let op, een buste of een standbeeld zoals Carmiggelt kreeg zal er zeker komen, want zoveel tijd heeft Vroman niet meer over en dan kunnen ze ineens wel rennen, de zoete suikerbollen.

Heb even in sneltreinvaart globaal mijn literaire weg opnieuw bewandeld ter lering of wat dan ook. Of ik nu nog literaire helden heb? Nee, allen zijn weggeëbd naar de vergetelheid, alsof ze er nooit geweest zijn en ik met vervelende spoken gedeald heb. Conclusie: literatuur is louter tijdverdrijf en heeft bij nader inzien weinig om het lijf. Erg hé, dat ik dat beweer, iemand die zijn hele leven serieus in de literatuur geloofde en er graag deel vanuit maakte, wat me lukte, maar nooit bevredigde. Ik heb al met al de meest belangrijke, literaire held over het hoofd gezien en dan ben ikzelf, ondanks de valse vijanden, dankzij de vele jaknikkers, maar ook hem laat ik vallen als een baksteen, omdat de heroïsche literatuur in het algemeen voorgoed voorbij is en nederigheid weer in is.

Schrijver: Joanan Rutgers, 13-07-2012


Geplaatst in de categorie: literatuur

Deze inzending is 152 keer bekeken

3/5 sterren met 15 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Iris
Datum:22-07-2012
Emailadres:iris.aguirreattigo.com.py
Bericht:Héérlijk eerlijk en grappig! :)



Naam:Joanan Rutgers
Datum:21-07-2012
Bericht:Bezorgde Iris, don't worry, soms is het tegendeel de inhoud van het geschrevene en is er sprake van een omleidende strategie om a-intellectuele proleten op het verkeerde been te zetten. Mocht ik je de indruk hebben gegeven dat ik mezelf als een baksteen laat wegzinken, bedenk dan dat dat slechts een Houdini-act is. Knip-oog!



Naam:Iris
Datum:14-07-2012
Emailadres:iris.aguirreattigo.com.py
Bericht:Beste Joanan,
jouw conclusie “louter tijdverdrijf en weinig om het lijf” lijkt mij niet correct. Natuurlijk verdwijnen de “romanhelden” uit het geheugen. Zo heb ik jarenlang geteerd op de epische roman De stille Don van Michail Sjolochov. Grigori en Aksinia waren mijn helden. Ik herinner mij niets meer van hen tenzij hun naam.
Goede literatuur lezen brengt veel inzicht en (mensen)kennis met zich mee. Het zijn niet de “helden” die onze geest laten rijpen en verrijken, het zijn de dingen die rondom hen gebeuren. Men krijgt een bredere kijk op alles. Hoe verder men vordert in leeftijd hoe meer de dingen raken. Andere emoties ontstaan. Het mag om verdriet of vreugde gaan, er leeft (of leefde) altijd een mens achter het geschrevene; iemand die schreef om zin aan zijn leven te geven. Indien ik jou was zou ik mezelf niet laten vallen als een baksteen. Beter een stevige mortel maken en opnieuw aan het bouwen gaan. De funderingen zijn sterk. Denk eraan.
Succes gewenst!



Naam:Monique Methorst
Datum:13-07-2012
Emailadres:moi636atyahoo.com
Bericht:Sluit maar een deal met je eigen woorden.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl