nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (180)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2613):

Het lot.

Als kind was ik blij dat ik een meisje was, dan hoefde ik niet naar de oorlog en niet naar het werk. Ik wilde een man die mij zou beschermen, twaalf kinderen rondom een grote pan warme soep. En altijd thuis zijn.

Als een verdwaalt kind levenslang op zoek naar thuis. Dat ben ik. De mensen zijn vriendelijk, neerbuigend en afstandelijk. Vrienden komen en gaan, ze zochten meer hun ik dan mij, zoals ik meer mij zocht dan zij.

Waarom moet ik veel doen? En veel mensen ontmoeten? Talenten ontplooien, liefst beroemd worden en dan op de bank zitten denken: ik heb het gemaakt. Is dat voldoening? Dat was niet wat ik zocht.

Dansen wilde ik, schrijven met mijn prachtige handschrift, maar een ander bepaalde mijn leven. Een eigen wil was slecht en moest vernietigd worden. Wat zij haat ben ik, hier achter de onzichtbare tralies.

Hoopvol wachtte ik tot mijn jongere broer groot was geworden. Maar toen hij groot was kon hij mij ook niet beschermen. Zichzelf ook niet. Onzichtbaar geweld kun je niet zien of aanraken. Je kunt er niet tegen vechten.

Zeven jaar. Kind op de veranda. ‘Ik wil later wijs worden’. Iets zei: ‘Dan zul je eenzaam zijn.’ Het kind dacht na. ‘Ik wil het’. Levensvoedsel. Misschien kan ik mijn wereld redden. Als ik wijs ben. Later.

Een man en twaalf kinderen was het enige dat ik kon bedenken om veilig te zijn. Zodat ik zelf kon denken, de zon altijd kon blijven schijnen en ik nooit verminkt de levenszee zou worden ingegooid. Mijn lot.

Waarom?

G’d.

Schrijver: Qieneke Elzenhout, 23-03-2014


Geplaatst in de categorie: verdriet

Deze inzending is 153 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Qieneke Elzenhout
Datum:25-03-2014
Bericht:De reactie van Joanan raakte mij als een hartverwarmende speer.
Bedankt Günter. Het komt over en het komt terug.



Naam:Günter Schulz
Datum:24-03-2014
Bericht:Een vlot geschreven hartenkreet die mij, al lezende, wist te raken.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:24-03-2014
Bericht:Dit is poëzie en verdomde eerlijk.
Zie ik het goed en is de kern van het geheel de vernietiging van de eigen, slechte wil? Wie heeft je dat in godsnaam wijsgemaakt? Niemand is van nature slecht en het ontwikkelen van de eigen wil is één van de waardevolste deugden! De haat van een ander kan nooit zegevieren als jij besluit er tegenin te gaan! Verscheur die onzichtbare tralies en vermoord symbolisch!...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl