nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2743):

'Smalltown Boy' van Bronski Beat

De popgroep Bronski Beat is opgericht in 1983. De frontzanger was Jimmy Somerville (Glasgow, 1961). De andere zangers waren John Foster en Jonathan Hellyer. De keyboard en percussie was voor rekening van Steve Bronski en Larry Steinbachek. De saxofonist was Richard Coles.

In 1984 had Bronski Beat o.a. in Nederland een nummer één hit met hun debuutsingle 'Smalltown Boy'. Vooral de beat was zeer aanstekelijk en melancholisch. Alle leden van deze popgroep waren openlijk homoseksueel, net als de leden van Erasure en Frankie Goes To Hollywood.

De videoclip was destijds best schokkend en ontroerend. De beeldkwaliteit is in de loop der jaren flink achteruit gegaan of nooit scherp geweest. In achtergebleven, homofobe landen kan de boodschap nog steeds fris en duidelijk overkomen. De tekst is van Jimmy Somerville, die geput heeft uit autobiografische gegevens. Een globale versie:

De hoofdpersoon (Jimmy dus, ook in de videoclip) reist met de trein richting Londen. Hij herinnert zich zijn vroegere worstelingen als jonge homoseksueel in een plattelandsdorpje. Zijn botte vader begrijpt niets van zijn vrouwelijke gedrag en Jimmy ontvlucht de saaiheid van zijn ouders, die vol onbegrip jegens hem zijn, dat wil zeggen, de moeder snapt hem maar amper en de vader wijst hem het meeste af. De desolate eenzaamheidssfeer van zijn zoekende inborst is treffend gepakt in song en beeld. Zelfs heteroseksuelen herkennen dat losmaken van het ouderlijk huis om de eigen identiteit ruimte te geven. Jimmy bereikt Londen en samen met zijn twee vrienden (gespeeld door Steve Bronski en Larry Steinbachek) gaat hij naar een zwembad, waar ze kijken naar een mooie jongeman op de duikplank. Deze jongeman glimlacht even naar Jimmy. Jimmy is meteen verliefd op deze elegante zwemmer en zijn vrienden hitsen hem op om deze mysterieuze jongeman in de omkleedzaal op te zoeken. Dat doet hij en even kijkt hij hem oog in oog, maar de man kijkt opeens geïrriteerd en vijandig. Later die dag wordt Jimmy achtervolgd door een motorbende onder leiding van de zwemmer, die hij liefheeft. Hij wordt door deze potenrammers in elkaar geslagen en de politie brengt hem terug naar zijn ouders. Zijn ouders zijn hoogst ontzet en ze weten niet wat ze met hem aan moeten. Jimmy laat het er niet bij zitten en hij vertrekt opnieuw naar Londen, bezorgd nagekeken door zijn moeder. Zijn vader gaf hem nog een geldbiljet, maar hij weigerde de toegestoken hand van zijn eigen zoon, die nota bene door een diep dal ging. In de trein ontmoet hij zijn twee vrienden weer, hij deelt een appel met hen en samen keren ze vrolijk in Londen terug.

Jimmy verliet Bronski Beat en samen met zijn beste vriend Richard Coles begon hij 'The Communards'. 'Don't leave me this way' was hun grootste succes, een cover van Harold Melvin & the Blue Notes. In 1988 werd The Communards opgeheven en ging Jimmy solo verder. Richard werd journalist en in 2005 werd hij tot priester van de Kerk van Engeland gewijd. How about that? 'The love that you need will never be found at home!' (uit 'Smalltown Boy').


Zie ook: http://www.youtube.com/watch?v=Xuz94ZIPfJk

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 18-08-2014


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 44 keer bekeken

3/5 sterren met 7 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl