nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2908):

Heimwee

De ouders en de zusjes wachtten tevergeefs in het ouderlijk huis, altijd wachtten zij en dachten aan hem.
Het rauwe verdriet scheurde hun harten open, altijd bloedden zij uit open wonden, altijd was hun innerlijk aangebeten als het rozerode hart van een stervende vogel....

De rijke schat van overstelpende liefde lag klaar voor het broertje; wagonladingen liefde wilden zij hem geven, altijd.
Het broertje zou nooit meer thuiskomen. Op een foto trekt het een speelgoedlocomotiefje voort op een eenzame landweg, ergens bij het tehuis. De eenzaamheid, de verwaarlozing, het heimwee omgeven hem met een eeuwige aura van treurnis.

Hij moest wennen aan telkens nieuwe verplegers, die elkaar opvolgden in een nooit eindigende reeks en hij kon het niet en de vreemden waren nooit als de onvervangbare eigen moeder die hem slechts het armzalige, zielige locomotiefje kon geven dat hij voorttrok op de foto, op een landweg.

schrijver

Schrijver: I. Broeckx, 30-12-2014


Geplaatst in de categorie: verdriet

Deze inzending is 73 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:30-12-2014
Bericht:Wat is er toch met dat broertje gebeurd? Is hij uit het ziekenhuisraam gesprongen? Waarom is hij nooit meer thuis gekomen? Waarom kon er niet wat rijkers als een knullig, houten speelgoedtreintje van af? Toch was dit genoeg voor hem. Waarom zat hij in een tehuis en wat voor een tehuis? Had hij soms tuberculose? 'Een eeuwig aura van treurnis' is wel heel tragisch en sneu. Hij ontbeerde de moederliefde. Hij was verstoken van zijn gezinsliefde. Ik zou hem zo graag op die eenzame landweg willen omarmen en meenemen naar dure restaurants en te gekke pretparken!... Hem ontvoeren en in de warme armen van zijn moeder duwen!... Hem op zolder een gigantisch, electrisch treincircuit van Marklin cadeau doen!... Hem met zijn zusjes naar Disneyland Parijs sturen!... Hem verkleden als Guus Geluk!... Hem kortom alle liefde van de wereld schenken!...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl