nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3156):

Hulp

Het was op een dinsdag, ik was op de fiets op weg om een boodschap te doen in een winkel in Amsterdam. Ik was de brug over de Amstel over gefietst en ik fietste aan de andere kant van de rivier over de grote straat. Voor me reed een aantal jonge mannen van een jaar of twintig.
Op de stoep zat een man in een invalidenkarretje, hij zag er vreemd uit en hij riep en zwaaide naar de mannen. Ze reageerden niet, ik kon de situatie niet goed inschatten. Toen ik voorbij reed riep de man in het invalidenkarretje iets naar mij. “Kan je me helpen?” Ik reed door, en toen drongen zijn woorden tot mij door. Ik ben terug gefietst en vroeg wat er aan de hand was.
“Kan je me naar huis duwen, de accu is leeg” en hij wees op zijn karretje.
“Ik woon hier om de hoek”, zei hij moeilijk verstaanbaar omdat hij moeilijk kon praten.
“Dan zet ik even mijn fiets weg”, zei ik en ik zette mijn fiets op slot bij een groepje andere fietsen.
Dat om de hoek bleek een paar straten verder te zijn, maar dat deerde me niet zo. Het was goed dat ik de man kon helpen. Hij bleek daar al een tijdje met een lege accu te hebben gestaan, iedereen reed gewoon voorbij zonder te reageren.

Onbegrijpelijk in een stad als Amsterdam, dat iemand daar met een lege accu een half uur op de stoep moest staan voordat er hulp kwam. Gelukkig was het droog en kon ik hem helpen.

schrijver

Schrijver: mobar
Inzender: Henk van Dijk, 08-10-2015


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Deze inzending is 264 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl