nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (89)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 546):

Eeuwig Leven

“Waar ga je naar toe? Vroeg de Wachter van de eerste poort.
“ Ik ben op weg naar de hemel.” Antwoordde Jimmy.
“Ben je daar zeker van?”
“Ja hoor, ik heb dagelijks mijn gebeden opgezegd, ben lief geweest voor mijn ouders, vrouw en kinderen en heb regelmatig gestort voor Broederlijk Delen.”
“Ga da maar door de poort.” Gebaarde de Wachter en hij deed een stap opzij.

“Waar ga je heen?” Vroeg de Wachter van de tweede poort.
“Naar de hemel.” Zei Jimmy.
“Zeker?”
Jimmy knikte en de Wachter liet hem door. Dat ging al gemakkelijker. Niet dat Jimmy er ooit aan had getwijfeld dat hij niet in de hemel zou terechtkomen, maar wist hij veel van de procedure.

“Hela hola! Waar gaat dat heen?” Baste de Wachter van de derde poort. Jimmy schrok. Dit zag er een kwaaie klant uit. Hij was wat groter en breder dan de twee andere en bovendien hield hij een vervaarlijk zwaard vast. Bij de vorige Wachters had hij helemaal geen attributen gezien.
“Eh, naar de hemel?” Opperde Jimmy voorzichtig.
De Wachter nam hem geringschattend op. Hij dacht even na en schudde toen koppig zijn hoofd.
“Nope, je komt er niet in.”
“Waarom niet?”
“Daarom niet.”
Hangt het niet eerder af van mijn verdiensten op aarde en Gods wil?”
De Wachter moest er smakelijk om lachen.
“Wie denk je dat je bent? Wacht even…Jimmy hè? Mmmm, nee, staat niet op de lijst. Hahaha!.”
“Waar moet ik dan naar toe?” Wou Jimmy weten.
“Terug van waar je komt. Opnieuw, tot je hebt gedaan wat je moet doen ginder.”
“Wat moet ik dat doen?” Jimmy’s stem brak een beetje.
“Wat moet ik dan doen?” Meesmuilde de Wachter. “Als je alles hebt gedaan, behalve dàt, dan heb je niks gedaan en als je niks hebt gedaan, behalve dàt, dan heb je alles gedaan.
“En wat is dan dàt? Heel mijn leven heb ik er naar gezocht maar kon ik niks vinden. Ik heb toch alle goede werken gedaan en… .”
“Stop!” De Wachter hield zijn hand op. “Terug naar het beneden en opnieuw beginnen. Niets aan te doen. Vooruit, hop terug!”
Voor Jimmy zich omkeerde vroeg hij nog, “De hoeveelste keer ben ik hier al geweest?”
De Wachter haalde zijn schouders op, “Ik weet het niet meer; ik ben de tel kwijtgeraakt.”
Net op dat moment kreeg Jimmy de openbaring. Hij zag zichzelf in de baarmoeder, als zuigeling, duizenden impressies en het hoogste inzicht. Hij wist plots, wou het uitschreeuwen en toen werd alles zwart.

Het volgende wat hij zag - hij had geen benul van tijd – was een felgekleurd mobiel met clowns en konijntjes boven zijn hoofd. Hij wou van alles zeggen, maar kon enkel “gaga” uitstoten. Hij voelde hoe alle herinneringen ontsnapten aan zijn geest. Krampachtig probeerde hij nog de laatste restjes vast te klampen, maar hij voelde zijn geest leeglopen. Het laatste besef wat hij nog had was: ‘verrek, nu begint heel die ellende opnieuw…’ Zijn gesnik werd gesmoord door een warme borst vol zoete melk… .

Schrijver: Marc Kerkhofs, 27-08-2008

kerkhofs.marcattelenet.be


Geplaatst in de categorie: filosofie

Deze inzending is 752 keer bekeken

3/5 sterren met 11 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:George
Datum:14-10-2008
Bericht:Mooi! En...wie weet. Hulde in elk geval voor je proza!



Naam:stephanie
Datum:11-10-2008
Emailadres:susannaxxxathotmail.com
Bericht:mooi geschreven stuk, ik las het in een ruk uit. vooral je slotzin is sterk man!
Ik hoop dat de zin, als je dat ene niet hebt gedaan, hebt je niets gedaan, en heb je dat ene wel gedaan, dan heb je alles gedaan, betekent onze Here Jezus Christus aannemen in ons leven?!
Ik heb heel lang in reïncarnatie geloofd, maar dat is nu niet meer zo, omdat ik bekend ben geraakt met de bijbel, het Woord van God. En ik kon mij als tiener al niet voorstellen, dat je continu terug zou moeten, waar eindigt dit dan? Maar het blijft een sterke tekst.



Naam:Eva van Dam
Datum:03-10-2008
Bericht:Wat leuk de bedenkingen die je als kindje in moeders buik kan hebben.
En zoals jij het beschrijft is er een leven als foetus en een tweede bij de geboorte en bij reïncarnatie nog een derde....



Naam:Iris
Datum:28-08-2008
Emailadres:iris.aguirreattigo.com.py
Bericht:een warme borst vol zoete melk ;.. wie zou daar niet opnieuw kind willen zijn ...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl