biografie: Augustinus

Augustinus [Tagaste 354 - Hippo 430] 

Augustinus heette voluit: AURELIUS AUGUSTINUS

Hij is de meest gezaghebbende van de 4 kerkvaders (zijn leermeester Ambrosius, Jeronimus en Gregorius de Grote.)

Augustinus was een Berber; hij groeide op in het door de Romeinen bezette Noord-Afrika, in Carthago.

In zijn studententijd was hij een aanhanger van het Manicheïsme, maar later bekeerde hij zich tot het christendom.  Hij werd in 383 hoogleraar in de Rethoriek in Milaan. Pasen 387 werd hij gedoopt. Hierna keerde hij terug naar Noord-Afrika. In 391 werd hij priester te Hippo. Hij werd een bekend voorganger (meer dan 350 boetepreken worden aan hem toegeschreven): hij bestreed met passie  het Manicheïsme dat een radicale tweedeling van de werkelijkheid in het goede en het kwade verkondigde. 
In 396 werd hij hulpbisschop van Hippo met het recht op opvolging na de dood van de bisschop. Tot zijn dood in 340 zou hij als bisschop verbonden blijven aan Hippo. Hij verliet zijn klooster, maar bleef een kloosterleven leiden in zijn bisschoppelijk huis.

Augustinus stierf in 430 tijdens het beleg van Hippo door de Vandalen. Van Augustinus wordt gezegd dat hij de bewoners van Hippo aanmoedigde om zich te verzetten tegen de Vandalen, vooral omdat de Vandalen een Arische variant van het christendom aanhingen. Augustinus beschouwde hen als ketters.

 Werk:

Augustinus was een productief schrijver in verschillende genres - theologische verhandelingen, commentaren op de geschriften en autobiografische werken. Zijn 'Confessiones' [Bekentenissen] worden gezien als zijn eerste autobiografie: hij schrijft over de periode van zijn geboorte tot zijn toenmalige leeftijd (ongeveer 50 jaar), over zijn moeder Monica,  zijn relatie met God, en hij eindigt met een uitgebreide beschouwing over het bijbelboek Genesis waarin hij uitlegt hoe de tekst geïnterpreteerd moet worden. Zijn psychologisch bewustzijn en zelfonthullingen maken nog steeds indruk onder de lezers.

Zijn Sermones ('Preken') geven een goed beeld van de leer en gedrevenheid van Augustinus. Ooit promoveerde de Nijmeegse hoogleraar CHRISTINE  MOHRMANN [Groningen 1903 - Nijmegen 1988] op dit werk van Augustinus.

In 'De Trinitate' (Over de Drie-eenheid) staat Augustinus’ opvatting over de menselijke ziel.
Augustinus’ formulering van de onlosmakelijke zijnseenheid van de drie goddelijke personen heeft het katholieke dogma bepaald. Twee manieren om de waarheid te leren kennen zijn: - zoeken in de eigen ziel en  - de geopenbaarde waarheid. Zijn + leven + kennen zijn verenigd in de ziel zoals de drievuldigheid in God. De menselijke ziel is hiermee een beeld van God!


Aan het eind van zijn leven las Augustinus al zijn werk in chronologische volgorde nog eens door. In zijn boek 'Herroepingen' gaf hij aan wat hij later anders gezegd zou hebben. Dit boek geeft de lezer een opmerkelijk beeld van de ontwikkeling van de visie van Augustinus.


Inzendingen van deze schrijver

Inzendingen van deze schrijver

6 resultaten.

wisgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 0
Treed niet uit jezelf, maar keer je in jezelf, want in het binnenste van de mens bevindt zich de waarheid.…
Aurelius Augustinus30 maart 2008Lees meer >

Ween niet

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De dood is niets. Ik ben slechts aan de andere kant. Ik ben mezelf, jij bent jezelf. Wat we voor elkaar waren, zijn we nog altijd. Noem me, zoals je me steeds genoemd hebt. Spreek tegen me, zoals je dat vroeger deed. Niet plechtig, niet triest. Lach om wat ons samen heeft doen lachen, denk aan mij, bid met mij. Spreek mijn naam uit, zoals je…
augustinus23 oktober 2004Lees meer >

wisgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 0
Ik bad om kuisheid en zelfbeheersing en tegelijk vreesde ik dat God mij terstond zou verhoren.…
Augustinus11 april 2004Lees meer >

Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De dood is niets Ik ben maar aan de andere kant ik ben mijzelf Jij bent jijzelf Wat we waren voor mekaar zijn we nog altijd Noem me zoals je me steeds genoemd hebt spreek tegen mij,zoals weleer op dezelfde toon niet plechtig,niet triest Lach om wat ons samen heeft doen lachen Bid, glimlach denk aan mij bid met mij Spreek mijn naam uit…
Aurelius Augustinus21 november 2003Lees meer >

wisgedicht
2.1 met 41 stemmen aantal keer bekeken 0
Het is roemrijker de oorlog te doden met het woord dan met het zwaard, de vrede te winnen met de vrede dan door de oorlog.…
Aurelius Augustinus15 februari 2003Lees meer >