start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (506)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (71)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (39)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (28)
feest (21)
film (20)
filosofie (49)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (19)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (35)
liefde (29)
lightverse (1)
literatuur (45)
maatschappij (309)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (30)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (62)
natuur (33)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (266)
psychologie (31)
rampen (22)
reizen (56)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (13)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (103)
sterkte (12)
taal (52)
tijd (33)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (47)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)

tabblad: dagcolumn

Lees de laatste column over de actualiteit
< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde dagcolumn (nr. 3131):

Vluchten kan niet meer

Jenny Arian en Frans Halsema zongen in de jaren zestig het lied ‘Vluchten kan niet meer’. Ze zouden niet meer weten waarnaartoe. Zij zongen dat in de jaren waarvan ik terugkijkend zeg, dat waren de mooiste jaren van de Nederlandse geschiedenis.

De première was 1971. De koude oorlog was bezig. De Vietnamoorlog. Simon and Garfunkel zongen over de brug over getroebleerd water. De economie groeide en zou nog tien jaar groeien en Nederland bloeide. De verzorgingsstaat werd eerder uitgebreid dan ingekrompen en het vertrouwen in de politiek was groot.

En toch schreef Annie M.G. Schmidt het lied ‘Vluchten kan niet meer’. En toch werd dit lied een hit. Dat is merkwaardig, want wie in Nederland zou kunnen willen vluchten? De wereld was toen toch mooi? Nederland was toch trots op zichzelf? Er waren geen politieke partijen die de Nederlandse cultuur beloofden te verdedigden, omdat wij Nederlanders zeker waren over de kracht van onze eigen cultuur. Onze open, vrije, gastvrije cultuur.

Nu is er Trump, Putin, nu zijn de Chinezen op de wereldmarkten een veroveringstocht begonnen die de Japanse opmars doet verbleken. In 1971 kwamen er nog steeds meer democratieën bij, maar nu moeten we vrezen dat democratieën van onze bondgenoten instorten – Hongarije, Polen, Turkije. Het lied is nu actueel, zou je zeggen, maar in 1971 toch niet?

En dat troost mij dan toch weer. We weten niet of we moeten vluchten naar een andere wereld. Het kon toen niet en nu ook niet. Toen, en gelukkig nu nog steeds, kwamen en komen vluchtelingen naar Nederland omdat het hier veiliger is, rijker is, beter is dan in heel veel andere landen. Mijn conclusie is dan ook dat elk land waar het lied ‘Vluchten kan niet meer’ actueel is een gezegend land is. De rest van de wereld is minder mooi, minder fijn, minder prettig en dat is misschien een reden om bezorgd te zijn, maar dan niet zozeer over je eigen land – maar wel over de rest van de wereld.

Toen en nu. Geen wonder dat Frans Halsema zo bezorgd door de camera aankeek nadat de laatste noten waren verdwenen in de stilte.

Schrijver: Jan R. Lønsing, 13-12-2018


janrlunsingathome.nl


Geplaatst in de categorie: geschiedenis

Deze inzending is 20 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)