‘Heb je soms pauze’, vraag ik, als de flappen van het windscherm achter me dichtslaan. De haringman zit op een krukje achter zijn snijplank. Zijn hoofd komt net boven de toonbank uit. Het is zijn vrouw die de klanten helpt. Ze zegt nooit veel. In haar houding ligt de welwillende afstand die vrouwen soms in acht nemen nadat ze hun echtgenoot een…

Ik sta bij de kassa. De band stopt. De caissière noemt een bedrag. Tweeëndertig euro en vijftig cent. En dan gebeurt het. De Totale Verbazing. De man voor me kijkt alsof hij zojuist door een vreemde mogendheid is ontvoerd en nu plotseling wordt geconfronteerd met het concept 'ruilhandel'. Betalen? Hier? Met geld? Hij begint te graven. Het is…

‘Dus jij mag wél op het feest komen.’ Als ik aansluit in de rij is de haringman druk in gesprek met een meisje van een jaar of 20. Eén van de studentes waar het onze stad van wemelt. Het blonde haar strak in een hockeystaartje, paarlen knopjes in de oren, gezonde blosjes en duidelijk verlegen met de aandacht die in de volle kraam op haar gericht is…

Ik ben voor de eerste keer met Maaskant Reizen naar Corsica en Sardinië gegaan. Het was meteen de laatste keer, want de incapabele buschauffeur maakte er een potje van. Hij was boos, nors, afstandelijk, brutaal, autoritair, onverschillig, gevoelloos, bot, onvriendelijk, ongezellig, niet betrokken, zeer afstandelijk, onverstaanbaar, horkerig, asociaal…

Ineens is de helft van mijn wenkbrauwen verdwenen. De haartjes zijn weg. Ze zwerven naar plekken waarvan je je wenkbrauwen op zou trekken. Ik teken ze soms minimaal bij met een oogpotlood. Met de nadruk op minimaal. Schrikbeeld: wenkbrauwen die overduidelijk getekend zijn. Mijn zicht wordt slechter en ik snap, terugkijkend, waarom oudere vrouwen…

Volwassen zijn. Ze beloofden ons vrijheid. Ze zeiden: als je straks groot bent, bepaal je alles zelf. Je mag eten wat je wilt, gaan waar je wilt, zijn wie je wilt. Wat ze er niet bij zeiden, was dat die vrijheid een dun laagje vernis is over een diepe, gitzwarte put van logistieke ellende. Mijn leven is inmiddels voor tachtig procent een mentale…

“Het zou me niks verbazen als Lebbis net als jij een Schorpioen is,” zei ik. Er was een hilarisch stuk in de voorstelling waarin hij de zaal op het verkeerde been zette over zijn geloof in de tekens van de dierenriem. “Horoscopen zijn totale onzin. Daar hoef je geen Schorpioen voor te zijn.” Ik scrolde naar de geboortedatum van Hans Sibbel (…

Van het groepje twee banken rechts van me kan ik alleen de man op de hoek zien zitten. Hij heeft een dun snorretje. De anderen gaan schuil achter hun rugleuning. Aan het gesprek te horen wordt hij vergezeld door drie vrouwen. Het zijn collega’s. De toon heeft een zweem van intimiteit maar is toch afstandelijk. Men kent elkaar, maar niet uitbundig…

Zo hoorden we vroeger dat: het nieuws was afgelopen en nu? Nu krijg je bijkans elke minuut een update als er iets gebeurt wat niet kan wachten…soms leuk soms minder maar daar is het nieuws voor! Ken je het nieuws dat nu als eerste vermeld wordt? Wel daar komt ie: een groep Bulgaarse mensen heeft de belastingdienst opgelicht voor meer dan € 6.5 miljoen…

Obersturmführer Markuszower is uit de kast gekomen. Een hele vieze kelderkast met oud vocht en schimmel op de muren. Met Hanta knaagdieren die langs de wokepotten met bedorven ingemaakte goede wil krioelen. Eenmaal buiten befehlt hij het land om ternauwernood gevluchte slachtoffers van de Israëlische genocide met alle geweld – nee, met máximaal geweld…

Waar ik in de trein nog wel even aan moet wennen zijn de andere reizigers. De man die op de bank tegenover me zat, leek sprekend op een jonge, maar nu wijlen, Donald Sutherland. U kent hem vast als de schurk uit The Hunger Games. Dezelfde lichtblauwe priemende ogen, dunne lippen en een kort grijs baardje. Sinds zijn rol in de film ‘Don’t look now‘…

Ik zit op de bank. Ik kijk naar de televisie. Ik zie een grafiek. Een rood lijntje dat omhoog kruipt als een hongerige slang. De media hebben weer een nieuwe hobby gevonden. Een nieuwe manier om ons, het trillende gepeupel in de rijtjeshuizen, de gordijnen dicht te laten trekken. ​ Het Hantavirus. ​ Het klinkt als een vergeten personage uit een…

“Wat?” zeg ik. Hij grijnst. Ik kijk naar het kuiltje in zijn wang. “Volgens mij zit jij net mijn thee op te drinken.” Even daarvoor had ik hem uit bed getrommeld. “Kom eruit, je thee staat klaar.” Aan tafel moet ik, midden in mijn betoog, gedachteloos het glas naar mijn lippen hebben gebracht. In de supermarkt wil ik mijn boodschappen scannen…

Ik had op een vierpersoons bank een plekje bij het raam gekozen, in de rijrichting. Dat is een optimistische positie. Je kunt zien wat er aankomt en je blik is voortdurend op de toekomst gericht. Het valt me op dat mensen die tegen de rijrichting in zitten een wat droefgeestige indruk maken. Waarschijnlijk omdat ze alles in een flits aan zich voorbij…

Het was heel lang geleden dat ik met de trein geweest was. Elke coupé stond toen nog blauw van de rook en de asbakjes klepperden dat het een lieve lust was. Als de deur van het toilet openging, raakten reizigers met een staanplaats niet zelden buiten bewustzijn en niemand had nog van Wifi gehoord. In de wagons werden ook dieren vervoerd, er lag stro…

Geachte inwoners, De gemeente waardeert uw inzet mee te denken over onze initiatieven. Wij zouden het op prijs stellen als u deelneemt aan onze enquête, die bedoeld is inzicht te krijgen in uw mening over zaken die niet onbelangrijk zijn voor het gemeentelijk beleid in uw buurt. Let op: U vult de enquête in door niet door te halen waarmee u het…

Op de Oranjebrug in Vreeswijk geef ik een auto een stopteken. Moeder eend met haar kinderen steekt over. Het zijn er negen, piepklein. Aan de overkant springt ze vanaf de brug, ruim drie meter, het water in. Samen met twee wandelaars houd ik mijn pas in. We kijken toe hoe de kleintjes gejaagd door elkaar lopen. Moeder zwemt onverstoorbaar door. Het…

Ik kijk naar Henk. Henk is een man die normaal gesproken nog geen deuk in een pakje zachte boter durft te slaan. Een man die zich bij de kassa van de groenteboer uitgebreid verontschuldigt als hij per ongeluk met een euroteken in zijn ogen naar een bloemkool kijkt. Henk is evenwichtig. Henk is de rust zelve. ​En dan gebeurt het. ​Iemand geeft Henk…

DigiD, klinkt als rapper Djiggy Djé of de rooie kater Dikkie D. Gezellig, toegankelijk en aaibaar.. Regelt voor 17 miljoen landgenoten zo’n beetje alles wat qua persoonlijke info en financiën van belang is. Je hele hebben en houen! Belastingdienst, Mijn Overheid, ziekenhuizen, pensioenfonds, politie, openbaar minsterie etc… Even intikken, nog een…

Ik zit in de trein. In de stiltecoupé. Een plek die ooit was bedoeld als een reservaat voor de rede, een laatste bunker tegen het lawaai van de wereld. Op het raam zit een sticker. Een poppetje met een vinger voor zijn mond. Het is een symbool uit een ver verleden, zoals een hiëroglief in een piramide. Niemand begrijpt het meer. ​Naast me zit een…