Van Hal moet ik weer gaan schrijven. Ik heb hem wat verhalen uit de oude doos voorgelegd. Prachtig vindt hij het, Twee onafgemaakte cycli leg ik hem voor. Het is nog net niet geniaal begrijp ik. De superlatieven buitelen zich over elkaar heen. Melancholiek, gelaagd, modern. Mijn verhalen sluiten op een bijna magische manier aan bij de existentiële…

Dat er vorige week dus in het nieuws of in de media naar buiten werd gebracht dat er een mogelijke verdachte in beeld is gekomen na dertien jaar. De details zijn voor eenieder nazoekbaar. We moeten de hoop blijven vestigen op de onderzoekers die de moordzaak als een doodlopende zaak oppakten, of gekregen, of wilden hebben. Voor de gerechtigheid en de…

Op een dag zei vader Pluis: zo begon elke avond het verhaaltje van Nijntje, wat voorgelezen werd aan mijn jongste als ze net in bed lag: het favoriete boekje wat altijd gekozen werd als het gevraagd werd: We gaan met Nijn naar de speeltuin toe…hoi hoi en zo ging het verhaaltje verder. Je las in die tijd de kinderen voor - net voor het licht uitging…

Ze heeft gedroomd. Een verwarrende droom, een droom met waarheden die alleen in een droom waar kunnen zijn. Woemi vertelt het me, die droom. Ze vertelt het me meer dan eens. Het is net of in die droom de sleutel ligt van haar bestaan, van haar zijn. En van het mijne. Want Woemi, dat ben ik, en ik, dat is Woemi. Of ik haar nu dood laat zijn, of levend…

Soms duiken er van die vragen op, dan denk ik; zou dat elders ook zo zijn? Een voorbeeld: op tv komt een reclame voorbij van een grote winkelketen die ( en eigenlijk doen ze dat nu bijna allemaal) speciale aanbiedingen hebben van b.v. Spaanse paella’s of: Amerikaanse pompoensoep, of ook een beste: taco’s zoals ze in in Mexico gemaakt worden!…

De wind gierde nog na door de smalle straten van de Amsterdamse Rivierenbuurt, maar de zware donder die een uur geleden de ruiten deed trillen, trok nu langzaam naar het oosten. Op de hoek van de gehorige kade, vlak naast de donkere etalage van het oude naaiatelier, stond Thomas D. stil. Hij trok de kraag van zijn jas omhoog. De stenen onder zijn voeten…

Wie telt de spreeuwen nog boven de stenen dorpskerk in duindorp? Het was een zwarte wolk van onbezonnen kinderdromen, daar in het stille oord aan de lijdende duinen. Je herinnert je de witte meeuwen boven het koude water; een bitter besef dat een eenvoudige afkomst moest opboksen tegen een passie die in het donker verlangde. Je wilde het grootser…

Wat een afschuwelijk bericht: in Madrid werd een 87 jarige dame uit huis gezet, een afschuwelijk drama, het mensje moest op een brancard uit huis gehaald worden, vanwege een fysieke aandoening… Het zette heel Madrid op zijn kop, op stelten en mensen gingen aan het demonstreren! Logisch natuurlijk en al helemaal als je bedenkt dat ze meer dan 70 jaar…

Het water was zo zout dat het zijn ogen brandde. Samuel stond tot aan zijn knieën in een stroom die er gisteren nog niet was. Aan de oever zat zijn vader. De man huilde niet hoorbaar; er waren geen snikken, alleen een eindeloze, stille vloed die uit zijn ooghoeken welde en de bedding onder Samuels voeten vulde. "Vader," zei Samuel, maar zijn stem…

Ach weet je, als je ouder wordt, begrijp je pas beter- veel beter trouwens- waarom de oudere mens van pak-weg 30 jaar geleden, steeds weer begon over: weet je nog van vroeger? Ja, nu snappen we het wel, toen vonden we het steeds terugkerende liedje heel lastig en wilden we maar wat graag een ander deuntje opzetten… Tja, dat was toen en nu: nu zijn…

Kilometers lagen opgevouwen voor hem op tafel. Kilometers die hij allemaal had moeten volpraten wanneer ze langs kastelen reden, door gebergtes kwamen, hij ze met genummerde speeches uitgekiende boodschappen leverde, het reisgezelschap de busregels bijbracht. Kilometers aan nieuwe gezichten, koffers, handbagage, tassen met inkopen, stapels grensformaliteiten…

De eerste strepen op het doek waren uit dwaasheid gezet. Adriaans hand trilde van onzekerheid, terwijl hij probeerde de lenige oeverwilgen te temmen. Het fraaie landschap liet zich echter niet zomaar beteugelen door het stugge linnen. Om hem heen ademde de natuur een serene rust uit. Het was een vroege nazomerochtend vol dansende muggen en zwijgende…

Het gefluister begon toen de eerste schaduwen over het water vielen. Florian zat aan de rand van het meer, de plek waar de wereld ophield en de wildernis begon. Over de wilde zwanen wilde hij nadenkend spreken. Het liet hem niet onberoerd hoe het met deze vogels ging, vliegend in den vreemde, hoog boven een aarde die ze allang waren ontgroeid. Boven…

De geur van verschraald bier en nat asfalt trok door de openstaande deur van de hippe cocktailbar. Buiten jankte de tram door de bocht en schreeuwde een junk naar zijn eigen schaduw. De grote stad was een woest kabaal van ronkende diesels, piepende remmen en de harde, anonieme stemgeluiden van passanten die elkaar omverliepen. Een kakofonie van beton…

Een goede schemer had hij nodig. Dan zette hij zijn donkere bril op en haalde de brommer uit het schuurtje. Ongemerkt moest dat, zodat hem geen verbod toegeroepen zou worden. Zijn vader en moeder misgunden het hem niet. Oh nee, zij waren bang. Daar twijfelde hij ook niet aan, maar moest hun angst hem een goed voelende ervaring ontzeggen? Zo zacht mogelijk…

Al weken, nee maanden weten we hier in ons appartementsgebouw dat er werk verricht moet worden aan de z.g. stand leidingen. Er is al jaren niets aan gedaan en het moet een keer gebeuren dus is deze week ons deel aan de beurt….Twee strengen per keer en dat duurt dus een week. Je wordt voorzien van alle info, daar ligt het niet aan, ook weet je dat…

Herkenbaar? Vast wel maar wat me vandaag overkwam tart alle bedenkingen, want er zou een pakket bezorgd worden door een bezorger van Post NL. Op zich niet spannend want er zijn wel meer mensen die pakjes ontvangen of versturen en met dat laatste heb ik dus helemaal geen moeite of problemen maar als er een mailtje komt waarin staat: de bezorger is er…

Zijn hoeven sloegen als een verre donder tegen de aarde. De manen wapperden in de wind, wild en vrij, alsof ze de storm probeerden te vangen die al dagen in de lucht hing. Hij galoppeerde door woeste dromen van leegte en oneindigheid. De wereld om hem heen leek te vervagen tot strepen van grijs en goud. Hier, op de grens van de wildernis, tartte het…

De papegaai Klara had zijn hele leven dezelfde monotone woorden geleerd. Korte zinnen die tot de verbeelding spraken van mens en dier. Nu de kooi leeg was en het felle verenpak voorgoed roerloos bleef, hing er een ongewone stilte in de kamer. Jarenlang had de vogel de ruimte gevuld met zijn dagelijkse ritueel van klanken. Het waren geen ingewikkelde…

Natuurlijk weten velen van ons nog het verhaal van: de stempelkaart van de apotheek? Het was 1983, jaja, de vorige eeuw dus maar we weten het wel en dus kwam de toen zittende president met een beste oplossing want: we betaalden geen ziekenfondspremie, die werd deels ingehouden destijds door de werkgever, tenminste als je een baan had. Het hele…