Vrijdag 27 februari 2015: De ijzige kou in het atelier was een fysieke barrière die de ruimte in tweeën leek te splijten. Bjarne Gosse lag roerloos op zijn doorgezakte matras, zijn blik strak gericht op de vuile ramen waar het grauwe ochtendlicht doorheen sneed. Zijn adem vormde kleine, nerveuze wolkjes in de lucht. Om hem heen stonden de stomme getuigen…

Donderdag 26 februari 2015: Het had Florian vier dagen gekost om de vettige vingerafdrukken van de oorlogssaus van de kaft te poetsen, maar nu lag Nachtschade dan eindelijk open op zijn rommelige keukentafel. Bjarne had het boek afgedaan als pretentieuze onrust, maar Florian had altijd al een oog gehad voor patronen die anderen misten. In het schrille…

In de ochtend van zondag 22 februari 2015 schrok Bjarne wakker met een kater. Niet een dierlijke, maar een menselijke, een kater als gevolg van een teleurstelling. Tot een confrontatie met Gerard Vroeg was het gisteren niet gekomen. Nee hij was Florian van Driesteveld onderweg op straat tegengekomen en die had hem de inmiddels befaamde gedichtenbundel…

Het was in de ochtend van zaterdag 21 februari 2015 dat Bjarne terug dacht aan de ontmoeting die een week eerder plaatsvond. Die grijns op zijn gezicht en de vileine woorden die hij uitsprak, maar vooral het hartje dat hij tekende om zijn gedichtenboek te signeren. De succesvolle dichter Gerard Vroeg had indruk op Bjarne Gosse gemaakt. “Voor mijn allerliefste…

De ochtend van zaterdag 14 februari 2015 werd Bjarne wakker met een hoofd vol herinneringen aan Gerard Vroeg. De dronken nachten samen in de kroeg, de gesprekken met een filosofische ondertoon waarbij Gerard altijd de slimste van de twee was. Bjarne dacht er met gemengde gevoelens aan terug. Maar de waarheid was hard in die tijd. Gerard Vroeg was een…

De volgende vrijdag, 13 februari 2015, was de mist eindelijk opgetrokken, maar de lucht boven de stad had de kleur van nat beton. Bjarne had de hele week de legendarische woorden van Gerard Vroeg door zijn hoofd horen spoken. Minder bloemen, meer snoeiwerk. Het had hem dwingender achter zijn bureau gezet dan de deadlines van de Amsterdamse uitgever…

De volgende ochtend, zondag 8 februari 2015, werd Bjarne wakker met een zwaar hoofd en de bittere smaak van te veel zwarte koffie. De regen van de vorige avond was overgegaan in een grijze, mistige deken die over de stad hing. Hij weigerde toe te geven aan de frustratie van de mislukte digitale zoektocht. Als Emma P. hem iets had geleerd, dan was het…

Zaterdag 7 februari 2015: De obsessie van Bjarne om de obsessies van zijn voormalige geliefde Emma P. te bestuderen leverde een tiental gedichten op over bloemen in de Nederlandse literatuur. Hij stuurde ze onmiddellijk op naar het mailadres van Florian van Driesteveld die er contacten met verschillende uitgeverijen op nahield. Nu was het afwachten…

Vrijdag 6 februari 2015: Veel tijd om over het brievenboek na te denken had Bjarne niet. Nog altijd werd hij achtervolgd door de wanen van labiele familieleden. Dat het hem desondanks toch lukte om zijn mentale leven in balans te houden was niet alleen een kwestie van geluk. Hij had zich getraind in het verwerken van frustraties door op tijd zijn gedachten…

Zondag 1 februari 2015: Er was een heleboel ruis gaande op het internet. Meningen konden op weinig respect rekenen en werden vaak als waarheid aangenomen. Bjarne dacht er zo het zijne van. Hij had met enkele mailberichten duidelijk gemaakt dat hij geen toestemming gaf voor het brievenboek zolang die passages die over zijn leven gingen er in zouden…

Zondag 18 januari 2015: Onderwerp: Re: Nalatenschap Emma Petronella / Brievenboek Beste Florian, Naar aanleiding van de gescande brief van Emma die je me stuurde, heb ik besloten om akkoord te gaan met het inzien van de overige documenten op de computer. Ik wil echter benadrukken dat mijn definitieve toestemming voor de publicatie van het brievenboek…

Zaterdag 17 januari 2015: Het weinige winterlicht dat door de kleine ramen van het atelier naar binnen sijpelde, maakte de leegte op de muur pijnlijk zichtbaar. Waar gisteren 'De kleine wandelaar' had gehangen, restte nu slechts een schone, stofvrije rechthoek op de wand. Bjarne stond er met een mok zwarte koffie naar te kijken. Zijn ogen warm van…

Vrijdag 16 januari 2015: De scherpe, licht chemische geur van acrylverf hing nog in het atelier toen Jasper zijn keuze maakte. Zijn vinger wees naar het kleine schilderwerk van Bjarne, getiteld 'De kleine wandelaar'. Het doek toonde een eenzame figuur die doelloos dwaalde door een weids, mistig landschap. Jasper bleef er minutenlang stil voor staan…

Zondag 21 december 2014: De kortste dag van het jaar droeg een lichte vorst met zich mee, zo’n kou die de lucht kraakhelder trekt en de adem in witte flarden voor het gezicht laat hangen. Jasper keek door het beslagen raam van het café naar buiten, waar de straatlantaarns al vroeg hun amberkleurige gloed over de kasseien wierpen. Binnen gonsde het van…

Zaterdag 20 december 2014: De winterwind tikte ongeduldig tegen de ruiten, maar binnen in de ruime woonkamer van Bjarne heerste een serene rust. Althans, tot die middag de post op de mat viel. Een ansichtkaart van de jarige Jasper bracht plotseling een golf van jolijt en levendige gezelligheid in de kamer. Het was een opmerkelijke kaart. Op de voorkant…

Zondag 14 december 2014: Natuurlijk was de groentesoep van Astrid niet zomaar te vergelijken met de magische soep die Emma Petronella in vroegere jaren met veel liefde liet koken op het fornuis. Maar het was niet verkeerd geweest als Bjarne Jasper had uitgenodigd voor een avondje soep eten bij de televisie. Het kwam er eenvoudig niet van en Bjarne…

Zondag 7 december 2014: Het was een koude, heldere winterdag. Een week na zijn toevallige ontmoeting met Jasper merkte de goedgemutste Bjarne dat de rust in zijn hoofd was gebleven. De herfst was nu definitief voorbij en de stad maakte zich op voor de decemberfeestdagen, maar voor het eerst in jaren voelde Bjarne geen druk om aan de verwachtingen van…

Zondag 30 november 2014: Een gevoel van opluchting had zich meester gemaakt van Bjarne, die eindelijk inzag dat het goed was dat hij niet meer met Thomas samen was. De latrelatie had vele hoogtepunten gekend, maar uiteindelijk was de passie niet bestand tegen de realiteit van te veel persoonlijke verschillen tussen de twee homomannen die van de herenliefde…

Zondag 23 november 2014: De afgelopen zeven dagen waren voorbijgegaan in een roes van intellectuele ontkenning. Bjarne had zichzelf wijsgemaakt dat Thomas’ vertrek een noodzakelijk onderdeel was van het alchemistische proces — de tijdelijke scheiding om tot een hogere synthese te komen. Maar vanochtend, precies een week na die gelaagde, wrange afscheidskus…

Zondag 16 november 2014: De overgang van de spirituele extase naar de rauwe realiteit van de zondagochtend voltrok zich met de traagheid van dikke stroop. Toen Thomas zijn ogen opende, sloeg het felle herfstlicht dat door de gordijnen sneed als een hamer in zijn schedel. De melancholische openheid van de vorige avond was verdwenen; wat overbleef was…