Vergetelheid of ontrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
20 De rouwkaart die ik aantrof in mijn postvakje trof me als een bliksemflits
In die verre, onbestemde contreien hadden dus neef en nichten al die lange, lange jaren hun levens voortgezet, terwijl talloze lotgevallen, beslommeringen en wederwaardigheden zich aan mij voltrokken hadden
Ze hadden wellicht in een oud, versleten adressenboekje mijn naam…
Opgelost
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
67 De inspiratie komt, of is er niet net als je denkt: dat is het,
verdwijnt het als een zuchtje in de wind
Lost het op in de mist!
Je denkt, vermoed, verwacht maar soms zijn je verwachtingen
te hoog gespannen,
blijf je achter met alleen dat ene verlangen wat oplost,
in de mist.
Zoals alle gedachten, gevoelens en verwachtingen
- die te hoog…
De fameuze naam van de componist
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
34 De fameuze naam van de wereldberoemde literator en componist die ten prooi is gevallen aan zijn geestverwarring en die deze tenslotte niet overwon is prominent vermeld op de flyer die we ontvingen ter gelegenheid van het concert.
Schumann overbrugde de eeuw, behield repertoire en inspireerde troostte en bevleugelde tallozen met composities van hogere…
'I see the needle and the damage done'
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
42 Mijn verlate aankomst op de Afdeling Dagbehandeling van het Twee Steden Ziekenhuis wekte enige verbazing. De verpleegkundigen in hun witte kledij beweren vaak na mijn jarenlange bezoeken dat ik tot het interieur ben gaan behoren en men verwachtte mij al. in de kamer waar ik arriveerde leek het op een soort verkapt verjaardagsfeest, maar daarvan was…
Ons knutsellokaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
49 Te midden van het wanordelijke decor in de oude wijk ¨Fatima¨ met de kerk, het patronaatsgebouw en de gymzaal bevond zich eens het lage, langwerpige, houten gebouw van onze lagere school.
Aan het eind van een lange gang trof je het knutsellokaal aan. Het was altijd plezierig. Het betekende een ¨divertimento¨ te werken met onze handen met kleurig…
Om een beetje nestwarmte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
44 Het is er een komen en gaan van slachtoffers en gedupeerden. Slechts de loutere, lijfelijke aanwezigheid, het stilzwijgende gezelschap, volstaat. Zij verwarmen zich aan elkaar, aan hun luttele bestaan als puppies in een nest, als honden in een roedel. De damp van vele sigaretten omgeeft hen als een mist, als een nevel en het zwijgen overheerst, geen…
Bericht uit een Zorgcentrum/ Vervolg/ "Het zal mijn tijd wel uitdienen"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
54 De blindheid verovert nu steeds meer terrein. Mevrouw beweert dat het haar tijd wel zal uitdienen. Ik stel voor batterijen te gaan halen, zodat het komieke, mechanische vogeltje dat aan de lamp hangt in een houten kooitje zijn liedje weer zal kunnen zingen, maar het hoeft niet meer voor mevrouw. Ze heeft nog wat zitten prutsen met wollig, kleurig garen…
Waartoe zijn wij op aarde?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
59 Het deed zich in die jaren voor dat ik al in de vroege morgen het kleine kerkje bezocht.
Het kerkje lag aan het centrale plein dat belegd was met bolronde keien in carrévorm en zijn interieur was gelardeerd met grijswitte pilaren.
Thuis bestudeerde je dan eerst nog de catechismus, gepropageerd door de onderwijzeressen en door de nonnen in hun…
Als een levenloos, metalen insect
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
118 Het kleine fitness-apparaat, dat men ook wel een hometrainer of fietstrainer zou kunnen noemen, was een geschenk van vrienden.
Het staat hier nu in mijn kamer maar ik betwijfel of ik het zal benutten.
Het is als een insect van metaal, met pedalen die dienen voor de training en het wacht trouw en geduldig op mij als een kameraad, maar dan een levenloze…
Bericht uit een Zorgcentrum / Vervolg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
76 De mechanische Kerstman moest voorzien worden van batterijen om zijn levendige act te kunnen volvoeren. Het was een echte Kerstman die in niets van zijn collega´s afweek. Hij droeg een vermiljoenrode mantel met brede ceintuur en een rode broek en was getooid met baard, brilletje en puntmuts.
Het was even wurmen met de batterijen toen plotseling een…
Toen de Goedheiligman weer op bezoek kwam in de inrichting....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
73 Sinterklaas had de arme, krankzinnige man die sinds jaar en dag verblijft in de inrichting, dit jaar ook bezocht en ook hem, zoals te doen gebruikelijk, bedacht met een geschenk: een bonte, kleurige doos met kralen.
Hoewel de spanningen rond het bezoek van de Goedheiligman voor mijn broer haast te groot waren geworden, rammelde hij opgetogen met…
Uit mijn jeugdherinneringen / Het kleine witte kerkje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
76 Mijn zusje en ikzelf liepen aan de goedgunstige hand van onze ouders.
Eens was de winternacht over de wereld gevallen en deze had zich over haar ontfermd.
Het moet een klein, bescheiden kerkje geweest zijn waarnaar we onze voetstappen richtten. Helder geel licht straalde uit de vensters als een verwelkoming. We waren pelgrims, reizigers door de nacht…
Het huis van de verslaafden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
85 Hoog boven het lage gebouw van de landelijk populaire supermarkt die zoveel adverteert en waarvan de onzinnige berichten maar al te vaak door de ether circuleren en schallen, rijzen de gebouwen op die de ongelukkigen huisvesten die ten prooi zijn gevallen aan de gruwelijke en maar al te vaak ongeneeslijke ziekte die verslaving heet.
Willoos meegezogen…
Een nieuwe torenspits op de Sacramentskerk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
73 Aan het eind van de lange Ringbaan Oost en wel daar waar de Nieuwe Bosscheweg hierop uitmondt, treft men als vanouds de Sacramentskerk aan, bouwjaar dertiger jaren, nu verbouwd tot appartementencomplex.
Zij sprak al tot mijn verbeelding in vroege jeugdjaren toen ik haar boogvormige ramen natekende en inkleurde.
Zij heeft sinds korte tijd een mooie…
Wandelend door de Noordstraat....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
126 De Noordstraat slingert zich sinds jaar en dag door gedeelten van onze stad en is bereikbaar, enerzijds vanaf de Spoorlaan, anderzijds vanaf het kruispunt waar vijf straten samenkomen: onder andere de Nieuwlandstraat, de Tuinstraat en de Stationsstraat en dat men heel toepasselijk De Vijfsprong pleegt te noemen.
Enkele galeries, een kaashandel, het…
Het bitterste afscheid.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
85 Men vroeg mij de kleine, zwarte letters van een scherm in de verte te lezen. Mijn oude, grijsgroene ogen lieten het afweten.
Het kwetsbare, fragiele netvlies is verscholen, bevindt zich als het ware op de achtergrond achter de pupil, achter de oogleden en de wimpers.
Zal ik eens de bonte, veelkleurige, veelzijdige wereld, het panorama aan mijn…
Angst, kou en verveling in de Dongevallei
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
106 De Dongevallei vormt een verwilderd landschapspark dat zich uitstrekt tussen rijen moderne huizen van bruinrode baksteen, rond een kabbelende vaart waarop een enkele zwaan sierlijk voortglijdt en met beukenbomen en wuivende wilgen.
Dit is de bestemming voor de excursie van de natuurvereniging en met de auto van een andere deelneemster zullen we koers…
Ontmoeting op een vroege wintermorgen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
107 Op een vroege wintermorgen, ten tijde van de Rooms-Katholieke feestdagen Allerheiligen of Allerzielen, staan twee oudere dames te kleumen voor de deur van de supermarkt en ik ben één van hen.
Het is het tijdstip waarop men de doden, die men geen plezier meer kan doen, niettemin op de begraafplaats vereert met lichtgele, lila en witte chrysanten en…
Een morgen in het Twee Steden Ziekenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
86 Een laaghangende kobaltblauwe hemel bevindt zich in de morgenuren achter de monumentale ramen van het restaurant van het Twee Steden Ziekenhuis.
De wachtkamer van de Polikliniek Longgeneeskunde kan men wellicht vergelijken met een kapel, maar dan met een seculiere kapel als die tenminste bestaat of bestaansrecht heeft
Hoe dit ook zij, de lichtval…
Kerstgedachte.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
135 Kerstmis is de zachte omkering van het jaar, waar het licht, nog maar een kiem in de duisternis, zich opnieuw aan ons toevertrouwt. Het is de tijd waarin de wereld even stilstaat, alsof de adem van de aarde wordt ingehouden, en wij als kleine reizigers in het grote donker, ons bezinnen en luisteren naar wat in ons fluistert. In de luwte van december…