Beste Jan Smit, Vanmorgen las ik het nieuws dat u gaat scheiden. Dat stond daar vrij prominent, tussen berichten over oorlogen, raketten, diplomatieke ruzies en andere zaken die doorgaans als wereldnieuws worden aangemerkt. Dat is op zich al een prestatie. Niet dat ik u die scheiding gun , integendeel , maar het is toch knap dat een huwelijk…

Wij bezitten een brij tussen onze oren, een weke en glibberige massa, roze of grijs gekleurd, die op wonderlijke en mysterieuze en zelfs door wetenschappers en filosofen niet te ontraadselen en voorgoed onbegrepen wijze communiceert en uitwisselt met de etherische, vluchtige, ongrijpbare en zweverige gedachten, redeneringen en gevoelens die, figuurlijk…

Wanneer men zich posteert voor het pand van de zaak van Antoon de Jong aan de Korvelseweg heeft men desgewenst het uitzicht op een verdieping die men ondanks alle pogingen daartoe niet kan bewonderen. De vale, roestbruine ramen van dit onzalig te noemen pand laten geen licht door. De verdiepingen van dit gebouw zijn helaas op ongelukkige, desastreuze…

Onze stadsbussen en onze interlokale bussen zetten als vanouds koers naar het naburige dorp Dongen. Ze passeren op dit traject de oude speeltuin, een oord van plezier en een oase voor de kinderen van West, die daar welhaast onvermoed en stil met haar kleurige toestellen - de glijbaan, de draaimolen en de andere attracties - tussen het geboomte, de hoge…

De Fatimastraat in Tilburg mondt sinds jaar en dag uit in de Caspar Houbenstraat, die de wijk Jeruzalem met haar krijtwitte huizen doorsnijdt. Daar was ook eens, lang geleden, de kapperszaak van meneer Hamburg waar ons steevast een bloempotkapsel werd aangemeten waarmee we bezwaarlijk konden verschijnen. En naast de zaak van meneer Hamburg waren…

In dat jaar stapten parmantige, roze flamingo's, ongetwijfeld geleend van het nabijgelegen Dierenpark, rond in het door glazen wanden omgeven atrium van de Katholieke Hogeschool. Dit alles om de feestelijke verwelkoming van nieuwe studenten kracht bij te zetten. In jeugdjaren had ik al eens samen met mijn ouders het lage, bakstenen hoofdgebouw van…

Een kat is een eigenzinnig trots dier, zo werd mij steeds verteld. En zo was ik gewaarschuwd dat ik niet zou moeten proberen de kat van onze buren af te richten. We hadden in die tijd een zilverkast, een erfstuk, met glazen ruitjes waarachter zich glaswerk en serviesgoed bevonden. Toen ik eens in een fauteuil zat voor genoemde kast sprong de kat op…

Tja, dat kan gebeuren en al was het niet al te lang: kleindochter en belt: Oma, wil je lachen, nou dat wil ik altijd wel en ze zegt: we waren dakloos! Huh? Wat heb je gedaan dan, nou ehhh, we gingen de honden uitlaten en de deur viel dicht. Tjonge wat dom zeg! Ze lacht en zegt ja best wel eigenlijk en dan stel ik de vraag: had je je mobiel wel bij je…

De zwart-wit-foto toont ons allen in vroeger jaren: de familiekring die mij omgaf, de goedgunstige personen die mijn jeugd hebben bepaald, die mij omringden als een warme mantel in de winter, tussen wie ik opgroeide. Oma, al op leeftijd, bedaard; in de ouwelijk aandoende jurk. Vader, met de eeuwige sigaret. Ikzelf, zes jaar oud, lachend. En tante…

Lang geleden stond in de tuin achter ons huis een hoge berkenboom met zwart-witte stam en met takken die zacht wiegden in het voorjaar. Een bescheiden tuintje met bloempjes die opbloeiden en die we als kinderen zelf hadden geplant op de zanderige grond lag ook in een uithoek van ons tuintje en een struik met roomwitte bloemen van mij onbekende naam…

Als ze binnenkomt zie ik meteen dat er wat is… ze is van slag en geen klein beetje.. sorry dat ik te laat ben? Kan iedereen gebeuren zeg ik en laat haar op adem komen… als ze eenmaal rustig zit zegt ze: ik ben er echt ondersteboven van, nou heb ik voor hetere vuren gestaan maar dit kwam zo onverwachts, waarop ik haar aankijk en zeg: van…

Het voorjaar naderde en trad in en de dag van het onderzoek brak aan. De lente zegevierde met de weldadige streling van lauwe windvlagen en een vroeg lichtpaars krokusje in het plantsoen. Het was de derde maart; het onderzoek zou plaats gaan vinden. De wachtkamer van de polikliniek oogheelkunde was niet druk bezet en gaandeweg werd men binnengeroepen…

Nadat onze stad lang geleden - onder het mogelijk desastreuze beleid van voormalig burgemeester Becht - vele panden had moeten verliezen, regeert binnenkort opnieuw de slopershamer aan de Schouwburgpromenade. Het geluid van de werktuigen zal weerklinken tot in de verre omgeving en de kleine winkeltjes die ik zo vaak passeerde zullen geen lang leven…

Ze noemden het op school ¨De Grote Avond¨ Dit was het jaarlijkse dansfeest waarvoor je je chique aankleedde.Ook ik heb destijds bij die gelegenheid mijn eerste aarzelende danspassen gezet; schreden op weg naar de volwassenheid.Op de zwart-wit foto uit die tijd staan de scholieren zij aan zij in een lange rij naast elkaar; sommigen verlegen, schuw en…

De statige en monumentale woningen, die men met goed recht de benaming ¨boerderijen¨ zou kunnen toekennen, zijn gesitueerd buiten de kom van het dorp dat vanouds een kunstenaarsdorp is. Een landelijke weg, omzoomd door bomen en aan de rand van de uitgestrekte Herbertusbossen, leidt naar de woning van mijn geliefden. Deze weg wordt geflankeerd door…

In het Leypark, de wellicht opmerkelijke en fameuze schepping van tuinarchitect Leonard Springer, volvoerde ik dag aan dag onze wandeling over de kronkelende paden met de rolstoel die het kwetsbare, zware lichaam van mijn oude moeder droeg. En zo kwam het eindeloze relaas over haar dramatische, tragische en zozeer getormenteerde leven mij keer op keer…

De maand maart, die men in het Frans ¨Mars¨noemt, heeft men vermoedelijk genoemd naar de Romeinse oorlogsgod. Zij kondigt het voorjaar al aan zoals ze ook jouw dood aankondigde. De lente van dat jaar mocht je niet meer beleven. En op die momenten van het fatale afscheid sprak ik je nog, vader!, over de Strabrechtse Heide, purper in de zomer, die…

Zo herinner ik me eveneens de lieflijke Volendammer pop die we cadeau kregen bij de¨Lassie¨ rijst en die een kanten mutsje droeg en een zwarte wollen rok met daaronder een kleurige, gestreepte onderrok. De pop vormt een icoon uit mijn verre, onvergetelijke jeugdjaren evenals de kleine plastic velocipède, het fietsje dat we aantroffen in de grote kartonnen…

Het was een mooie wollen sjaal met rode, witte en zwarte vlakken die ik mijn beste vriendin geschonken heb. Het was of deze, symbolisch beschouwd, de warmte verving of evenaarde die mijn oude en zozeer geschonden hart niet meer kan leveren. Ergens moet echter de sjaal zijn kwijtgeraakt of deze moet gestolen zijn op een van de wandeltochten die zij…

Oktober kan de wereld nog haast onverwacht verwennen op de valreep van het koudste seizoen. Eveneens onverwacht trof ik enige tijd geleden twee oude bekenden in Verzorgingshuis ¨Den Herdgang¨. De grote zaal, die rijkelijk en gezellig gemeubileerd is, kan meerdere doeleinden dienen. Mevrouw de verpleegkundige, die hier ook haar werkplek heeft gevonden…