Op grond van de nieuwe termen die psychisch geweld definiëren, neem ik mijn verleden nog eens door als herstelde. Mijn 'eigen wijsheid', zoals ooit het tiener tijdschrift 'Muziekexpress' uit de jaren zeventig, dit mij eens uitlegde, 'is goed'. Als baby ben ik met opzet ondervoed en overleefde dit in het ziekenhuis. Vervolgens wordt dit verhaal misbruikt…

De Wilgenstraat flankeert het oude Tilburgse kerkhof met zijn aaneenschakeling van graven en plechtstatige, pompeuze tomben die als het ware de geschiedenis en de lotgevallen van vele betreurenswaardige Tilburgse families na hun dood symboliseren en postuum op een macabere manier eer aandoen en in stand houden... Naast een galerij van oude, eerbiedwaardige…

En zo vonden steevast die avondlijke tochten plaats vanuit onze zuidelijke wijk Fatima over de lange Ringbaan Oost, te voet, onder het zingen van liederen die ons als militaire muziek inspireerden. In het zwembad wachtte ons de geur van chloor, die ik aangenaam kon vinden en die ik lief ging hebben en ging ervaren als een voorbode en als een onontkoombaar…

Op de kaft van het jeugdboek getiteld "Ernstjan en Snabbeltje" dat voor mij altijd onvergetelijk zal blijven figureerden een eend genaamd Snabbeltje en het baasje van het dier genaamd Ernstjan, creaties van auteur Jaap ter Haar. Zij vormden mijn denkbeeldige en geliefde vrienden, slechts uit mijn lectuur bekend en ik leefde van harte mee met hun avonturen…

Mijn verleden kan ik niet uitwissen. Evenmin kan ik het veranderen. Ik ben geworden wat ik ben geworden uit mijn geschiedenis. En dat is voor mij een waardevolle, persoonlijke en vooral een niet te vergeten levenservaring. In het lotgenotencontact spreek ik open over narcisme. Taboes zijn er niet. Daarom heb ik er op vertrouwd dat ik ook naar derden…

Aan het Roelof Kranenburgplein bevindt zich sinds jaar en dag tussen een kringloopwinkel en een kapperszaak een opmerkelijke winkel met tweedehands boeken. De etalage van deze zaak toont de vaak romantisch en feeëriek aandoende kaften van de boeken die voor velen aantrekkelijk zouden zijn. In de oktoberzon die nog mild en warm is wacht ik op het…

Het Textielmuseum, sinds jaar en dag gevestigd aan de Goirkestraat in een indrukwekkend pand, herbergt welhaast buiten verwachting een cadeauwinkel die, verscholen en verborgen, zich achter in het gebouw bevindt. Voor mij een buitenkans om leuke, kunstzinnig verantwoorde en originele cadeautjes te kopen die mij bij uitstek geschikt lijken om een…

Onze middelbare school werd eveneens gekenmerkt en bezield door uitingen van cultuur ter verpozing en onderricht van ons, onschuldige, jonge en onwetende leerlingen. De gymzaal, meestal het toneel van gymnastische exercities, vormde af en toe eveneens een bescheiden en weinig opzienbarend podium dat bezwaarlijk kon wedijveren met de grote podia waarop…

Gister betrapte ik me erop tijdens het handen wassen in de toiletruimte van de bieb, dat ik plaats wilde maken voor een jonge vrouw die stond te wachten. 'Nee', zei ze, 'jij eerst' Betrapt zei ik: 'Natuurlijk, ik stond hier eerst.' Ik voelde me betrapt omdat mij werd geleerd goed bij mijzelf te blijven en mijn grenzen te bewaken. Dit is een…

Toen ik onlangs de voordeur opende en het trapportaal betrad, signaleerde ik dat de nieuwe bewoners waren gearriveerd. Het bleek echter om een kijkdag, georganiseerd door de Woningcorporatie, te gaan. Haast aarzelend en behoedzaam maakte men aanstalten om de zo te zeggen maagdelijke en nu leeggeruimde witte kamers van het flatje te betreden en te bezichtigen…

¨Haddon Hall" stond er op het papieren zakje dat versierd was met kleurige, gestileerde afbeeldingen van vlinders. Daar zaten goudkleurige manchetknopen in die mijn tante speciaal voor mij gekocht had in Maastricht. Ze pasten in de manchetten van de chique witte bloes die ze me cadeau wenste te doen. Ze vroeg me om de bloes te passen en voor de oude…

De urn staat sinds enige tijd op het dressoir in de woonkamer van de oudere vrijgezel. Het voorwerp is sierlijk gedecoreerd als voorhistorisch vaatwerk en het vormt het onomstotelijke bewijsstuk en de getuigenis dat de onverbiddelijke en ongenadige dood haar slag heeft geslagen en dat alles voorgoed voorbij is; de gebaren, uitingen van het levendige…

Een steen, geworpen in een vijver laat kringen na, kringen die wijder en wijder worden door de goedgunstige werking van de tijd. Zo gaan de kwetsuren en de diepe verwondingen tot het verleden behoren....…

In de vage, schimmige schemering van mijn bewustzijn en na de lange, lange jaren die zich opgestapeld hebben als aardlagen waarin ik nauwelijks meer kan delven, besef ik, dat ook ik, als de anderen, eens kind was en voor mijn ondanks alles alerte geestesoog verschijnen de voorwerpen van mijn spel, het speelgoed van mijn jeugdjaren; de kartonnen kaarten…

We hebben het allemaal al gehoord hè? De eigen bijdrage van de zorgverzekering gaat omhoog het komende jaar, dat zat eraan te komen natuurlijk maar wat ons op een heel ander level brengt is: dat men voornemens is om de thuiszorg en de hulp in de thuiszorg ook even financieel te gaan belasten! Jawel! Niet alleen de premie gaat dus omhoog maar er…

En zo herinner ik me terdege hoe ik voor het eerst de scheidslijnen tussen de oranje dakpannen van de huizen aan de overkant van onze straat scherp kon waarnemen. Ik was zeven jaar oud en droeg mijn eerste bril. Het was een vlindermodel met blauw montuur zoals te doen gebruikelijk in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Ik was altijd al bijziend geweest…

Vader, dierbare vader! Stil en bezonnen, meditatief, kalm en gerust was je in je laatste jaren.... Je levenswerk, zoals je dat had opgevat, was volbracht. Je had je boeken gelezen en je muziek had weerklonken.... Ik zie je op de foto. Je donkerblauwe colbert over de leuning van de glanzend-houten stoel. Waar ben je nu? Hebben hemelse sferen…

De ouders, die levenslang hun verdriet om hem niet konden verteren, gaven hem de naam Thijs, naar de naam Matthias van de grootvader en overgrootvader. Hij is onze broer, nu achtenzestig jaar oud, die we regelmatig bezoeken. Als iemand letterlijk en figuurlijk buiten de lijntjes kleurt, is onze broer Thijs dat wel. Wij brengen hem kinderspeelgoed…

Het moet voor onze burgemeester, die mij ongetwijfeld heeft nagetrokken, een doorn in het oog zijn dat ik levenslang van de bijstand heb kunnen leven zonder een crimineel te zijn of arbeidsongeschikt. Hij heeft mijn CV ontdekt van vrijwilligerswerk waarvan een vermelding in zijn eigen Jaarboek. In 2022 schreef ik hem, en een van de wethouders die…

Ik had haar de naam Cosmo gegeven en niet ten onrechte want ze was als een fotomodel te midden van haar soortgenoten; een perzische kat met lang grijs haar en met okergele ogen waarmee ze me beurtelings fel of smekend aankeek. Bij thuiskomst van mijn werk vond ik haar vaak achter de wasmachine. Kennelijk kon ze moeilijk alleen zijn. Vandaag vloeien…