In het Leypark, de wellicht opmerkelijke en fameuze schepping van tuinarchitect Leonard Springer, volvoerde ik dag aan dag onze wandeling over de kronkelende paden met de rolstoel die het kwetsbare, zware lichaam van mijn oude moeder droeg. En zo kwam het eindeloze relaas over haar dramatische, tragische en zozeer getormenteerde leven mij keer op keer…

De maand maart, die men in het Frans ¨Mars¨noemt, heeft men vermoedelijk genoemd naar de Romeinse oorlogsgod. Zij kondigt het voorjaar al aan zoals ze ook jouw dood aankondigde. De lente van dat jaar mocht je niet meer beleven. En op die momenten van het fatale afscheid sprak ik je nog, vader!, over de Strabrechtse Heide, purper in de zomer, die…

Zo herinner ik me eveneens de lieflijke Volendammer pop die we cadeau kregen bij de¨Lassie¨ rijst en die een kanten mutsje droeg en een zwarte wollen rok met daaronder een kleurige, gestreepte onderrok. De pop vormt een icoon uit mijn verre, onvergetelijke jeugdjaren evenals de kleine plastic velocipède, het fietsje dat we aantroffen in de grote kartonnen…

Het was een mooie wollen sjaal met rode, witte en zwarte vlakken die ik mijn beste vriendin geschonken heb. Het was of deze, symbolisch beschouwd, de warmte verving of evenaarde die mijn oude en zozeer geschonden hart niet meer kan leveren. Ergens moet echter de sjaal zijn kwijtgeraakt of deze moet gestolen zijn op een van de wandeltochten die zij…

Oktober kan de wereld nog haast onverwacht verwennen op de valreep van het koudste seizoen. Eveneens onverwacht trof ik enige tijd geleden twee oude bekenden in Verzorgingshuis ¨Den Herdgang¨. De grote zaal, die rijkelijk en gezellig gemeubileerd is, kan meerdere doeleinden dienen. Mevrouw de verpleegkundige, die hier ook haar werkplek heeft gevonden…

En zo zaten we vaak bij je venster in je stoelen met flessengroene bekleding en met planten tussen ons in op een tafeltje die je altijd zorgvuldig koesterde en verzorgde. Vanuit de verte daalden bundels licht op ons neer. Werden deze ons gezonden om onze geest te verlichten bij de min of meer filosofische gesprekken die we voerden? Je doorstond…

De toren van de voormalige Lourdeskerk verheft zich hoog boven de lagere bebouwing in haar omgeving die van een later bouwjaar dateert. Ook deze kerk vormde eens een brandpunt van de Rooms-Katholieke cultus. Men moet kunnen houden van de hoge, oprijzende, roestbruine gevels in de omgeving van de oude toren die echter allerminst tot ieders verbeelding…

Zo af en toe kijk ik naar de Olympische Spelen, niet naar alle sporten maar naar een selectief gebeuren, logisch want als je alles zou kijken, levert je dat vierkante ogen op en dat is niet zo gezond. Net na het eten kijken we even naar de mannen die ijshockey spelen, het zijn de Canadezen en die moeten tegen Tsjechië, een groep mannen die als bulldozers…

Het huis van tante en oom en van de beide nichtjes lag aan de Parallelweg en inderdaad evenwijdig aan het spoor.. Daar ging ik logeren. De vertrekken van het huis waren ruim maar ze ademden een zekere sombere atmosfeer. In de kelder stonden de weckflessen en daar was ook de schommel In de vroege morgen. in het divanbed,meende ik te horen dat oom Leo…

Natuurlijk kun je erop wachten, als je met z’n tweetjes bent en er wordt er eentje ziek, verkouden of zoiets dan begint nummer 1 natuurlijk! Om te voorkomen dat er verder mensen besmet raken draag je ( ik dan in elk geval ) een mondkapje al is het alleen al om ervoor te zorgen dat: men hier wat drinkt en met een souvenir vertrekt! Niet echt een leuke…

Beste lezers van mijn inzendingen Ondanks alles zal ik snel nieuwe teksten indienen Veel dank voor uw belangstelling Ineke Broeckx…

Het was mij nooit duidelijk geworden dat zij allen mij zozeer haatten, maar op een kwade dag sloten zij zich aaneen en keerden zij zich tegen mij op onvoorziene wijze. Het had gesneeuwd en op het schoolplein vielen zij mij aan en bekogelden zij mij met sneeuwballen. Het was allen tegen één. De bril viel van mijn gezicht en ik sloeg op de vlucht, weg…

Nou het is dus een feit, ik ben een snelheidsmaniak, ja het is dus geen sprookje al moet ik erbij zeggen dat het om m’n neus gaat! Kijk, ik ben afschuwelijk, vreselijk en ellendig verkouden, nies me een ongeluk ook nog en normaal doe je zoiets 2 - 3 of 4 keer maar hier zijn die buien zo talrijk ( zelfs ‘s nachts ) dat ik Google maar eens raadpleegde…

Gesnotter en hoesten, tranende ogen en natte tissues, dikke pret? Nou niks hoor. Terwijl het nieuws van de week aangaf dat er een griepgolf was dacht ik nog ff ( heel dom ) daar fiets ik fijn doorheen, maar dat was even fout gedacht want nog geen twee dagen later begint de ellende… in de vorm van: net als bij honden een natte neus, niesbuien, hoestaanvallen…

Zeg oma, ik moet m’n kamer opruimen, maar het is zo ongezellig in m’n eentje mag ik je bellen? Nou hoeven ze dus nooit te vragen of ze mogen bellen, want dat mag altijd maar in dit geval is het een kind dat opruimen echt het allerergste vindt wat een mens moet doen… Ze ziet kans om alles neer te leggen waar ze staat en stapt voor het gemak overal overheen…

Zijn we allemaal blij met de huidige tijd? Jazeker wel heel blij als het gaat om geld dan is het ons zo makkelijk gemaakt dat een simpel kaartje de hele wereld aan je laat voorbijgaan. Zijn we er daarom gelukkiger van geworden? Nou dat betwijfel ik, als het om geld gaat is het zo makkelijk geworden dat we bijvoorbeeld geld overmaken naar een jarige…

Een aantal personen leest mijn bijdragen aan de site regelmatig. Helaas kan ik pas na 3 maart nieuwe teksten indienen door omstandigheden. Met veel dank voor de belangstelling, Ineke Broeckx…

Tegen het eind van november, wanneer de avondhemel donkerblauwe tinten aanneemt, kwamen Sinterklaas en zijn trouwe knecht Zwarte Piet in het land en dan kwam ik bij oma. In de achterkamer van haar grote huis koesterde zij vele fraaie tropische planten die hun oranje en roze bloei uitbundig ten toon spreidden. En als de onderwijzeres, die zij eens…

Het regende die dag en oma was uit gegaan zoals ze vaker deed. Vanuit het hoge raam op de eerste etage aan de straatzijde keek ik naar haar gestalte, gekleed in de winterjas en bekroond door de zwarte hoed na die langzaam uit het zicht verdween. Op die dag heeft ze de rollies meegebracht, althans ik gaf het speelgoed dat vandaag de dag nog altijd…

De heren, gekleed in de grijze kostuums die zo graag een dikke sigaar opstaken of een kneepje gaven in het achterwerk van de blonde secretaresses, zaten rond een tafel en verklaarden mij: wij moeten jou niet en: jij past niet binnen de cultuur van dit bureau. Negen jaar trouwe en volhardende diensten van mijn zijde waren aan dit decreet voorafgegaan…