Terugkerend van de Westermarkt via de mij zozeer vertrouwde en overbekende route die een vaste routine en gewoonte werd na lange jaren en die als het ware een vaste plaats heeft verworven in mijn brein en erin gegraveerd is als een inscriptie in een oude, voorhistorische munt, trof ik op een zitplaats naast die van mij een tas aan van lichtbruin. glanzend…

De kerstboom was zoals overal alomtegenwoordig. In de grote eetzaal van Huize De Heikant aanschouwden we een plaquette met popperige, feeërieke huisjes en een kerststal met de zozeer traditionele figuren in koninklijke en elegante kledij en een koddige en ietwat mallotig aandoende kerstman verwelkomde ons. Kleurig licht sierde de zaal. Op de tafeltjes…

Kapsalon Avant Garde neemt te midden van de Tilburgse kapsalons zeker niet de meest prominente plaats in. Integendeel: het lijkt erop of de kappers, verspreid over de stad, overal te vinden zijn en meer dan voldoende aan de verlangens van de bevolking tegemoetkomen. Ze hebben zich ogenschijnlijk verspreid en vermenigvuldigd als een woekerend gezwel…

Het leerboek had een okergele kaft en droeg de titel ¨In Deutschen Landen". Ik was veertien jaar oud en de studie van de Duitse taal stond me tegen. Het liefst had ik het studieboek met het oud papier meegegeven. Ik weigerde als een paard dat hardnekkig aarzelt en steigert voor de barrage en dat er tenslotte niet in slaagt de sprong te wagen. Het…

DigiD, klinkt als rapper Djigge Djé of de rooie kater Dikkie D. Gezellig, toegankelijk, aaibaar, lekker onderuit. Regelt voor 17 miljoen landgenoten zo’n beetje alles wat qua persoonlijke info en financiën van belang is. Je hele hebben en houen! Belastingdienst, Mijn Overheid, ziekenhuizen, pensioenfonds, politie, openbaar minsterie etc… Even intikken…

Toen ik lang geleden de poort van het schoolgebouw voorgoed dichtsloeg en toen mijn schooljaren voorbij waren, was er nog het brede, statige bouwwerk dat de school op de huidige dag onderdak verleent en dat ik vandaag passeer. Enkele merkwaardige maar originele stalen kunstwerken markeren nu de gevel van het gebouw; kronkelige objecten die wellicht…

Op het Smarius-terrein aan de Ringbaan Oost gaat men ook bouwen. Het is vlak bij de rotonde en bij de Ringbaan waar het verkeer bij dag en nacht in dubbele rijen voortraast en aanstormt. Ook het draaiende en verlaten huis dat de ergernis en zelfs de jaloezie van sommige Tilburgers teweeg pleegt te brengen, ligt in de omgeving van de nieuwbouw. Eens…

Ze is een winterkind. De tiende december van dat verre jaar heeft ons haar gebracht en zij werd onze kameraad en metgezel voor het leven. De das die ik voor haar breide uit zeegroene en witte wol, een cadeau voor haar verjaardag, rolde op de feestelijke dag als een soepele.lenige slang uit het cadeaupapier dat er omheen zat. En ook de witte beker…

Weet je, we zeggen snel, dank je wel en natuurlijk menen we dat ook maar in dit speciale schrijven wil ik dus met recht: Dank je wel zeggen voor die mensen die: al jaren lang er: voor ons zijn! Die zonder iets te vragen: boodschappen halen, wat wij niet meer kunnen! Die zonder iets te zeggen, bij nacht en ontij: ik kom eraan! Die zonder morren…

Wankelend op mijn benen, maar steunend op de solide wandelstok stond ik te wachten op mijn taxi voor de terugweg aan de Spoorlaan. Op de heenweg was ik ons fraaie stationsgebouw voorzien van het befaamde kroepoekdak gepasseerd waaronder de kapitale witte letters die de naam vermelden van mijn armzalige maar zozeer geliefde geboortestad Tilburg! En…

De dunne, mintgroene schijfjes, die men ten onrechte de benaming genius verleende, zullen na vijftig lange jaren niet langer mijn halfblinde ogen bezetten. Ik heb moeten turen in het rode schijnsel van een vernuftig geconstrueerde machine met mijn oude halfblinde ogen die overhuifd en bij wijze van spreken nog net niet overweldigd worden door de…

We dwaalden haast aarzelend wat rond in de riante boekwinkel waarin in een overweldigende overvloed van werken op het gebied van literatuur, filosofie en nog veel meer ligt opgetast zodat de zaak haast uit haar voegen barst. Mijn leesgrage en erudiete vriendin liet haar blikken verlangend rusten op een thriller en zag deze in en ik begreep goed dat…

Waar eens onze school was, en de kleine kerk, en de gymzaal en het patronaatsgebouw zich bevonden, lag ook een klein perceel dat mijn goede en trouwe zus ´Het land van meneer Brouwer¨ placht te noemen Het lag ergens verborgen en verscholen in een uithoek achter de genoemde bebouwing en er groeiden wat gewassen die meneer Brouwer, onze buurman en de…

Natuurlijk zijn medicijnen geen smarties, zoveel snap ik ook nog wel, maar waarom zit er aan 90% van de middelen een smaakje waar je zo snel mogelijk vanaf wilt? Er zijn pillen die te goor zijn om over naar huis te schrijven, ook zijn er middelen die uitgesproken ranzig zijn, maar de groep "onverteerbare, smerige, lastig weg te krijgen pillen met een…

Een patroon van wolken in diverse grijs- en blauwtinten bezet de hemel aan mijn venster en tekent zich daar af. Vogels nemen plaats op de hoge, kale, zwarte takken van de berkenboom. Ze zijn teruggekeerd. De strakke rijen van de narcissen geven opnieuw acte de présence en de prachtige bloemen met hun maïsgele en citroengele kopjes verheffen zich…

Als je met de bus van Arriva De Heuvel passeert, zie je rechts het beeld van de negentiende-eeuwse koning Willem II in zijn elegante kledij, de man die onze stad om onbegrijpelijke en mysterieuze redenen zozeer liefhad. Hij wordt omringd door vermoedelijk bronzen beelden van vier maagden. Aan de linkerzijde tref je de Heuvelse Kerk aan met frontaal…

De negentiende eeuw ontrolde zich zoals de mensengeschiedenis zich ontrolt. Met onder meer de onstuimige Franse Revolutie. Slechts enkele kunstenaars, geleerden, staatslieden en filosofen - van wie de indrukwekkende portretten prijken in het geïllustreerde boekwerk - domineerden met hun onvergelijkelijke genie de eeuw: Baudelaire, Kant, Disraeli,…

Oom Wim uit Rotterdam was een charmante vrijgezel die ons af en toe bezocht. Ik moet wel zeggen dat het dan feest was want oom Wim ging steevast met ons, kinderen nog, knutselen We maakten dan een kleurrijke vlieger. Eerst moest een raamwerk gemaakt worden van dunne latjes. Daarop werd dan het prachtige, kleurige papier gespannen. Tenslotte kon de…

De danszaal lag enigszins afzijdig van de Korvelseweg. Je moest een binnenplaats oversteken om deze te bereiken. Ik was achtentwintig. In mijn rozerode jurk was ik zeker nog een schoonheid maar met de hoge plateauzolen kon ik bezwaarlijk door de bocht komen tijdens de foxtrot. Simon nam me echter in zijn armen en walste eindeloos Éngels met me. Later…

Hij staat voor zijn kast en zegt: "hier word ik elke keer weer zo blij van…" ik open de kast en elke keer weer ligt en hangt alle kleding schoon, netjes en gestreken voor me klaar! Wat is daar zo bijzonder aan vraagt, zijn maat en hij zegt: "wij hebben thuis een mechanische, radiografische, automatische wasmand!" Dat kan toch helemaal niet…