Het was woensdag 25 maart 2015. Zoals wel vaker bleek het gevoel van onmacht van Bjarne niet van erg lange duur. Zodra de eerste signalen van het ontluikende voorjaar zijn brein bereikten kreeg de hoop weer nieuwe voeding. Er was nog zoveel te beleven in het leven. Hij liet de klink van de balkondeur los en liep met hernieuwde beslistheid naar de…

Zondag 22 maart 2015: Het internet had steeds vaker de bittere nasmaak van een kunstmatige realiteit. Een wereld die er wel was, maar eigenlijk voor een deel niet echt bestond. Naarmate de kloof naar het klootjesvolk groter werd, steeg ook de ergernis van het individu Bjarne, die er nog niet over piekerde om hulp te zoeken voor zijn mentale problemen…

Zaterdag 21 maart 2015 markeerde voor Bjarne Gosse een moment van diepe reflectie over de rol van poëzie in zijn leven. Zijn passie vond zijn oorsprong in de natuur, waarna hij de overstap maakte naar de geschreven wereld van literaire auteurs. De herinneringen aan Emma P. werkten als een herhaaldelijk openscheurende wond, maar boden tegelijkertijd…

Het was vrijdag 20 maart 2015 toen Bjarne bij zichzelf dacht over zijn eigen poëtische periodes. Een tijdlang had hij de gedichten van Kees Ouwens, Gerrit Achterberg en Bloem gelezen, en daarna toen het internet er kwam het werk van vele andere dichters. Het was natuurlijk de fameuze cultuurjournalist Emma Petronella geweest die hem met de poëzie in…

Donderdag 19 maart 2015. Het was die dag dat Bjarne dacht aan Emma om de gedachten aan zijn agressieve vader te vergeten. De agressie van zijn vader was inmiddels verleden tijd; de jaren hadden de scherpe randen van de oude man weggesleten. Hij was milder geworden en de stormen van vroeger waren gaan liggen. Toch zaten de echo's van die angst nog altijd…

De middag van woensdag 18 maart 2015 liep op zijn eind. Bjarne legde zijn pen heel even neer om zijn vingers te strekken. Het schrijven had hem in een diepe concentratie gebracht, dezelfde soort focus die hij net bij de man in zijn verhaal had beschreven. Hij keek naar de klok aan de muur; het was bijna vijf uur. De schemering viel vroeg in maart, en…

Vroeger liftte ik vaak. Door corona is dat er een beetje vanaf gegaan; de mensen durfden me niet meer mee te nemen. Jammer, want het was meestal leuk en liften werden aangeboden door mensen die niet zelden iets extra's deden, zoals de postduivenbezorger die vanuit Engeland op weg naar het vasteland met zijn duifjes mij zijn door zijn vrouw bereide…

Beste Bjarne, Het is vandaag zondag 15 maart 2015. Je mail staat hier nog steeds open op mijn scherm, en ik blijf maar denken aan je wandeling door het park. Terwijl de mist in jouw hoofd hopelijk heel langzaam een beetje optrekt, probeer ik hier in Wenen ook mijn gedachten te verzetten. Toevallig kreeg ik gisteren een prachtig, zwaar boek over…

Datum: Vrijdag 13 maart 2015 17:42 Onderwerp: Re: Uit de mist Beste Jasper, Je mail staat open op mijn computerscherm, naast een halflege mok koude koffie. Ik heb hem nu al vier keer gelezen. Elke keer als de mist in mijn hoofd te dik wordt, klik ik het tabblad weer open. Jouw woorden dwingen me om te blijven kijken. Je hebt gelijk: ik ben er…

Wenen, Oostenrijk – Woensdag 11 maart 2015 Beste Bjarne, De mist mag dan ijzig zijn, je woorden komen erdoorheen met een messcherpe helderheid. Ik heb je brief uit Amsterdam ontvangen en ik wil dat je weet dat ik er voor je ben. Het zwarte gat waar je doorheen bent gegaan klinkt angstaanjagend, maar het feit dat je me schrijft, dat je de woorden…

Beste Jasper, De storm in mijn hoofd is gaan liggen, of misschien is hij alleen maar veranderd in een ijzige, stabiele mist. Het is vrijdag 6 maart 2015. De week die achter me ligt voelt als een zwart gat waarin ik koortsachtig heb gezocht naar registers, bewijzen, papieren die moesten aantonen dat ik besta. Ik heb ze niet gevonden. Wat ik wel vond…

Zondag 1 maart 2015: Ondanks alle voorzorgsmaatregelen sloeg de waanzin toe in het brein van Bjarne, die was vergeten dat de drank en de medicijnen niet goed samen functioneerden wanneer zij tegelijkertijd werden genuttigd. Het leek voortdurend alsof er groot onheil op de loer lag, maar Bjarne wist nog niet wat dat zou kunnen zijn. Het was slechts…

Vrijdag 27 februari 2015: De ijzige kou in het atelier was een fysieke barrière die de ruimte in tweeën leek te splijten. Bjarne Gosse lag roerloos op zijn doorgezakte matras, zijn blik strak gericht op de vuile ramen waar het grauwe ochtendlicht doorheen sneed. Zijn adem vormde kleine, nerveuze wolkjes in de lucht. Om hem heen stonden de stomme getuigen…

Donderdag 26 februari 2015: Het had Florian vier dagen gekost om de vettige vingerafdrukken van de oorlogssaus van de kaft te poetsen, maar nu lag Nachtschade dan eindelijk open op zijn rommelige keukentafel. Bjarne had het boek afgedaan als pretentieuze onrust, maar Florian had altijd al een oog gehad voor patronen die anderen misten. In het schrille…

In de ochtend van zondag 22 februari 2015 schrok Bjarne wakker met een kater. Niet een dierlijke, maar een menselijke, een kater als gevolg van een teleurstelling. Tot een confrontatie met Gerard Vroeg was het gisteren niet gekomen. Nee hij was Florian van Driesteveld onderweg op straat tegengekomen en die had hem de inmiddels befaamde gedichtenbundel…

Het was in de ochtend van zaterdag 21 februari 2015 dat Bjarne terug dacht aan de ontmoeting die een week eerder plaatsvond. Die grijns op zijn gezicht en de vileine woorden die hij uitsprak, maar vooral het hartje dat hij tekende om zijn gedichtenboek te signeren. De succesvolle dichter Gerard Vroeg had indruk op Bjarne Gosse gemaakt. “Voor mijn allerliefste…

De ochtend van zaterdag 14 februari 2015 werd Bjarne wakker met een hoofd vol herinneringen aan Gerard Vroeg. De dronken nachten samen in de kroeg, de gesprekken met een filosofische ondertoon waarbij Gerard altijd de slimste van de twee was. Bjarne dacht er met gemengde gevoelens aan terug. Maar de waarheid was hard in die tijd. Gerard Vroeg was een…

De volgende vrijdag, 13 februari 2015, was de mist eindelijk opgetrokken, maar de lucht boven de stad had de kleur van nat beton. Bjarne had de hele week de legendarische woorden van Gerard Vroeg door zijn hoofd horen spoken. Minder bloemen, meer snoeiwerk. Het had hem dwingender achter zijn bureau gezet dan de deadlines van de Amsterdamse uitgever…

De volgende ochtend, zondag 8 februari 2015, werd Bjarne wakker met een zwaar hoofd en de bittere smaak van te veel zwarte koffie. De regen van de vorige avond was overgegaan in een grijze, mistige deken die over de stad hing. Hij weigerde toe te geven aan de frustratie van de mislukte digitale zoektocht. Als Emma P. hem iets had geleerd, dan was het…

Zaterdag 7 februari 2015: De obsessie van Bjarne om de obsessies van zijn voormalige geliefde Emma P. te bestuderen leverde een tiental gedichten op over bloemen in de Nederlandse literatuur. Hij stuurde ze onmiddellijk op naar het mailadres van Florian van Driesteveld die er contacten met verschillende uitgeverijen op nahield. Nu was het afwachten…