biografie: Bart Moeyaert
Biografie: Bart Moeyaert (1964) is de jongste van zeven zonen. Al jong schreef hij verhalen en maakte hij boeken en kranten. Toen hij zestien was stuurde hij zijn eerste manuscript op naar een uitgever; het werd gepubliceerd toen hij negentien was. Hij studeerde kunsthumaniora in Gent en volgde een lerarenopleiding Nederlands, Duits en geschiedenis in Brussel. Hij studeerde daar af met een scriptie over Aidan Chambers. Vervolgens werkte hij als freelance medewerker voor een aantal tijdschriften en was hij tot 1995 eindredacteur van Top Magazine. Tegenwoordig schrijft hij naast boeken stukjes voor kranten en doet hij vertaalwerk. Bart Moeyaert woont in Borgerhout
Inzendingen van deze schrijver
4 resultaten.Dapper
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Meer nog dan een ochtendzoen
heb ik 's morgens moed vandoen.
Wakker worden is geen kunst.
Dat gaat.
Van kwaad is beddengoed
zich niet bewust
en koude slaapt niet graag
onder een deken.
Het is de mat die
met de wereld vergeleken
veel te klein is als begin,
en zelfs met mij er middenin,
een beetje knelt.
Ik aarzel lang, rechtop in bed,…
Siberië
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Geef me je jas
van bont van teddyberen.
Leg je arm om me heen en
al je winterkleren.
Zoen me tot ik warm word.
Zoen me tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij eronder in.
Sus me met je hartslag,
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.…
Sterk
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik dacht dat het niet kon:
dat iets wat je niet ziet
je alle dagen draagt
en sterker maakt.
Alsof je spieren krijgt
van liefde.
En kijk, het klopt:
het hart van oma
slaat nog altijd over
als ze opa ziet.
Maar nu hij oud is en te bed,
mischien nog net de hemel haalt,
loopt oma sinds een poosje
krommer en vraagt ze vaker
om mijn arm.…
Kwijt
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 Zo kwijt als dood
mag je niet gaan.
Hoe ruim ik op,
als ik niet eens
kan bellen, vragen
of je onze foto nog wel wil?
Dan blijft het eeuwig stil
in huis en ben je
niet eens weg, maar dood.
Nee, als ik je verlies,
dan hoop ik dat ik
op mijn zakken sla,
een poosje zoek
en dan ineens bedenk
dat jij allang
gevonden bent
door wie je liever…
