biografie: Bert Voeten

Voeten, Bert

Eig. Lambertus Hendrikus, Nederlands dichter (Breda 6.7.1918). Gehuwd met de schrijfster Marga Minco. Nadat hij in 1940 met een jongensboek had gedebuteerd ontwikkelde zich zijn schrijverschap aanvankelijk in de traditie van Criterium.

Afgezien van clandestiene uitgaafjes trad hij als dichter eerst na wo ii in de openbaarheid, o.a. met de bundel De blinde passagier (1946). Een diepere indruk maakte in hetzelfde jaar het oorlogsdagboek Doortocht, waarmee hij de Van der Hoogtprijs verwierf. Als redacteur van Het Woord en Ad Interim nam hij in die naoorlogse jaren deel aan het opkomend letterkundig leven; in 1950 werd hij mederedacteur van De Gids. Versch. verzenbundels verschenen van zijn hand, die meer van een virtuoos vakmanschap dan van een groot persoonlijk dichterschap getuigden. De bundel Met het oog op morgen (1953) werd met de Jan Campertprijs bekroond. Zijn latere dichtwerk staat meer in het teken van het modernisme.

Zijn onmiskenbaar meesterschap over de taal maakte hem tot een uitstekend vertaler, met name van toneelwerken. Zo verzorgde hij o.a. vertalingen van Molière (De school der vrouwen), Shakespeare (Hamlet, De vrolijke vrouwtjes van Windsor, De koopman van Venetië, Coriolanus, De getemde feeks, Othello e.a.), Fry (Droom der gevangenen, De eerstgeborene, Thor en de engel, Deze vrouw mag niet branden, Venus bespied e.a.), Miller (Na de zondeval, Incident in Vichy), Wilder en Scribe - vertalingen die aan het hedendaagse toneelrepertoire goede diensten bewezen hebben. In 1958 werd zijn vertaalwerk bekroond met de Martinus Nijhoffprijs.


Inzendingen van deze schrijver


Inzendingen van deze schrijver

5 resultaten.

De zon op mijn hand

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Schrijvend met de zon op mijn hand ademend tussen blote woorden op de strandwei van het papier zie ik een kind door de regels lopen, zorgeloos, met ogen die alles drinken tot op de bodem. Alles. Als ik het roep bij mijn eigen naam blijft het even tussen twee zinnen wachten, kijkt mij verwachtend aan, ledigt mij en laat mij achter: dorstend…

Levensavond van een drummer

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Zijn trommen - twee grote, vier kleine, twee tom-toms, bongo's etc. - heeft mijn vader (78) al lang van de hand gedaan maar niet zijn stokken want zijn techniek houdt hij bij op een schijf meubelplaat met een middellijn van 15 cm en, toegegeven, ik ben jaloers op zijn beat. --------------------------- Uit: 'Een bord bekijken', 1966.…

Passage

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
In het voorbijgaan zette je met krijt geheime tekens: driehoeken, andrieskruisen, gevleugelde pijlen, ogen. Ongemerkt bleef weinig. Eén teken stond jaren later nog onder een raam, gered door de vensterbank - een golflijn, getrokken zonder te bukken. Zo klein was je toen zag je nu. -------------------------------- Uit: 'Gedichten 1938…
Bert Voeten19 oktober 2005Lees meer >

Levensavond van een drummer

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Zijn trommen - twee grote, vier kleine, twee tom-toms, bongo's etc. - heeft mijn vader (78) al lang van de hand gedaan maar niet zijn stokken want zijn techniek houdt hij bij op een schijf meubelplaat met een middellijn van 15 cm en, toegegeven, ik ben jaloers op zijn beat. ------------------------------- Uit: 'Een bord bekijken',…
Bert Voeten2 september 2003Lees meer >

DE VOGELS

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De vogels in het stedelijk luchtruim schrijven een winterbrief aan de mensen in de straten. Cirkelend op het witte blad van de hemel zijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen. Al hun zinnen beginnen met uitroeptekens. De taal der vogels is vol gevleugelde woorden. Weinigen kunnen hun kraaiepoten lezen. Weinigen worden wijs uit hun…
Bert Voeten28 oktober 2002Lees meer >