biografie: Bertus Aafjes

Lambertus Jacobus Johannes  (Bertus) Aafjes   [Amsterdam 1914 - Venlo 1993] 
Aafjes  volgde enige tijd een priesteropleiding, studeerde daarna archeologie in Leuven en  en werd journalist te Rome .

Uit zijn eerste bundels blijkt zijn voorliefde voor romantische motieven: verliefdheid en weemoed en de schoonheid van de natuur. Met zijn omvangrijke autobiografisch dichtwerk 'Een voetreis naar Rome' (1946) boekte hij een groot succes.

Hij verhuisde in 1947 naar Egypte zonder zijn gezin om reisverhalen en journalistieke reisverslagen te schrijven. Tijdens het verblijf in Egypte schreef hij de indrukwekkende sonnettenbundel 'Het koningsgraf' (1948). Bijbelse inspiratie, gepaard aan moderne bezinning op het wezen van het woord, vormt de oorsprong van het rijmloze dichtwerk 'In den beginne' (1949).

Zijn voorliefde voor reizen werd in dienst gesteld van journalistieke beschrijvingen, die door hun sfeer en schrijfstijl een grote lezerskring verwierven.
Aafjes schreef ook verhalen en kinderboeken en vertaalde op persoonlijke wijze o.a. Homerus' Odyssee (1965).

Reizen naar Japan in 1958, 1964 en 1970 vonden in de jaren 1969-1973 hun neerslag in een aantal verhalenbundels over de rechter Ooka, die in Edo (het huidige Tokio) in de eerste helft van de 18de eeuw als opperrechter uitmuntte door scherpzinnige oplossingen van schijnbaar onontwarbare juridische problemen.
 


Inzendingen van deze schrijver

Inzendingen van deze schrijver

20 resultaten.

wisgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 0
Ik heb op de dichter die in mij leeft aanslagen beraamd en aanslagen gepleegd. Ik stak hem vaak woedend een prop in de mond. En hij? Hij zong het in verzen rond.…
Bertus Aafjes28 september 2012Lees meer >

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Voor de kloven en uitgesleten holen van de zeekust speurt men tevergeefs naar een sirene of zeemeermin, die er in antieke tijden, zittend op een steen het vochtige haar in de zon liet drogen totdat het blond er wijduit stond. Zij zijn sinds het begin van de Christelijke jaartelling verdwenen en nooit teruggekeerd.…
Bertus Aafjes3 december 2011Lees meer >

wisgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 0
Iedere intelligente uitspraak over poëzie is bereid een kwartier later zelfmoord te plegen. Zo ook deze.…
Bertus Aafjes21 augustus 2008Lees meer >

wisgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 0
De allesoverheersende fout die de legioenen der dichtenden maken, is deze: zij vergeten dat de poëzie een materie is, die haar eigen plaats in de ruimte heeft; een materie dus, die niet identiek is met hun eigen primaire gevoeligheid of de poëtische gevoelens waarmee zij behept zijn.…
Bertus Aafjes8 augustus 2008Lees meer >

Legende

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Ergens liggen nog de juwelen van de verdwenen prinses; zij die hen trachten te stelen gebruiken breekijzer nog mes. Zij zingen totdat hun lippen droog en gezwollen staan, dan stijgen meerminnen op klippen grijs uit de grijz' oceaan. En op haar tillende handen trillen de edelgesteenten, van het verbleekte gebeente der godin afgeroofd.…
Bertus Aafjes18 januari 2006Lees meer >

wisgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 0
Gelukkig zijn zonder meer is een absurditeit, het is gewoon een gebrek aan problematiek.…
Bertus Aafjes18 juni 2005Lees meer >

wisgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 0
Als ik iets formuleer, kom ik tot de ontdekking dat bijna altijd het omgekeerde ook waar is.…
Bertus Aafjes16 mei 2005Lees meer >

Park in de Winter

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Het park ligt wijd en zijd onder de sneeuw en rond de zwarte groeve van de takken zweeft als een lassoworp de vlucht der meeuw. De kleine vijver is inktzwart en stil, als hoedde hij een kleinodie, het slijk. De zomerboot, een dodenbark gelijk, ligt bij het tuinhuis, even zwart en stil ----------------------------------------------- Uit: ‘…
Bertus Aafjes11 juli 2004Lees meer >

wisgedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 0
Wie van zichzelf een kameel maakt, moet niet protesteren tegen de last.…
Bertus Aafjes23 februari 2004Lees meer >

wisgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 0
Wij zijn ter dood veroordeeld omdat wij plaats moeten maken voor het leven.…
Bertus Aafjes4 februari 2004Lees meer >

wisgedicht
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1
Gebondenheid aan ongebondenheid is de ergste vorm van gebondenheid.…
Bertus Aafjes11 december 2003Lees meer >

In de trein

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Wij rijden met de trein naar 't Zuiden. De peppels vallen van ons weg, De molens en de meidoornheg, Die langs de spoorbaan is gelegen. En na een nacht van weinig slapen Snelt glanzende de eerste rij Cypressen aan ons oog voorbij, Gelijk een groep marathonlopers. Wijnbergen, ceders en ravijnen, Gedoopt in het zacht avondrood, Vallen ons…
Bertus Aafjes21 november 2003Lees meer >