biografie: Erik Metsue
In Persoonsverwisselingen eert Erik Metsue het leven en bezweert hij de dood. In de trefzeker opgebouwde openingscyclus worden de geesten van Fernando Pessoa opgeroepen. Andere grote dichters als Borges, Lorca en Trakl dicteren de liederen die in de tweede afdeling genoteerd worden.
Vervolgens worden de dingen die onzichtbaar blijven in de spiegel uitgelicht: gedichten op en over leven en dood, geluk, geloof en 'tongzoenen aan de bar met onbekenden'.
In de laatste afdeling - En passant - gaat de dichter op reis of net niet, begraaft hij zijn grootvader, begroet hij zijn zoon en legt hij getuigenis af over zijn 'volstrekt metsueïaans' zijn.
Persoonsverwisselingen is een genereuze bundel, afwisselend ingetogen en ironisch en niet zelden allebei tegelijk; een stroom vol kameleontische beelden en stemmen, die nooit de voeling met zijn bedding verliest.
Kortom een verrassend en buitengewoon sterk debuut van een jong talent!
Van Erik Metsue (Schaarbeek, 1970) verschenen eerder gedichten in De Brakke Hond, Vlaanderen en WEL.
Persoonsverwisselingen is zijn eerste dichtbundel. Momenteel woont hij in Leuven, samen met zijn vriendin, zijn zoontje en een wilde kat.
Inzendingen van deze schrijver
3 resultaten.Kikker op een racefiets
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 's Namiddags zagen we haar staan
aan de drukke hemel, boven de helle daken:
verdwaald, lauw en flets had de maan,
het dient gezegd, toen allerminst iets van een baken.
Misplaatst als een kikker op een racefiets,
een smeltende, vale, in een dof laken
gewikkelde bol kaas, hinkend naar niets
...
Genadetijd
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Gearmd en vol geest lopen we richting zon.
We hebben contracten te vieren en legaten
Die we onze doden vermochten aan te praten.
We zijn nu rijk. Echt waar! Alles wat nooit kon
Kan nu wel. We bliksemen volleerd als goden,
Bestieren hemel en hel. We stelen liefde
En planten haar snel diep in on...
Over de roem
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Het was niet onaangenaam,
beroemd zijn.
Men hield de deur voor je open,
men schudde je de beide handen
tot vervellens toe,
prees de boezem van je vrouw,
je had altijd plaats op trein, tram en bus
en hoefde die nooit te nemen,
de citroenen in de buurtwinkel
waren eensklaps gratis,
net a...
