biografie: Eva Gerlach
Eva Gerlach (1948) debuteerde in 1979 met de bundel Verder geen leed. De gedichten waren van zo'n niveau dat men er Gerrit Komrij achter vermoedde en de bundel werd bekroond met de C.W. van der Hoogtprijs en de J.B. Charlesprijs.
In 1999 verscheen Voorlopig Verblijf; een overzichtswerk met vijfenzeventig door Gerlach zelf gekozen gedichten.
In de tussentijd verschenen nog acht andere indrukwekkende dichtbundels, waaronder ook twee bundels met kinderpoëzie (Hee meneer Eland en Oog in oog in oog in oog)
In 2000 ontving Eva Gerlach de P.C. Hooftprijs voor poëzie.
Ter ere van de vierde gedichtendag 2003 schrijft Eva Gerlach een speciale bundel met daarin ongeveer tien nieuwe gedichten.
Inzendingen van deze schrijver
12 resultaten.
wisgedicht
2.7 met 3 stemmen 
0 Als je woordparen neemt als identiteit – verbrokkeling of samenhang – desintegratie dan zou ik niet zonder meer durven zeggen dat ik de eerste helften de meest ideale vind. Het zijn de tweede helften die de beweging erin houden.…
wisgedicht
3.5 met 2 stemmen 0 Je bent als mens steeds bezig met te denken ‘dit is nieuw, dat moet ingepast, kijken wat we eraan hebben’. Je moet wel, je moet je toch als diersoort in de wereld handhaven. Er is steeds weer een beweging naar samenhang, maar alles wat daaraan voorafging is er ook. Dat is een van de aardigste dingen in de werkelijkheid, daardoor kunnen zich verrassingen…
Toen zij instapte viel op haar been
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Toen zij instapte viel op haar been
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan zo terugkomt
------------------------
Uit: 9 gedichten…
Zo
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 Een hond met ijzeren ogen had mijn hand
in zijn mond genomen. Ik wilde
niet dat dit gebeurde maar was bang
te scheuren als ik mij verzette. Luister
hond, zei ik, laat me los en ik geef je
wat je verlangt. Maar wat hij wilde was alleen
dat ik niet verder ging en met mijn andere hand
hem streelde. Zo. Dagen en nachten in
zijn ogen zag wie van…
Waar ruik je naar
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Als het het enige was wat hier lag, als de stenen
hier niet lagen en de wielsporen, bierblikjes en
lichtvlekken, als het niet zo
nodig zoiets moest zijn zou het nu gaan bewegen
Het zou op zijn kop kunnen
gaan staan. Het zou op zijn tenen
uit zijn uitersten glijden en het zou je
inpakken in een kudde vlaggen, fietsen en
melkflessen, mooi…
Mankes 2
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Mijn vaders tronie vult het schilderij
een sloot loopt uit zijn pols naar horizon
waarop zijn kin rechtstaat een heldere lijn
omgeeft zijn kale wezen en de zon
nergens zichtbaar natuurlijk plakt hem gauw
tussen kleine wolken en het blauw
ik meen hoewel van zorg de verf haast breekt
dat er iets vrolijks uit mijn vader spreekt.
-----------…
Hoezo herhaling
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 In een ongewoon licht
rijden de straten vandaag,
helder als nooit tevoren.
Zand op de wind, een geur
van oude bureaus uit een zwembad,
iemand die hoog in een huis de ramen bespeelt -
het schrift gegeven, lees
tussen de vlugge tekens de weg, hoe de voet
terloops bij het asfalt vandaan gaat,
het zo weer vindt in de ruimte
tussen twee oogopslagen…
Figuur over de rivier gebogen 2
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Zullen we nou nog gaan vissen of niet. Kijk de hengels,
allemaal gisteren voor je gekocht alle twintig,
je kwam niet en ik kon je nergens vinden.
Dus dit is het aas het zoetste zingen en fluiten
en daar staat de picknickmand vol met zelfrijzend verschiet
en hier heb je eerteklas stof waarmee ik je aankleed,
wil je het. Of toch liever
niet…
Gelegenheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 In de kist lag hij stil op zijn rug, zijn mond een klein beetje open
juist zoals ze hem hadden gevonden, languit op de kade,
hengel in groen foudraal naast zich, dobbers en snoer,
emmertje leeg, het blikje met maden in zaagsel
nog dicht, twee elastiekjes eromheen.
Binnen zaten ze allemaal bij elkaar,
een vroeg om zijn vissershoedje, een ander…
Mijn kind laat mij met buitenlucht alleen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Mijn kind laat mij met buitenlucht alleen,
zij blijft op afstand sinds zij uit mij viel.
Plastic steekt uit haar afgewend profiel,
met apparaten woont zij achter glas
die haar weerspannig ademen bewaken.
Als ik tot bloedens toe mijn handen was
mag ik een ogenblik haar vel aanraken.
Hoe steel ik haar, hoe krijg ik haar ontvreemd.
--------…
Roof
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Het is begonnen alles te vervangen,
de dingen hebben hun gezichten anders-
om op hun lichamen, telkens valt er iets en
schepsels aan elastiekjes opgewonden schieten
aldoor knallend los. Het laat zich door geen
waarheid ontmoedigen kijk
onze open monden krakelingen,
wat wij bijna zeiden brokkelt langs
onze wangen. Het is als een hoos
in ons…
