verwijderd item
Eenzaamheid: vergift der zwakken, zout der sterken.
Frans de Wilde [Antwerpen 1889 - 1981]
(pseudoniem van Eugenius Ludovicus Gilliams)
Hij was werkzaam als onderwijzer, later als leraar Engels te Antwerpen. Hij debuteerde met prozaschetsen en verhalen, maar schreef vanaf 1919 poëzie.
Laat 'De weg door het woud' (1921) een duidelijke invloed zien van het humanitair expressionisme, in 'Het huis op de vlakte' (1926) klinkt de ontgoocheling door. Van dan af wordt de vormgeving meer traditioneel en de toon nuchter, berustend en vaak anekdotisch. Inhoudelijk wordt het werk beheerst door de uitdrukking van menselijke gevoelens, vooral het conflict tussen ideaal en realiteit ('Dichter en burgerman', 1935). Ook schreef De Wilde vele bijdragen over toerisme en reizen.