wisgedicht
2.0 met 2 stemmen 
0
0Wie herkeurt mij door zijn kortzichtig oordeel te herzien?…
biografie: Hagar Peeters
Hagar Peeters [Amsterdam 1972 - ]
Citaat: 'Zware thema's beschrijf ik een beetje vrolijk en vrolijkere maak ik weer wat zwaarder. Dingen die heel ernstig zijn moet je niet ook nog eens een keer heel ernstig neer gaan zetten, dan wordt het overdone en krijg je melodrama. Ik hunker wel naar romantische melancholie, maar dat is dan weer... dat kun je eigenlijk niet meer maken. Om daar nog in te geloven. Als je over de liefde schrijft dan wordt het vanzelf ironisch, dat kàn bijna niet anders.' (De Groene Amsterdammer, 03-03-1999)
Werk:
- Genoeg gedicht over de liefde vandaag (1999)
- Gerrit de Stotteraar: biografie van een boef (2002)
- Koffers zeelucht (2003)
 | Inzendingen van deze schrijver |
Inzendingen van deze schrijver
11 resultaten.wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Genoeg gedicht over de liefde voor vandaag want al schrijvend heb ik de liefde niet bedreven. Het leven laat zich maar al te graag liever beschrijven dan beleven. Die jij van wie ik zo hoog opgeef die leeft niet behalve zoals ik je opschreef. Je kust en je verlaat zoals de windhaan draait, mijn plaat steeds overslaat, zoals, zoals men zegt, dat in het…
wisgedicht
2.7 met 10 stemmen 0
0Een scheiding is niet het gevolg van ruzie, maar ruzie is er om de pijn te verzachten die in het naderende scheiden wordt voorvoeld.…
wisgedicht
3.3 met 7 stemmen 0
0Op een dag schijn je een leeftijd te hebben bereikt waarop je niet meer hoort te zoeken. Alleen in gedichten is dat nog toegestaan, hoe meer hoe beter.…
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Vannacht kwam ik mijn ouders tegen,
twee bleke schimmen die naar elkaar
toe negen in het witte licht van een lantaarn.
Aan hun geluk te zien kon ik nog niet
geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd.
Een groot verdriet bedroefde mij
omdat ik wist hoe het zou verdergaan.
Zij schaterde om iets dat hij haar toegefluisterd had.
Hij lachte…
Als ooit
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Als ooit jouw aanraking geen beroering
wekt dan ergernis of niets, als ooit
de dagen zich weer sluiten in de
aaneengeregen rij van opsomming
zonder apotheose* als de dood
zich in ons heeft gemengd en vreugdeloos
met ons aan tafel zit waar alleen nog
de verveelde conversatie van de vorken klinkt,
als ooit jouw bloed niet meer het mijne is…
Koorddansen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik, tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.
Je tovert zoentjes…
In hun schaduw
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Het is het lot van generaties
dat zij altijd worden gescheiden,
verschillende werelden binnendringen
op dezelfde, deze ene, aarde.
De toekomst laat geen ouden van dagen
het verre verleden geen minderjarigen
en de rest geen doden toe.
Ze leven in elkaars schaduw.
Na het opstaan van de dag
liggen ze te slapen
in kamers dwars door onze muren…
De grote trek
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Ik zag de overburen op een ochtend
hun koffers zeelucht pakken.
Mijn karavaan speelkameraadjes was de staart
van hun vlieger die wuivend uit het autoraampje
onder een balkon bleef steken
voor hij de hoek om boog.
Ze togen naar de Zandkastelen Stad
onder de rook van Amsterdam, zeiden de achterblijvers,
zonder de rook van Amsterdam, zeiden ze…
Ze is verschrompeld tot bezoekuur
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0Ze is verschrompeld tot bezoekuur;
op de tijden dat het haar geliefden schikt
schrikken haar vissenogen even wakker
uit hun dommelslaap en lacht zij haar gebit
van kunststof venusbloot, als dit
niet op het kastje ligt te grijnzen.
Ze hoort gewillig steeds dezelfde vragen,
Of het goed gaat, zo'n relatief begrip
maar haar begrip is even onbeduidend…
''Kijk eens''
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
0hengelt haar rechterbeen
onophoudelijk in de lucht,
hinken vliegensvlug haar vingers
rond het linker op en neer
en gaan in één armbeweging over
naar haar haren.
Haar handen likt ze alsof,
en strijkt ermee langs haar gezicht.
Steeds hoger kruipt haar rokje
maar daar gaat het nu niet om.
Het gaat erom, dat zij de vlieg nadoet.…