biografie: Halil Gür
Halil Gür (1951) kwam naar Nederland in 1974, alwaar hij zich, na uiteenlopende baantjes, ontwikkelde tot schrijver. In 1984 werd hij de eerste immigrant die in Nederland debuteerde met een verhalenbundel (Gekke Mustafa en andere verhalen), die prompt bekroond werd met de E. du Perronprijs. Het zou niet bij die ene loftuiting blijven, want Gür sleepte voor uiteenlopende werken ook de Jenny Smelik-Kiggenprijs (1987) en de Halewijnprijs (1991) in de wacht.
Naar de nieuwste gedichtenbundel van gevierd migrantenschrijver Halil Gür is reikhalzend uitgekeken. Gürs eerste dichtbundel, Wakker het vuur niet aan, werd unaniem enthousiast ontvangen en smaakte naar meer.
In Gevecht met spiegels werkt hij de thematiek van zijn eerste bundel verder uit. Gür laat de lezer Nederland zien vanuit een andere invalshoek: die van de migrant die worstelt met een gevoel van ontheemding. Voor de migranten betekent zijn werk herkenning; de Nederlanders biedt Gür een vernieuwde kijk op hun eigen land. Ook onze taal heeft in Gür een aanwinst: door zijn Turkse kijk verrijkt hij deze met vernieuwende beelden.
Halil Gür is een veelzijdig persoonlijkheid. Naast de literatuur beoefent hij de beeldende kunst.
Inzendingen van deze schrijver
5 resultaten.Gevecht met spiegels
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wat doet daar deze woede, wat dit
gevecht op leven en dood, wat
dit stuurs gezicht, wie
is hier nu eigenlijk de leugenaar?
Is het waar
dat ik een gevecht met spiegels voer?
De oorzaak van de strijd,
dat gezicht van mij,
zal ten slotte, dat weet ik,
mij tot dichter maken.
Waarom dan, o waarom
heb ik toch steeds dat stuurs gezicht?
-----…
al het groen is van ons
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 manen van het witte paard
dat hinnikt aan de rand
aan de rand van wat ik ben
wie ik ben
vervreemding
stilte
eenzaamheid
Tegen de bergen omhoog
geruisloos - wat een moed!
Gesel van zorgen,
woedende stem die stamelt,
hakkelt, schreeuwt,
makker, kameraad!
In de donkere spelonken
van dit vreemde oord.
Daar gaat het witte paard, ervandoor…
dood, ik ben niet bang voor jou
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Dood.
Besta jij eigenlijk wel?
Ik daag je uit,
't is maar dat je het weet,
ik ken geen angst.
Jou vrees ik niet,
dood.
De hemelkoepel,
de sterren,
de flonkering
ze hebben het me verteld.
Ik geloof in onsterfelijkheid.
Negen kinderen met negen diploma's.
Zoals mijn moeder rotsvast
daarin geloofde,
zo geloof ik in de onsterfelijkheid…
de ban
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 schrik is een valse spiegel
trap er niet in
als de schrik je om het hart slaat
blijf er niet in steken
het is jouw plicht
de ban te breken
-----------------------------------------------
Uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Verlost van al mijn zorgen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 ik heb niet gekozen voor deze eenzaamheid
evenmin voor deze angst
als balling te leven in Amsterdam
om mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen…
