biografie: Hans Andreus

Hans Andreus,  pseudoniem van Johan Willem van der Zant

 [Amsterdam 1926 – Putten 1977]

 

Andreus  was korte tijd werkzaam als corrector bij een krant en verbleef langdurig in het buitenland o.a. in Italië.

Hij debuteerde met Muziek voor kijkdieren (1951), gevoelige en melodieuze liedjes die meer verwantschap hebben met de poëzie van Van Ostaijen en Engelman dan met de experimentele dichtkunst van De ‘Vijftigers’, waartoe Andreus toch ook gerekend wordt.

Liefde en dood met schuldgevoelens en angsten zijn terugkerende thema's.

In zijn later werk toont hij bovendien belangstelling voor het mystieke.

De bundel Schilderkunst (1954) werd bekroond met de Grote Poëzieprijs van de stad Amsterdam.

Voor De sonnetten van de kleine waanzin (1957) kreeg hij een reisbeurs van het ministerie van Onderwijs.

In 1971 ontving hij voor zijn gehele oeuvre de Constantijn Huygensprijs.

Postuum werd hem de Henriëtte Roland Holstprijs toegekend.

Andreus schreef ook novellen, hoorspelen en kinderboeken.

 


Inzendingen van deze schrijver


Inzendingen van deze schrijver

20 resultaten.

wisgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 0
Zet dat taalmannetje van je, zet die eeuwige logosoof toch ergens bovenop een wandmeubel, hij wacht wel terwijl je elders je plezier zoekt, en dieven dromen van heel andere vondsten.…

wisgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Mijn leraar Nederlands was een katholiek en goedig man, een bewonderaar van de Camera Obscura en géen liefhebber van moderne auteurs; hij beschouwde Louis Couperus als een ook in moreel opzicht lang niet ongevaarlijke nieuwlichter.…
Hans Andreus17 september 2011Lees meer >

wisgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 0
daags leven maar met liefde als een hartslag en met een geluk niet alleen voor de man, de vrouw en het kind, maar in het zich verliezen in het andere, elke ander, -…

wisgedicht
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 0
Maar dood is dood. Men neemt zich mee en is niet mee te nemen.…

Liedje van de luie week

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2
Maandag is Kalmpjes-aan-dag. Dinsdag is Kom-ik-begin-'s-dag. Woensdag is Zou-ik-het-wel-doen-dag, Donderdag is Dit-is-een-bijzondere-dag, want Vrijdag is Morgen-weer-vrij-dag en Zaterdag is 's Avonds-wordt-het-later-dag en Zondag is Eet-je-buikje-rond-dag, dus Maandag, tja Maandag, dat is weer Kalmpjes-aan-dag…

De lijster weer

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De lijster weer. Die was geen avond het spoor bijster: z'n soundtrack tussen de huizen liep feilloos synchroon met het in deze werkelijkheid on- ontkoombaar effekt van wolken, lucht en dalende zon, en terwijl ik me hield alsof ik voor dood lag, floot hij. Hij floot. ------------------------ Uit: 'Om de mond van het licht', 1973.…

Ik hou van je

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik hou van je, jij uit het noorden, met je glimlach van geheimschrift en je kijken zuiverder dan zelfs het zuiverste licht hier. -------------------------------------- uit: 'Om de mond van het licht', 1973.…

Mol

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Dat ik woon in de aarde, woel door de grote moeder, kind aan huis blijf bij haar, en dat ik het gevaar schuw van alles onder de zon - goed, maar moet ik niet leven zoals ik ben, blind en met de onrust in de poten van een grond doordrenkt van doden? ------------------------------------------- 'Natuurgedichten en andere', 1970.…

Geschiedenis

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Hier en daar een dorpsgek vecht nog zijn eigen oorlog, leunt nog tegen zijn leeggeruimd toneel van de wereld en wacht nog op volgende week betere komedianten. ------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1983.…
Hans Andreus14 november 2004Lees meer >

Decemberbrief

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik wilde dat je dichter bij me was. Het jaar is oud en heeft niets meer te zeggen. Het weer is somber. Alle dagen staat er een haveloze regen voor de ramen lam zwaaiend als een dronkelap. Ik loop door 't huis, de kamers waarin jij niet bent en die dus leeg zijn. Of ik zit maar ergens en kijk naar buiten tot het donker is. De televisie 's avonds…

Bloemen leven licht-zinnig

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Bloemen leven licht-zinnig in hun bladen. Dieren lopen vanzelfsprekend; ze zwijgen van wat ze zouden kunnen zijn; hun daden gebeuren altijd nu; dieren zijn eigen. Mensen doen alsof. Bestaan in ijskouden, denken, denken, denken dat ze bestaan. Geen mens kènt een mens. Men wil zich vasthouden. Angst laat niet los. Men kijkt zijn spiegel aan.…
Hans Andreus21 november 2003Lees meer >

KIL

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De herfst wordt nu kil. De meeste bomen houden hun groen vol, maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten. Hun schemerende skeletten zijn behangen met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt, versleten dukaten die zullen vallen op vochtige hollandse zandgrond. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -…

ANGST DIE ONS VERNEDERT

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Angst die ons vernedert. En het gevecht geen lange heldenzang. Een dierenangst, sidderend en duizelend, een redeloos bijten in leven, hopeloos op de grens van het bestaande. Wij, voer voor de ruimte, ketting- reactie, kralensnoer van de zon, wij verbeelden ons niets meer, zien met onze ogen niets meer, horen onverstaanbaar geluid,…

’S NACHTS

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De regen van noem mij desnoods geen regen wordt door geen oor wordt door de huid gehoord. Booglamplicht geeft waarom daarom zijn zegen; de hemel zwijgt en zwijgt van enzovoort. En niemand komt niemand dan niemand tegen. En iemand zegt ik ben een iemandswoord. En iemand zegt ik ben maar ben verzwegen. De hemel zwijgt en zwijgt want enzovoort…
Hans Andreus21 februari 2003Lees meer >

Voor een dag van morgen

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Wanneer ik morgen doodga, vertel dan aan de bomen hoeveel ik van je hield. Vertel het aan de wind, die in de bomen klimt of uit de takken valt, hoeveel ik van je hield. Vertel het aan een kind dat jong genoeg is om het te begrijpen. Vertel het aan een dier, misschien alleen door het aan te kijken. Vertel het aan de huizen van steen, vertel…

wisgedicht
1.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 0
Vrouwen, die schrikgrage versierde dieren, willen slechts één ding: alles van de liefde.…