biografie: Hans Faverey
Hans Faverey [Paramaribo 1933 - Amsterdam 1990]
Hans bezocht het Amsterdams Lyceum, waar hij Nederlands kreeg van Lulofs. Vervolgens studeerde hij psychologie. Hij werkte aan de universiteit in Leiden, trouwde in 1959 met Lela Zeckovic en woonde in Amsterdam.
Hans Faverey gebruikt in zijn taal veel 'doodssymbolen'. In zijn werk zijn invloeden aan te wijzen van Paul van Ostayen en Mallarmé (het opheffen van betekenissen). Rein Bloem was de eerste die hier op wees. Zijn eerste bundels werden algemeen als 'onbegrijpelijk' betiteld. In de loop van de tijd werden zijn gedichten steeds toegankelijker. In het werk van Hans Faverey moeten niet de woordbetekenissen associaties bij de lezer oproepen, maar doen klank en ritme dit. Vaak probeert hij in zijn werk de tijd (die alles kapot maakt) stil te zetten. Hans Faverey kreeg in 1989 te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Hij overleed in 1990 en werd begraven op Begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam.
Werk:
- Gedichten (1968)
- Gedichten 2 (1972)
- Chrysanten, roeiers (1977)
- Lichtval (1978)
- Gedichten (1980)
- Zijden Kettingen (1983)
- Hinderlijke goden (1985)
- Tegen het vergeten (1988)
- Verzamelde gedichten (1993)
- Springvossen (2000)
Inzendingen van deze schrijver
7 resultaten.Waar ik op heb gewacht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Waar ik op heb gewacht
maakt zich van mij meester;
en laat mij kort daarop los
ik ben gehuld in mijzelf
en dezelfde dingen zijn nog
van kracht: het ene doet niet
onder voor het andere.
Nadat ik zo geweest ben
wordt aarzeling betracht.
Het restant doorstaat zich, schijnt
weer terug te willen; wordt ontzet
tenslotte, desondanks, door…
Zelden heeft de sprong van een panter
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Zelden heeft de sprong van een panter
ook maar iets van dezelfde sprong door
dezelfde panter, wanneer niet zoals
gewild door die panter zelf.
De dolfijn die voor het schip uit zwemt
zwemt net zolang voor het schip uit,
tot er geen sprake meer is van een
dolfijn die voor het een schip uit zwemt.
En zo zal het je gebeuren, dat je nauwelijks…
Omdat daar toch niemand zat
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Omdat daar toch niemand zat,
en omdat het niet dicht zit,
is het weer tijd voor een wandeling
langs de oevers van het strand, daar
waar het woud zich plotseling inhield,
of zich gaandeweg heeft verwijderd.
Dit denkt iemand die niet weet
dat hij in deze tekst zit
en er nooit meer uitkomt,
hoe hij ook morrelt aan zinnen
en met betekenissen…
Plotseling vliegt er een smak
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Plotseling vliegt er een smak
water door de kamer; en is
in de zijmuur verdwenen.
Voor mijn ogen voltrekt zich het wonder,
zoals ik mij herinner, opnieuw. Voordat
de kamer wordt volgestort met herte-
geweien, sta ik al op de gang; indachtig
het alarm. Nu het veilig is, kijk ik
het trapgat in, en luister
hoe beneden op de deurmat
de Echo…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
zoals zij het zag in zichzelf.
Met geloken ogen, totaal ontdroomd,
bevestigt zij in zich de duur, het duren:
en zij zet zet zich voort zonder van plaats
te veranderen, zonder te verliezen
tijd. Het volle licht van de middag is
om haar. Haar schoonheid wordt niet moe
zich te doen tot mij gedaan is…
Zodra ik mijn ogen opsla
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Zodra ik mijn ogen opsla
is het onzichtbare mij ontglipt
en begin ik te zien wat ik zie:
herinneringen aan wat ik zag
en ooit al zal zien. Door te zien
blijf ik mij herinneren;
en hoop ik dat ik besta.
Vooral als ik naar haar kijk
wanneer zij zo haar hand door
haar haar haalt, haar elleboog
steunend op haar knie, en zij
iets tegen mij zegt…
Chrysanten
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 De chrysanten,
die in de vaas op de tafel
bij het raam staan: dat
zijn niet de chrysanten
die bij het raam
op de tafel
in de vaas staan
De wind die je zo hindert
en je haar door de war maakt,
dat is de wind die je haar verwart;
het is de wind waardoor je niet
meer gehinderd wilt worden
als je haar in de war is.
- - - - - - - -…
