biografie: Hans Tentije
Hans Tentije werkte als docent Nederlands, maar wilde eigenlijk schrijver, dichter worden.
De eerste gedichten die Tentije schreef hadden een politieke inslag. Eind jaren zestig heerste de gedachte onder jongeren dat alles zou veranderen. Toen dat niet gebeurde heerste er teleurstelling, een zeker cynisme. Dit cynisme kwam terug in Tentijes vroegere werk. Zijn latere gedichten benadrukken meer de avontuurlijke kant van het leven.
Voor de bundel
Wat ze zei en andere gedichten ontving Hans Tentije in 1979 de Van der Hoogtprijs en de Herman Gorterprijs.
In 1994 verscheen
Hoe het leven geleefd wordt, in samenwerking met Rob Verkerk. Rob Verkerk schilderde en Hans Tentije schreef de gedichten, in opdracht van het Amsterdams Fonds voor de Kunst.
Drenkplaatsen (1994) is een bundeling van Tentijes eerste vier gedichtenbundels
Inzendingen van deze schrijver
3 resultaten.
wisgedicht
3.9 met 7 stemmen
0 en voltrekt zich, werkelijker
dan werkelijk, voor mijn ogen het wonder, nu tot driemaal toe
door hectaren stengels tegelijk een heel licht
schokken gaat…
wisgedicht
4.0 met 1 stemmen
0 Ik denk dat de poëzie schuilt in het gecomprimeerde karakter van het geheel. Er is van beeldspraak [in het besproken gedicht, red. WH] vrijwel geen sprake, maar ik wil het zó zeggen dat de beeldspraak overbodig wordt, dat het gedicht het beeld zelf wordt. In dat opzicht onderscheidt het zich van proza.…
Poging met een 'aviette' *) , Parijs 1900
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 't Houtwerk op de tribunes te nat om te gaan zitten
zuigen z'n banden zich vast aan 't cement van de baan
drassig 't middenterrein, mannen in groepjes bij elkaar
met blinkende velgen zet hij aan als voor een scherpe sprint
niet de motregen, de motregen alleen maakt die enorme vleugel
van zeildoek of geolied papier boven z'n hoofd zo hopeloos…