biografie: Hendrik de Vries
Hendrik de Vries [Groningen 1896 – Haren 1989]
De Vries was dichter en ook schilder, maar heeft vooral naam gemaakt als dichter.
Er bestaat een onmiskenbare parallel tussen het neo-expressionisme van zijn schilderijen en zijn romantisch getinte poëzie, waarvan de grondtoon stamt uit het onderbewuste. Veel van zijn inspiratie vond hij in het Spaanse landschap en de Spaanse cultuur.
Zijn copla-vertalingen zijn gaaf.
Van zijn geraffineerde poëzie zijn het bekendst de bundels Nergal (1937), Toovertuin (1946) met zijn angstaanjagende kinderverzen en de op Francisco de Goya geïnspireerde cyclus Goyescos (1971).
Hij ontving de Constantijn Huygensprijs in 1962 en de P.C. Hooftprijs (1973).
Zijn oeuvre omvat naast de genoemde bundels onder meer:
De nacht (1920)
Vlamrood (1922);
Lofzangen (1923);
Silenen (1928);
Spaanse volksliederen (1931);
Stormfakkels (1932);
Coplas (1935);
Geïmproviseerd bouquet (1937);
Atlantische balladen (1937);
Romantische rhapsodie (1939);
Robijnen (1944);
Slingerpaden (1945)
Distels en aloë's (1951);
Gitaarfantasieën (1955);
Groninger symphonie (1958);
Van de Iberische volkspoëzie, Iberia (1964);
Impulsen (1978);
Verzamelde gedichten (1990).
Illustratie: de echtparen De Vries (l) en Achterberg (r)
Inzendingen van deze schrijver
9 resultaten.
verwijderd item
3.4 met 5 stemmen
0 Smerige woorden zijn eerlijk.
Edele woorden bedrog.
De waarheidszin troont prinsheerlijk.
De taal wordt een varkenstrog.
Gorter,Gorter!
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gorter, Gorter!
'k Heb uw Meizang willen lezen
Maar begon al gauw te vrezen
Dat het, voor mijn dood, niet uit zou wezen.
Korter! Korter! Korter!
-----------------------------
Uit: 'Kritiek als credo', 1980
Aanhalig vleit langs mijn schreden
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Aanhalig vleit langs mijn schreden
Mijn panter, die zwarte tijger.
Daar ik niemands gunsten weiger
Vier ik feest bij sluwen, wreden -
Vorsten liefst, vol boze lusten,
Schenders, die de schepping Gods
Vertrappen, met zoveel trots
Of zij de sterren zelfs blusten.
Wanneer ik 't noodlot wil ...
verwijderd item
3.3 met 18 stemmen
0 Het kleine meisje had groot verdriet:
Ze zocht haar moeder en vond haar niet.
Die bloedrode lichtvlek
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Die bloedrode lichtvlek – misschien de maan.
Dan heeft een zandstorm haar afgeduisterd,
Maar als die vlek de zon is, moet alles vergaan.
Er wordt niet meer gesproken, wel gefluisterd.
Enkelen zoeken de weg langs de kerk
Waar twee monsters rukken, reuzensterk,
Tuimelend aan een metalen keten,...
DE KLEINE ZIGEUNERPRINSES
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik ben de kleine zigeunerprinses.
Mijn vader heeft een gevaarlijk mes.
Mijn moeder had oorbellen, prachtig rood.
Nu draag ik ze zelf. Moeder is dood.
Haar kralen heb ik ook om de hals.
Ze schold mijn vader voor vuil en vals.
Mijn mooiste speelg...
De bedrogene
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De zesde trein dreunt binnen de kap.
Als lacht zijn stem. Als dwarrelt reeds die stap
Onduidelijk, door die geluidenstroom.
de stoom springt boven de afgrondsnachten stoom.
Neen, voorgevoel. Opnieuw vergeefs gewacht.
Vergeefs. De zesde die hem nog niet bracht.
Voor 't laatst, voor '...
Mijn broer
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mijn broer, gij leed
Een einde, waar geen mens van weet.
Vaak ligt gij naast mij, vaag, en ik
Begrijp het slecht, en tast en schrik.
De weg met iepen liep gij langs.
De vogels riepen laat. Iets bangs
Vervolgde ons beiden. Toch wou gij
Alleen gaan door de woestenij.
Wij sliepe...
verwijderd item
3.3 met 27 stemmen
0 De liefde is als de hemel
Zo hoog en wereldwijd;
De sterren zijn de vreugden,
De wolken zijn de nijd.