biografie: Ida Gerhardt

Ida Gehardt [Gorcum 1905 - Zutphen 1997]

Ida Gerhardt werd geboren in Gorinchem. Haar vader was directeur van de ambachtsschool. Hij had zich opgewerkt van timmerman tot directeur. Het gezin verhuisde naar Schiedam toen haar vader daar directeur van de ambachtsschool werd. Haar moeder (Ida Blankevoort) was een overheersende vrouw ('die mij naar het leven stond / in al mijn levensdagen').

Ida Gerhardt had een oudere zus - Truus Gerhardt (22-08-1899/13-02-1960) - die ook dichteres was. Van deze zus verschenen: 'De engel met de zonnewijzer' (1935), 'Laagland' (1937) en 'Verzamelde gedichten' (1961). Ze had ook een jongere zus - Mia.

Ida Gerhardt volgde het Erasmiaans gymnasium in Rotterdam. Hier was zij een leerling van de dichter J.H. Leopold, door wie haar werk beïnvloed is. Ida Gerhardt studeerde klassieke talen. Ze promoveerde in 1942 op een gedeeltelijke vertaling van 'De rerum natura' van Lucretius. Ze studeerde in Leiden en enige tijd in Utrecht. Haar vriendin Marie van der Zeyde zegt hierover: 'had zij zich in Leiden als een vis in het water gevoeld, in Utrecht was zij veeleer een vis op het droge'. Vanaf 1937 werkte ze als lerares, de eerste jaren als vrijwilligster aan het gymnasium in Groningen. Samen met Marie H. van der Zeyde vertaalde ze de psalmen. Ze had er speciaal Hebreeuws voor geleerd. De Katholieke Bijbelstichting nam de psalmen in haar bijbelvertaling op. Ze woonde tot 1951 in Kampen. Daar werkte ze aan het gymnasium. In de bundels 'Het veerhuis' en 'Sonnetten van een leraar' zijn haar ervaringen in Kampen verwerkt. In 1951 verhuisde ze naar Bilthoven. Hier werkte ze van tot 1963 als lerares klassieke talen aan de Werkplaats van Kees Boeke. Later verhuisde ze naar Eefde.

Haar werk is eenvoudig maar technisch knap en vormvast. In haar vroegste werk vallen de natuurgedichten op, verder schreef ze veel gedichten over het dichten. Ida Gerhardt vond het voor een dichter(es) een voorwaarde om outsider te zijn en zo naar het leven te kijken. Ida Gerhardt is veel in Ierland geweest en dit is in haar gedichten terug te vinden. De laatste jaren van haar leven woonde Ida Gerhardt in verzorgingstehuis Berkelstaete in Warnsveld. Ida Gerhardt werd gecremeerd in Crematorium Steenbrugge in Diepenveen.


Inzendingen van deze schrijver

12 resultaten.

verwijderd item
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 0
Nog ongeweten wegen zult gij gaan. Vriendschap - gij hebt haar reinigend geweld alreeds beseft. Zo weet: zij ving pas aan.
Ida Gerhardt18 september 2012Lees meer >

verwijderd item
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 0
Nog altijd betekent werkelijke omgang met poëzie - ik bedoel poëzie van formaat - receptief dùrven zijn, zonder vrees, zonder praeoccupatie, zonder bijgedachten. Dit geldt dan voor de lezer en voor de dichter gelijkelijk.

Kerstnacht

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 10
Kerstnacht - het woord is als een lafenis, een koele sneeuw, glanzend onder het zachte stralen der sterren - op de landen is het weerloos stil, een ongerept verwachten. Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken verlangen naar het helder ...
Ida Gerhardt26 december 2005Lees meer >

De afwijzing

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik schrijf u met de ravenveer, Mijnheer. Mijn eer en uw eer uw hart mijn hart heeft niets gemeen. Ik schrijf u met de ravenveer. Ik schrijf u met het ravenzwart het teken: neen. ----------------------------------------------- Uit: Verzamelde gedichten, 1980.

het carillon

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik zag de mensen in de straten, hun armoe en hun grauw gezicht, - toen streek er over de gelaten een luisteren, een vleug van licht. Want boven in de klokketoren na ’t donker-bronzen urenslaan ving, over heel de stad te horen, de beiaardier te spelen aan. Valerius : - een stati...
Ida Gerhardt21 februari 2004Lees meer >

De ratten

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
's Nachts hoorden wij in 't holle huis de ratten rennen langs de binten. Zij scheurden spaanders van de plinten; in kasten viel de kalk tot gruis... De Rotte gistte van bederf. - Uw fierheid heeft geen kamp gegeven: ge hebt het vaal gespuis verdreven, nog: de boerin op eigen erf. Maar...

ZUM TODE

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Soms laat gij mij een eb en vloed alleen. Uren vergaan met schrijven in het zand. Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen, vergankelijk, uitgestoten aan de rand der aarde. - Water komt en gaat, het strand ligt nat en gladgewist gelijk voorheen. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -...

Een grafschrift

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Geloof van mij, gij die mijn naam hier leest, ik heb de dood van kind af nooit gevreesd. Hij was vertrouwd. – Het ondoorgrondelijk leven is mij de donkere despoot geweest. ------------------------------------------------------------------- uit 'De adelaarsvarens' (1988) van Ida Gerhard...

Tot de slaap

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Zo kom tot rust. Vertrouw u aan de nacht, te slapen gaat nu alles op de aarde - en geef verloren wat uw hart bezwaarde, langs verre stromen wordt het thuis gebracht. Zo kom tot rust - en hoor naar het gestadig ruisen des levens. Al wat is geschapen doorwoont het, aan zijn hartslag moog...

Onvervreembaar

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver van de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van kind af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan. Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit vers...
Ida Gerhardt27 februari 2003Lees meer >

Onvervreemdbaar

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver van de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van kind af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan. Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit vers...

DE GESTORVENE

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Zeven maal om de aarde gaan, als het zou moeten op handen en voeten; zevenmaal om die éne te groeten die daar lachend te wachten zou staan. Zeven maal om de aarde gaan. Zeven maal over de zeeën te gaan, schraal in de kleren, wat zou het mij deren, kon uit de dood ik die éne doen keren. ...