biografie: Ingmar Heytze
Ingmar Heytze [Utrecht 1970 - ....]
Ingmar studeerde Algemene Letteren (met als afstudeerrichting communicatiekunde) in Utrecht.
Hij is de laatste jaren op vele literaire festivals te horen geweest: van Crossing Border (1997) en Lowlands (1997 en 1998) tot de Nacht van de Poëzie (1998, 1999 en 2003).
Als gevolg van reisangst treedt hij de laatste jaren vooral in en rond Utrecht op.
Ingmar Heytze werkte als freelance journalist en columnist voor een grote hoeveelheid bladen, waaronder de Volkskrant, het Algemeen Dagblad, KIJK, Onze Taal en Avantgarde. Op dit moment schrijft hij wekelijks een column voor het Utrechts Nieuwsblad in de serie Kunstbroeders en publiceert hij maandelijks een gedicht in Filosofie Magazine (Uit het ongerijmde).
In het seizoen 1999-2000 was hij de eerste huisfilosoof van het Centraal Museum te Utrecht.
In 2001 verschenen zijn verzamelde gedichten 1991-2001 in de bundel 'Alle goeds'. De daaropvolgende bundel 'Het ging over rozen' werd in 2002 gelanceerd met een publiciteitsstunt: de bundel werd nog voor het verschijnen van de gedichten in een oplage van 130.000 exemplaren gepubliceerd als apart katern bij het Utrechts Nieuwsblad.
In 2003 verscheen Heytzes prozadebuut 'Ik ben er voor niemand', dat bestaat uit een 200-tal miniaturen.
Plannen voor 2004 zijn een toneelstuk voor de Utrechtse theatergroep Tweelicht met als werktitel: 'De Nokia dialogen', een nieuwe dichtbundel met als werktitel 'Vertel nog eens over de wolven', een bundeling van de gedichtenserie 'Uit het ongerijmde' voor Filosofie magazine en een uitgebreide editie van de Utrechtse gedichten.
Werk:
- Alleen mijn kat applaudisseert (1989)
- De allesvrezer (1997)
- Doelenklooster A.D. MCMXCVII (1997)
- Sta op en wankel (1999)
- Aan de bruid (2000)
- Het voordeel van de twijfel: een huisfilosofisch dagboek voor het Centraal Museum (2000)
- Verdomd interessant, maar gaat u verder...: de taal van Wim T. Schippers (2000)
- Alle goeds (2001)
- Utrechtse gedichten (2001)
- Het ging over rozen (2002)
- Hier heeft de oudste steen gelijk: een zomerdagboek (2002)
- Ik ben er voor niemand (2003)
Inzendingen van deze schrijver
14 resultaten.Nocturne *)
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 De sterren zijn met veel, vanavond.
Grote ogen in de nacht:
een meisje zwiert haar rok tot bloemen
op een dansfeest aan de gracht.
Een jongen wankelt door de stad.
Zijn benen slepen uit de maat.
De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.
Hij is zijn mooist...
Testament
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ik heb een oude ster ontmoet
die valt wanneer ik sterven ga.
Soms, als ik naar de hemel staar,
knikken we even naar elkaar.
Ik heb een afspraak met een boom
dat hij zich over mij ontfermt
en witte bloesems bloeien laat
wanneer ik in zijn wortels slaap.
Ik heb een zwarte kaars gekocht
di...
Voor de liefste onbekende
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 'Wie van ons twee heeft de ander bedacht?' - Paul Eluard
Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken.
Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.
Het is maar goed dat je...
Shy effects
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ben ik verlegen
wordt elke gedachte
een bang konijntje
op mijn hoofd
ik kan daar verder
niets aan doen:
de een gaat zweten,
de ander wordt rood
en ik zit al gauw
met een roedel konijntjes
op schoot.
------------------------------
uit: 'Sta op en wankel', 1999.
Blue lines
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Je hoort wel
in mijn porseleinkast,
maar ik breek
altijd zo veel.
Je hebt een hart
van één nacht ijs,
de splinters steken
erdoorheen.
Je houdt van mij
maar kent me niet,
je zwaait met waaiers
van verdriet -
we zijn wel
voor elkaar gemaakt,
maar jij van glas
en ik van steen....
Hang- en sluitwerk
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hoeveel manieren van dichten
kent de wereld, of hoe weinig maar:
superieur ingenieurswerk met woorden,
de kosmisch bewogen gevoelige snaar,
de inktvraat van het onttoverd citaat
of schaarse woorden in een wit ravijn.
Men kan ook met minder omhaal.
van de taal een werkplaats maken,
verzen ...
Gulliver in Amsterdam
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik kwam om reuzen te aanschouwen en vond dwergen.
Dwergen aan de bar, dwergen in de boekenkasten,
dergen met een praatprogramma,
dwergen zwervend door de hal.
En nergens kon je dansen want de vloeren stonden vol
met dwergen, springend in de sneeuw die stroomde
uit hun binnenzakjes. Met wilde...
Mammoet
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het is heel koud in dit gedicht.
Zo koud - voorzichtig met je netvlies -
dat je blij mag zijn om het alleen
te hoeven lezen.
Het is gemaakt van zwarte vingers
en bevroren inkt. Het staat in gletsjers
om me heen verrezen.
Ik heb er lang in rondgedwaald.
Ten slotte ben ik opgegeven,
door ...
verwijderd item
3.1 met 12 stemmen
0 Voor een mummie is het leven
even ingewikkeld als de dood.
Erwtensoep
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mijn moeder die je verder met geen stok het ijs op kreeg
kookte in het schaatsseizoen enorme pannen erwtensoep
en deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje
de soep genoot een faam tot ver achter de dijken
men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen
een enkeling tr...
Het kwijt zijn van dingen
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het kwijt zijn van dingen
is een grootse vorm van zelfhaat.
Hoe hard alle andere dingen
ook roepen: 'Maar wij zijn er toch?',
je zoekt en zoekt, steeds kleiner,
steeds dieper begraven
onder wat je vond, terwijl het buiten
langzaam donker wordt.
-------------------------------------...
Vogels voeren
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Toen Oma bijna doodging
werd ze vogelklein en vederlicht.
Eten kon ze niet meer zien:
ze lachte blij met verre ogen
en haar grote kunstgebit.
Regeltantes schikten alles.
Kraaien krasten in ons hoofd
en de dood werd weggegeten
met kalkoen. Het was
december, tenslotte.
-----------------...
Enfin
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik wil van liefde schrijven,
maar ik heb de zinnen liever
dan de liefde aan den lijve.
Het is triest maar waar:
ik timmer woorden aan elkaar
tot iets dat af en toe blijft drijven,
meer eigenaardig dan zeewaardig -
het zal zin voor zin vergaan.
Laat het rusten op de bodem
van de oceaan,...
Mission statement
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Klein en geslepen wil ik leven,
een moerasplant die slechts groeit
op weinig licht en zieke lucht.
Ik wens geen verantwoordelijk werk
maar wel kantines vol kroketten
die mij statig uit doen dijen.
En koffie. Liters slappe koffie
tot ik bleek zie als een vis
en nodig op vakantie mo...