biografie: Jaap Pijper
[1951-2004]
Pijper publiceerde o.a. in:
Krödde (Grunneger Tiedschrift);
Groningen Dicht Weer (verzamelbundel Groninger dichters);
Dichter Bij De Stad (verzamelbundel Groninger dichters);
De Overtocht – (25 gedichten uit en over het Noorden- samen met Henry Hes, Kees van der Hoef, Yur en Fred Schywek);
Vuur en Bloed (postuum door Ruurd van der Weij uitgegeven dichtbundel)
Jaap Pijper is helaas vroeg overleden. Hij had een agressieve vorm van maagkanker. Hem was nog wel de tijd gegund om zelf 46 gedichten uit zijn oeuvre zelf te selecteren voor de bundel Vuur en Bloed, maar de uitgave van die bundel heeft hij niet meer mogen meemaken.
Inzendingen van deze schrijver
5 resultaten.Existeren
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Voorlopig schaats ik naakt
en alleen op het ijs
Mijn bloed sijpelde weg
uit mijn gekromde aders;
Mijn geest boog zich neer voor
mijn dorre kaders
Eén ding weet ik: ik sta
op de tocht, maar ik besta.
-----------------------------------------------------
Geschreven door mijn overleden vriend 1983.…
Vuur en bloed
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 de bloeddoorlopen maan strandt
voor de onbedwingbare brand
die Marianne ontsteekt in het zand
van het zwartomlijnde heideland.
zij eist lekkende tongen van vuur
en de louterende, bloedende rozen
die haar bemantelen tijdens haar kuur
en die zij dan plots driftig doet lozen.
dapper doorstaat zij zijn waarheid
lijdt zij in deez' nacht vol…
Het eigene
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 Mompelend en monkelend schrijd ik langs een meer,
boven mij een rood satijnen lucht, rondom mij de stilte,
de oneindige verten, de borende weelde verwarren mij;
ik voel mij sterven en weer herboren worden.
Stil sta ik, laat deez' zuiverheid op mij instromen,
plechtig, met een overdadig gevoel van levenslust,
geniet ik met ademnood van deze…
Vrouw
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Als een tochtvlaag scheerde zij aan mij voorbij
eer ik wist, wat zij mij te doen aanried
huiverend stond ik op een duinslag
nabij de zee, die landinwaarts dreigde te springen,
die trachtte mij te verzwelgen met een weids gebaar
ik, die niet goed wist, wie zij was, wat zij deed
niet alleen de zee, ook de winter was nabij
die mij zou dopen in eindeloze…
REQUIEM VOOR EEN DICHTER
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 zijn levens waren als voorheen
weemoed, drank en vrouwen
hij dichtte zich heen
door die kluwens en klauwen
drank, voor hem was het koffie
het werkte slechts een minuut
doch het riep op tot een dispuut
beslecht met nog meer koffie.
vrouwen, ze kwamen niet dichterbij
ze bleven dralen in het riet
zich wachten voor het verschiet
van een zomer…
