Inloggen

biografie: Jaap van der Heijden

Alles wat u niet over de politiek weet, weet Jaap van der Heijden.

Hij houdt zich op in de Tweede Kamer. Betrapte daar Minister Verhagen op stiekem roken op het toilet, sprak er Frans met Geert Wilders en zag oud-minister Vogelaar vallen. Letterlijk, nog voor ze aftrad. Toen één van haar hakken in de tramrails bleef steken.

Hij kent de hoofdsteden van alle landen die aangesloten zijn bij de Verenigde Naties (geen grapje), sympathiseert met de Bond tot het behoud van archaïsch taalgebruik, en hij spreekt geen Engels. Hij droomt ervan Eerste Kamerlid te worden, of anders burgemeester van een kleine gemeente.

De meest wonderlijke verhalen over politiek Nederland schudt hij uit zijn mouw. En steeds zal blijken: het is niet zoals u dacht, en het zal er nooit op lijken.


Inzendingen van deze schrijver

27 resultaten.

Discussie over doodstraf in de Verenigde Staten leeft op

dagcolumn
4,6 met 5 stemmen 353
In het weekblad The New Yorker stond onlangs een artikel over Cameron Todd Willingham, een Texaan die in 2004, zeer waarschijnlijk, onterecht ter dood is gebracht. Volgens de rechters zou hij in 1992 brand hebben gesticht waarbij zijn eigen drie dochters omkwamen. Tijdens zijn proces en gedurende zijn tijd op death row bleef hij ontkennen schuldig te zijn aan de brandstichting, ook toen de aanklager hem in ruil voor een bekentenis levenslang aanbood.
De ethische commissie van de staat Texas onderzocht de zaak en bracht onlangs naar buiten dat er in deze zaak veel klassieke fouten zijn gemaakt (afwezigheid van tegen-expertise, een psychiatrisch expert die de jongeman beschreef als "een zeer gevaarlijk sociopaat" zonder hem ontmoet te hebben, getuigen die hun verklaring wijzigden in lijn met de beschuldiging en incompetente advocaten).
De commissie concludeerde dat er geen steekhoudende bewijzen waren en zijn die brandstichting als oorzaak voor de tragedie kunnen aanduiden. Alle feiten overziend spreekt de commissie van een ongeluk.
Het onderzoek naar de zaak van Willingham komt net op het moment dat in de staat Georgia Troy Davis vecht voor zijn leven. Davis, een zwarte Amerikaan, is door de rechter ter dood veroordeeld voor de moord op een blanke politieagent. Davis blijft, net als Willingham eerder deed, zijn onschuld volhouden. Zijn executie is inmiddels drie keer uitgesteld en onlangs oordeelde het Hooggerechtshof dat een lagere rechter opnieuw naar de zaak moet kijken omdat er mogelijk nieuwe feiten boven tafel zijn gekomen. ...

Een turbulente eerste week in politiek Den Haag

dagcolumn
3,5 met 4 stemmen 231
Na anderhalve maand uit 147 leden bestaan te hebben, is de Tweede Kamer sinds afgelopen dinsdag 15.00 uur weer voltallig.
De CDA’er Rendert Algra, de VVD’er Cees Meeuws en de PVV’er Richard de Mos zijn op de eerste Kamerdag na het zomerreces beëdigd als opvolgers van de in juli naar het Europees Parlement vertrokken Wim van de Camp, Hans van Baalen en Barry Madlener.
Op zich is het, behoudens voor de persoon in kwestie zelf, niet heel bijzonder dat er een nieuw lid der Kamer beëdigd wordt. Wat wel bijzonder was dit keer, was het feit dat er voor het eerst in jaren weer Fries in de handelingen is opgenomen. Nadat Algra (onder de fanatieke volgers op twitter en via internet bekend onder de naam “Kies een Fries”) de eed in het Fries had afgelegd, heette Kamervoorzitter Verbeet hem in het Fries welkom: “Ik hjit ek de heer Algra opnij tige wolkom yn us fermidden”.
Naast deze vrolijke gebeurtenis waren er ook zaken van een andere orde gaande op het Binnenhof in de eerste week na het reces. Zo vroeg de PVV meteen een spoeddebat aan over de situatie op de Al-Siddiq school in Amsterdam. PVV-woordvoerder Martin Bosma zag in de misstanden die er op deze school plaats hebben wederom ongegeneerd aanleiding om een verbod te eisen op al het islamitisch onderwijs in ons land. ...

Politie ondermijnt eigen gezag

dagcolumn
4,8 met 5 stemmen 460
Onlangs zat ik in de laatste bus vanaf Utrecht CS, die op het punt van vertrekken stond. Er kwam een vrouw aangerend en vroeg aan de chauffeur hoe lang ze nog had om een toilet te zoeken. De chauffeur gaf aan dat hij 1 minuut later zou moeten vertrekken. Omdat het donker was en in de verste verte geen geopend toilet te bekennen was zei de chauffeur dat de vrouw wel even snel tegen de bus mocht plassen.
Na haar schaamte te hebben overwonnen deed zij dat en alsof het van te voren was afgesproken kwam er plotseling een politieauto aan. De agenten, twee jonge knaapjes die vermoedelijk net klaar waren met hun opleiding, sprongen met een zaklamp uit de auto en bekeurde de vrouw wegens wildplassen. De passagiers en de chauffeur van de bus kwamen in opstand tegen het “braafste jongetje van de klas” gedrag van de beide dienders. Had de vrouw het in haar broek moeten doen? Of had ze braaf een toilet moeten zoeken en de laatste bus hierdoor moeten laten wegrijden? De chauffeur zei: “als er echt tuig in mijn bus zit zijn jullie onbereikbaar en nu een fatsoenlijke vrouw een keertje moet plassen staan jullie meteen voor mijn bus, ga toch je echt werk uitvoeren!”.
Na een felle discussie tussen chauffeur en agenten trok de chauffeur demonstratief 20,- euro uit zijn zak en overhandigde het aan de zojuist bekeurde vrouw, enkele buspassagiers volgden zijn voorbeeld. Ik moet zeggen dat ik de frustratie van de chauffeur over het handelen van de agenten kan begrijpen. Met dit soort acties ondermijnen de agenten hun eigen gezag....

Crisis, crisis en nog eens griep

dagcolumn
3,5 met 2 stemmen 247
Nederland heeft vakantie. Nou ja, het zit er voor veel al weer bijna op. Voor mij niet, ik ga vandaag nog een week naar New York. De vakantieperiode is altijd een mooie tijd om terug te kijken op de afgelopen periode. Eigenlijk zijn mij maar twee dingen bijgebleven als ik terugdenk aan de afgelopen maanden. Dat zijn de economische crisis en dat is de Mexicaanse griep, die we eerst met z'n allen de varkensgriep noemden.
Beide actualiteiten zie ik bij 80 procent van de mensen op het voorhoofd gegrift staan als ik door een willekeurige straat loop. Iedereen is in de ban van de crisis en van de griep. Toch weten bijna al die mensen niet wat er nu echt aan de hand is. Er is iets met de economie, maar niemand weet echt wat er dan is, maar ja op televisie en in de krant zeggen en schrijven ze er veel over dus het is allemaal heel erg!
Voor de griep geldt eigenlijk hetzelfde. Als ik een willekeurige vrouw van middelbare leeftijd zou vragen wat er nu zo speciaal aan de Mexicaanse griep is, moet zij mij aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid het antwoord schuldig blijven.
Tsja, we verkeren in crisis en we krijgen allemaal griep. Ellendiger kan het eigenlijk niet zou je zeggen. De gemiddelde Nederlander is vast een doodongelukkig mens. Nou, dat valt best mee. We gaan nog steeds op vakantie en we slikken nog steeds een pijnstiller als we wat pijn in ons hoofd hebben. ...

Huh, zijn we in Sidney?

dagcolumn
3,8 met 11 stemmen 649
Wie zegt Sidney denk natuurlijk aan die grote bekende Australische stad (niet de hoofdstad natuurlijk, want dat is Canberra). Een Nederlandse grootvader en kleinzoon dachten dat in ieder geval wel toen ze een vlucht boekten en vervolgens in het vliegtuig stapten.
Eenmaal geland vonden ze het toch best koud. Typisch dachten ze, in het boekje over Sidney hadden ze immers toch echt gelezen dat het er mooi weer zou zijn. Toen ze vervolgens met hun in Nederland gewisselde Australische dollars iets op het vliegveld wilden kopen kwam de spreekwoordelijke aap uit de mouw: ze waren niet in het Australische Sidney belandt, maar in de Canadese plaats Sidney. Daar stonden ze dan met hun zomerse kleding en met hun Australische dollars.
Erg lullig voor deze, vast sympathieke, mensen. Dit verhaal staat echter niet op zichzelf. Het schijnt dat er vaker mensen naar het verkeerde Sidney zijn afgereisd. Met enige regelmaat hoor je de laatste tijd meer verhalen over mensen die zich topografisch vergissen. Zo stond er vorige week nog in de krant te lezen dat een Antwerpse man boodschappen met zijn auto wilde halen en door de politie in Friesland (!) van de weg werd gehaald omdat hij verdwaald bleek te zijn. Het is nu eigenlijk wachten op de eerste gevangenen die naar een strafkamp gebracht moeten worden in Siberië en die per ongeluk in het Drentse gehucht Siberië terecht komen.
Is er een oplossing voor dergelijke topografische vergissingen? ...

Friese dissident terug in de Tweede Kamer

dagcolumn
3,5 met 6 stemmen 231
Met de verkiezing van Wim van de Camp in het Europees parlement kwam er in de CDA-fractie in de Tweede Kamer een plekje vrij. Deze plek werd niet door de eerst volgende op de lijst, die nog niet in de Kamer zit, opgevuld. De nummer 52 van de kandidatenlijst, Wilbert Stolte, geeft de voorkeur aan zijn huidige baan. De zetel van Van de Camp zal nu worden ingevuld door Rendert Algra.
Dit Friese Statenlid zat eerder tussen 2002 en 2006 ook al in de Tweede Kamer. In die tijd heeft hij zich niet erg geliefd gemaakt binnen zijn eigen partij. Hij had zo nu en dan moeite met de eigen fractielijn. Zo stemde hij met de oppositie mee voor een actief donorregistratiesysteem en was hij voor een ruimhartiger beleid voor uitgeprocedeerde asielzoekers. Dit afwijkende stemgedrag leverde hem bij de verkiezingen in 2006 een onverkiesbare 54e plek op. Een voorkeurscampagne in Friesland mocht niet baten.
In 2007 kwam hij ook in Friesland in opspraak door een voorkeurscampagne te voeren bij de Provinciale Statenverkiezingen. Hij was door de afdeling op een wederom onverkiesbare plek gezet (plek 26). Dit keer slaagde zijn persoonlijke campagne wel en kwam hij met voorkeursstemmen in de Staten. Ik ben benieuwd of hij ook de komende twee jaar, tot aan de verkiezingen in 2011, nog voor verdeeldheid kan zorgen in de CDA-fractie.
Naast Algra hebben we nog twee nieuwe Kamerleden. Bij de VVD zal waarschijnlijk Cees Meeuwis Hans van Baalen opvolgen die ook naar het Europees parlement gaat. Meeuwis is net als Algra niet de eerst volgende op de lijst, maar het voormalig Kamerlid Gert-Jan Oplaat heeft inmiddels laten weten zijn huidige baan niet op te willen geven. Voor de PVV zal beleidsmedewerker en oud basisschooldirecteur Richard de Mos de Kamer in komen. Hij zal de vacature die ontstaat na het vertrek van Barry Madlener op gaan vullen....

De braafste agentjes van het korps

dagcolumn
3,4 met 9 stemmen 413
Afgelopen vrijdag zat ik in de laatste bus vanaf Utrecht CS, die op het punt van vertrekken stond. Er kwam een vrouw aangerend. Zij vroeg aan de chauffeur hoe lang ze nog had om een toilet te zoeken. De chauffeur gaf aan dat hij 1 minuut later zou moeten vertrekken. Omdat het donker was en in de verste verte geen geopend toilet te bekennen was zei de chauffeur dat de vrouw wel even snel tegen de bus mocht plassen.
Na haar schaamte te hebben overwonnen deed zij dat en alsof het van te voren was afgesproken kwam er plotseling een politieauto aan. De agenten, twee jonge knaapjes die vermoedelijk net klaar waren met hun opleiding, sprongen met een zaklamp uit de auto en bekeurden de vrouw wegens wildplassen.
De passagiers en de chauffeur van de bus kwamen in opstand tegen het “braafste jongetje van de klas” gedrag van de beide dienders. Had de vrouw het in haar broek moeten doen? Of had ze braaf een toilet moeten zoeken en de laatste bus hierdoor moeten laten wegrijden?
De chauffeur zei: “als er echt tuig in mijn bus zit zijn jullie onbereikbaar en nu een fatsoenlijke vrouw een keertje moet plassen staan jullie meteen voor mijn bus, ga toch je echt werk uitvoeren!”. ...

Minister van openbare netheid of staatssecretaris van administratieve vereenvoudigingen?

dagcolumn
4,0 met 6 stemmen 249
Sinds gisteren heeft het Vlaams parlement een nieuwe voorzitter, zo las ik op de Vlaamse teletekst. Nu zul je denken wat maakt mij dat nu uit. Op zich niets natuurlijk. Wel was het voor mij weer een moment om me te verdiepen in het merkwaardige en even zozeer ingewikkelde Belgische staatsbestel.
Ik dacht over welke functie ik zou willen als ik een ambitieuze Belg zou zijn die de politiek in zou willen. En tsja, dat is een lastige keuze. Er zijn zoveel opties. Hieronder kort een overzichtje uit welke functies ik in dat geval zou kunnen kiezen:
-Lid van het federaal parlement (Kamer of Senaat)
-Lid van het parlement van Vlaanderen...

Hof en leger Honduras gaan hun boekje te buiten

dagcolumn
4,3 met 7 stemmen 204
Afgelopen zondag is de Hondurese president Manuel Zelaya door een staatsgreep uit zijn ambt gezet. Dit gebeurde nadat er in het Midden-Amerikaanse land gedoe was ontstaan over het te houden referendum, waarin Zelaya de bevolking om toestemming wilde vragen om meer dan een termijn de functie van president te vervullen. Op zichzelf is het al opmerkelijk dat een president slechts één termijn mag dienen, maar als de Hondurese wetgever dat zo heeft bepaald is het natuurlijk niet aan mij om daar iets over te zeggen.
Wat wel vreemd is, is de gang van zaken rondom het afzetten van Zelaya. Nadat de president namelijk een referendum had aangekondigd, heeft het hooggerechtshof zich over het voorgestelde referendum gebogen en geoordeeld dat dit ongrondwettelijk zou zijn. Tot zover kan ik leven met de gang van zaken. Vervolgens heeft Zelaya gemeend het referendum toch door te zetten. Hier maakte de top van het leger bezwaar tegen en daarop ontsloeg Zelaya, vorige week, de chef-van-staven van het Hondurese leger.
Hierna heeft het hooggerechtshof het leger bevolen om Zelaya uit zijn ambt te zetten. Hier heb ik mijn ernstige bedenkingen bij. Het kan in mijn ogen niet zo zijn dat het hooggerechtshof het leger de opdracht geeft om een president af te zetten. Ook al gaat een president in tegen de grondwet, een militair ingrijpen is ongrondwettelijk en daarmee nooit een goede oplossing.
De enige die een president in dit geval op een grondwettelijke manier kan dwingen af te treden is het parlement. Het hooggerechtshof handelt, door het mee werken aan een militaire staatsgreep, dus zelf ook in strijd met de grondwet. De enige rol die het hooggerechtshof in deze kwestie had mogen spelen was het ongrondwettig verklaren van de wetswijziging, die eventueel was doorgevoerd na het houden van het referendum. ...

Groenland heeft zelfbestuur

dagcolumn
3,7 met 6 stemmen 310
Sinds afgelopen zondag, precies 300 jaar na de kolonisatie door Denemarken, heeft een van de grootste eilanden ter wereld zelfbestuur. Groenland zal voortaan zelf gaan over haar eigen justitie-apparaat, over de eigen politie en ook heeft het land vanaf vandaag een officiële taal, het Kalaallisut.
Groenland heeft een oppervlakte van 2.175.600 km² en is daarmee ruim 52 keer zo groot als Nederland. Op dit grote eiland wonen echter slechts 57.000 mensen, voornamelijk Inuit die woonachtig zijn in of rond de hoofdstad Nuuk (voor wie meteen een klein beetje Kalaallisut wil leren: Nuuk betekent zoveel als 'landtong'). Op zichzelf niet zo heel gek als je bedenkt dat 81 procent van Groenland bedekt ligt onder een dik pak landijs.
Naast zeggenschap over openbare orde en culturele zaken zal de regering van premier Kuupik Kleist vanaf zondag ook zeggenschap hebben over de bodemschatten zoals olie, gas, goud en diamant.
Het merendeel van de Groenlanders kijkt na alle feestelijkheden van vandaag waarschijnlijk al weer naar de volgende staatsrechtelijke stap: volledige onafhankelijkheid....

Steun uit onverwachte hoek

dagcolumn
4,1 met 8 stemmen 366
Al jaren stoor ik mij aan de slechte topografische kennis van veel Nederlanders. Meneer, wat is de hoofdstad van Noord-Holland?
Amsterdam toch? Nee meneer, dat is Haarlem.
Mevrouw, kunt u mij op de kaart aanwijzen waar Roemenië ligt?
Nee, dat is Turkmenistan, maar toch bijna goed hoor....

Schuld is hip

dagcolumn
3,3 met 6 stemmen 267
Al die mensen die maar moeilijk doen over schuld. Ik kan er niet over uit. In het dagelijks leven, maar vooral in het voetbal. Feyenoord bijvoorbeeld, schijnt 21 miljoen Euro schuld te hebben.
Is het dan zo ver gekomen? Durven we in Nederland niet eens meer de schijn op te houden? Dat Ajax Feyenoord en PSV geen potten meer breken in Europa is één ding. Dat ik het met AZ nog wel eens wil zien een ander.
Maar laten we elkaar geen mietje noemen. Liverpool heeft 450 miljoen Euro schuld. Real Madrid het dubbele en FC Barcelona de helft. Inter Milan doet niet aan boekhouden en als Galatasaray Frank Rijkaard presenteert als nieuwe trainer hoor ik de geldkraan rinkelen.
Nee, in dat opzicht is Feyenoord veruit de hipste club in Nederland. Ik geloof daarom ook niet in die zogenaamde schuldsanering van Eric Gudde. Ik zou zeggen: laat die nog maar wat oplopen. Koop eens wat spelers....

Somalische regering een beetje naïef

dagcolumn
4,2 met 5 stemmen 328
Somalië, een land in de Hoorn van Afrika. We hebben er allemaal wel eens van gehoord. Het land is, als we de media een beetje volgen, heden ten dagen best hot. Vandaag nog veroorzaakten enkele Somalische piraten in een Nederlandse cel met hun uitspraken bijna een spoeddebat in de Tweede Kamer.

Somalië is qua bestuur op zo’n zachtst gezegd niet erg stabiel. De centrale overheid, zetelend in de hoofdstad Mogadishu, heeft in de noordelijke regio's Somaliland en Puntland geen enkele zeggenschap. Ook in de zuidelijke regio's is er geen gezag. Verschillende, veelal islamitische, stammen controleren het land. Volgens recente berichtgeving in de media controleert de centrale autoriteit slechts enkele huizenblokken in de hoofdstad. Tsja, kun je dan spreken van een centrale regering? In Amsterdam zouden we in zo’n situatie van een stadsdeel spreken.
...

Israël lapt internationaal recht aan zijn laars

dagcolumn
4,8 met 9 stemmen 273
Vorige week was ik enkele dagen in de Palestijnse gebieden. Op de Westelijke Jordaanoever om precies te zijn. De Gazastrook is immers totaal afgesloten door Israël. Op z’n zachtst gezegd een tikkie dwaas natuurlijk. Dat Israël zichzelf beschermt tegen quassam-raketten die de extremistische Hamasbeweging op Israëlische steden afschiet oké, maar dat Israël zelfs vrachtwagens met hulpgoederen, om de verwoeste scholen en ziekenhuizen weer op te bouwen, de toegang weigert is schandalig!
Op de Westelijke Jordaanoever kon ik wel redelijk goed reizen. Ondanks dat de Israëliërs het niet leuk vinden dat buitenlandse pottenkijkers tussen hun illegalen nederzettingen door reizen om de Palestijnse plaatsen te bezoeken, laten ze hen toch redelijk met rust.
De Palestijnse bevolking daarentegen wordt het reizen erg moeilijk gemaakt. Overal waar Israël dat nodig acht stelt men checkpoints in. Een Palestijn die in bijvoorbeeld Ramallah woont en naar familie in Hebron wil kan op tal van punten zonder enige reden aangehouden worden. Feitelijk beschouwd is het gewoon treiteren van iemand die toevallig een andere culturele achtergrond heeft. En let wel: dit gebeurt allemaal in het gebied dat internationaal rechtelijk aan de Palestijnen wordt toegekend. Israël belemmert dus mensen om vrij te reizen binnen hun eigen land.
Voor mij was het allemaal nieuw om mee te maken. Voor de inwoners van de Palestijnse gebieden niet. Zij leven al jaren en jaren zo en het ziet er niet naar uit dat hun situatie de komende periode zal verbeteren. En Europa en de Verenigde Staten dan? Zij staan keer op keer toe dat Israël illegale acties blijft uitvoeren in de gebieden die Israël niet toebehoren. Zij blijven toestaan dat Israël een illegale afscheidingsmuur op Palestijns grondgebied bouwt en zij blijven toestaan dat Israël illegale nederzettingen bouwt op het grondgebied dat aan de Palestijnen toebehoort. ...

Nieuw Homo

dagcolumn
4,8 met 6 stemmen 288
Met enige regelmaat kom ik in België. België is een leuk land om een weekendje heen te gaan: de mensen zijn sympathiek, de steden, denk aan Antwerpen, Gent en Brugge, zijn mooi en het landschap heeft ook zo haar charme.
Naast dat ik regelmatig in België kom, volg ik ook met enige regelmaat het Belgische nieuws. Bijna iedere dag gebeurt daar wel iets waar je wenkbrauwen van fronzen, of waar je kostelijk om kunt lachen. Zo zijn de Belgen al sinds mensenheugenis aan het bakkeleien over de verhoudingen tussen Vlaanderen en Wallonië.
Mag je nu wel of geen Nederlands spreken in een gemeente waar de meerderheid Nederlandstalig is, maar die formeel in Wallonië ligt? In Nederland halen we onze schouders op als iemand daarover begint. In België niet. Zo is er in het kiesdistrict BHV (nee, deze afkorting staat niet zoals in Nederland voor bedrijfs hulpverlening, maar voor Brussel Halle Vilvoorde) een aantal burgemeesters die wel gekozen maar niet benoemd zijn, omdat ze weigerden de stemoproepen in het Nederlands uit te doen gaan.
Een andere opmerkelijke kant van België vind ik altijd de plaatsnamen. Als je op een willekeurige plek in België op je fiets stapt en vijftig kilometer gaat fietsen zul je gegarandeerd enkele keren glimlachen bij het zien van een plaatsnaambordje. Wat te denken van namen als Wuustwezel, Maagd van Gent, Kijkuit en Sint-Job-in-het-Goor. ...

Kamer laat zich weer leiden door incidenten

dagcolumn
4,7 met 7 stemmen 254
Op verzoek van de PVV en de VVD fracties houdt de Tweede Kamer deze of volgende week het zoveelste spoeddebat over een incident. Na een spoeddebat over een bijbaantje van een PvdA-kamerlid, een spoeddebat over een lampionnenoptocht en ga zo maar door, is het onderwerp nu een ontsnapte tbs’er die een vrouw zou hebben verkracht.
Laat ik voorop stellen dat het natuurlijk verschrikkelijk is voor de vrouw mocht waar zijn dat zij verkracht is door deze man.
Echter ik vraag mij voor de zoveelste keer af of een dergelijk incident nu daadwerkelijk in de Tweede Kamer besproken zou moeten worden?
Ik zou zeggen: neen. De Tweede Kamer gaat over “de grote lijnen” en niet over individuele gevallen. Doordat elke keer een spoeddebat aangevraagd wordt over incidenten, wordt het instrument van spoeddebat erg bot. Het lijkt mij niet onlogisch dat op niet al te lange termijn de regels om een spoeddebat aan te vragen zullen worden verscherpt. ...

Minderheidscoalitie zo gek nog niet

dagcolumn
5,0 met 6 stemmen 315
Enkele weken geleden was er een merkwaardige dag. In de Tweede Kamer in Den Haag was de gehele dag het debat gaande over de maatregelen tegen de economische crisis. In dit debat was er voor de oppositie nauwelijks ruimte om iets aan de maatregelen, die voorgesteld werden, te veranderen. De ruimte voor de oppositie om nog dingen te veranderen is “buitengewoon beperkt”, aldus CDA fractievoorzitter Van Geel in het debat. Na deze woorden verliet de PVV fractie woedend het debat. U weet wel, dit was HET moment uit de politiek van de afgelopen periode.
Hoe anders was het die dag in de gemeenteraad van Utrecht. Daar werd een interpellatiedebat gevoerd met verkeerswethouder De Weger (ChristenUnie) over het actieplan luchtkwaliteit. De oppositie verweet de wethouder dat hij de raad buitenspel heeft gezet door een, door het college vastgesteld, plan naar minister Cramer van VROM te sturen, zonder dat de gemeenteraad in de gelegenheid was gesteld om zich over het plan te buigen. Tijdens het debat werd door drie oppositiefracties, Leefbaar Utrecht, SP en de Groep Mossel (wat eigenlijk een gekke naam is voor een eenvrouwsfractie), een motie van wantrouwen ingediend. Normaal gesproken steunen de coalitiegenoten een wethouder. Dat gebeurde ook nu, dus niets aan de hand zou je zeggen. Ware het niet dat het college van Utrecht sinds het terugtreden van de GroenLinks wethouders, enkele weken daarvoor, nog maar gesteund wordt door een minderheid van de raad (20 van de 45 zetels). De motie van wantrouwen werd in stemming gebracht en met een meerderheid van 23 van de 43 aanwezige raadsleden aangenomen. Spijtig voor wethouder De Weger, maar hem restte niets anders dan direct zijn ontslag aan te bieden.
Moraal van het verhaal is dat het voor het democratische proces soms beter lijkt om een minderheidscoalitie te hebben. De coalitie moet dan in het parlement of in de raad op zoek naar meerderheden. Dit komt het dualisme ten goede. Natuurlijk zijn er ook tal van redenen te noemen waarom een meerderheidscoalitie beter is. Hoe het ook moge zijn, ik vond het gister een bijzondere dag: een dicht getimmerd debat en een debat waarin het alle kanten uit kon....

Noord Korea II

dagcolumn
3,5 met 4 stemmen 287
Enige tijd geleden schreef ik al eens iets over Noord-Korea. Toen waren het de verkiezingen die daar plaats hadden gehad. Deze keer heeft het Noord Koreaanse regime een raket gelanceerd, dat volgens Kim en de zijnen een communicatiesatelliet de ruimte in zou zenden, om vervolgens patriottistische liederen ten gehore te brengen over de gehele wereld.
Volgens het Noord-Koreaanse persbureau KNCA, is de lancering een ongekend succes en zendt de satelliet inmiddels prachtige strijdliederen uit over 'bevriende landen', zoals Burundi, Sudan, Wit-Rusland en Transnistrië (een communistisch deel van Moldavië).
Zuid-Koreaanse en Japanse waarnemers zeggen echter dat de raketlancering totaal mislukt is. Wie bent u geneigd te geloven?
Ook afgelopen week speelden de voetbalelftallen van de beide Korea’s tegen elkaar voor de WK-kwalificatie. Zuid-Korea won de wedstrijd verassend met 1-0. Niet dat het vreemd is dat Zuid-Korea beter is. Nee, maar de uitslag is wel verassend. De afgelopen jaren speelden de beide Korea’s namelijk bijna altijd gelijk. Dit om de goede vrede tussen de beide landen te bewaren, er zou immers gedoe kunnen komen als een van beide landen de wedstrijd zou winnen. ...

Chagrijnigheid troef

dagcolumn
4,0 met 5 stemmen 380
Maandagmorgen hoorde ik op de radio dat een "dansende" goederentrein voor 5 kilometer schade op het spoor tussen de stations Vleuten en Utrecht Terwijde had gezorgd. Normaal inhaleer je dan je sigaret nog een keer, of ga je zonder blikken of blozen door met een andere bezigheid bij een dergelijk radiobericht.
Gisterochtend deed ik dat echter niet, want drie dagen in de week reis ik van Utrecht naar Den Haag en passeer ik onopgemerkt zes keer per week de stationnetjes die nu het toneel zijn van een versperring. Ik was dus, zoals het een Nederlandsche OV-reiziger betaamt, chagrijnig. Zeker nadat ik hoorde dat de herstelwerkzaamheden toch zeker wel een week kunnen gaan duren!
Goed, niets aan te doen. Nu reis ik via Schiphol. Het opmerkelijke bij het reizen met een overstap is dat je, althans ik, beter op je medepassagiers let. Bij een doorgaande reis verzink je in een boek, een krant of achter een laptop. Bij reizen met overstappen is dat anders. Je bent oplettender, je moet immers wel op het goede station in de goede trein stappen. Vandaag viel me pas echt op hoe chagrijnig veel van mijn medereizigers waren. Ikzelf was al niet in opperbeste stemming, maar een zeer chagrijnig heertje, al leunende tegen een deur, had het zo te zien nog moeilijker.
Op dergelijke momenten maakt mijn chagrijn een klein beetje plaats voor medelijden: wat zal er toch met dat chagrijnig ogende heertje aan der hand zijn? Als ik aan hem terugdenk, denk ik dat er waarschijnlijk niet veel bijzonders aan de hand was. Hij was gewoon kwaad dat 'ie weer later thuis was dan gehoopt. ...

post-kolonialisme

dagcolumn
4,6 met 5 stemmen 341
Bijna zou ik zeggen, dat de hang naar de koloniale tijd is teruggekeerd in voormalig Nederlands Indië. De Indonesische voetbalbond wil Guus Hiddink als bondscoach. Ik hoor verbitterde oude Nederlanders in mijn oren schallen:
- Zie je wel. Ze geven eindelijk toe dat ze niets voorstellen zonder ons.
Wablieft? Een nauwelijks serieus te nemen poging van Indonesië om het WK van 2018 of 2022 binnen te halen.
Het land heeft niet de kwaliteiten om een dergelijk toernooi te organiseren. Er zijn vier stadions in heel Indonesië groot genoeg voor een WK-wedstrijd, maar die verkeren in een povere staat. Er zijn geen hotels die de voetballers en tienduizenden voetballiefhebbers kunnen huisvesten. Er zijn geen trainingsfaciliteiten en transportsystemen om de massa’s supporters te vervoeren. Aldus de Volkskrant....

Verkiezingen in Noord Korea

dagcolumn
4,1 met 8 stemmen 331
Zondag was het een belangrijke dag in Noord-Korea, of zoals het zichzelf noemt: Democratische Volksrepubliek Korea. Er waren namelijk verkiezingen. En zoals in ieder zichzelf democratisch noemend land was het ook in Noord-Korea een heuglijke dag.
Hoe gaan verkiezingen in Noord-Korea in zijn werk? Eigenlijk is dat heel simpel. Het land, twintig keer zo groot als Nederland, is onderverdeeld in kiesdistricten. Ieder district heeft een kandidaat, wel zo overzichtelijk nietwaar? Deze kandidaten zijn voor het gemak ook allemaal lid van dezelfde partij: de communistische partij, de Noord-Koreanen spreken overigens van de Arbeiders Partij.
Alle stemgerechtigden ontvangen thuis een stemformulier dat, omdat er toch maar een kandidaat is, voor het gemak alvast ingevuld is. Dat noem ik nou nog eens goede service van de overheid aan de burgers. De stemformulieren kunnen op de verkiezingsdag in de stembus gegooid worden.
Alleen als je het niet met het stemadvies van de overheid eens bent moet je wat doen: namelijk op het stembureau de naam van de kandidaat doorstrepen. In een democratie mag dat natuurlijk, alleen schijnen de Noord-Koreanen zich wel af te moeten vragen of het niet erg onbeleefd is om een kant en klaar formulier weer te wijzigen. Het zou zomaar kunnen zijn dat je, als je zo onbeleefd bent, met naam en toenaam op televisie wordt genoemd als een kameraad die de eenheid van het land een slechte dienst hebt bewezen. ...

150

dagcolumn
4,0 met 7 stemmen 336
In de Tweeede Kamer zitten 150 leden. Deze Kamerleden zijn verdeeld over elf partijen, varierende van het CDA met 41 zetels tot de fractie-Verdonk met maar één zetel.
Bij de grotere partijen zijn er de nodige Kamerleden die we nauwelijks in de media zien. Enkele voorbeelden: Ans Willemse-Van der Ploeg (CDA), Ad Koppejan (CDA), Lea Bouwmeester (PvdA), Jan Boelhouwer (PvdA), Hugo Polderman (SP), Hans van Leeuwen (SP) en Janneke Sneijder-Hazelhof (VVD). Ik zou bijna zeggen wie kent ze niet?!
Als je deze Kamerleden vergelijkt met hun collega's van de kleinere partijen, doen ze allemaal niet zo veel, zijn ze zegsman of -vrouw op vrij weinig onderwerpen. Toch blijken ze er een meer dan voltijdsbaan aan te hebben. Wat doen ze dan zoal, vraag je je bijna af.
Welnu, er zijn bijvoorbeeld Kamerleden die, jaja en dat is best lastig, drie kwartier kunnen debatteren over een lullig advies van de themacommissie ouderenbeleid. Waar andere Kamerleden zich namelijk voor dit debat inschreven voor drie minuten spreektijd, schreef Ans Willemse-Van der Ploeg zich vorige week in voor niet minder dan 45 minuten, waarin ze vervolgens een eindeloos en dodelijk saai betoog hield....

Het kan besproken worden, maar het staat niet ter discussie

dagcolumn
4,4 met 7 stemmen 265
Het was woensdagavond. Buiten was het relatief koud, voor het gevoel althans. Mensen die over het Plein liepen deden dat vermoedelijk alleen omdat het echt nodig was: met dit weer zit men immers liever in een café of thuis voor de buis.
Binnen, in de plenaire zaal van de Tweede Kamer, was het een en al bedrijvigheid: het debat over de recentelijk uitgekomen CPB-cijfers over de staat van onze economie was gaande. Achter het katheder van vak K, het vak waarin het Kabinet altijd zit, stond Jan Peter Balkenende, onze Minister-president. In een betoog, bestaande uit lange wollige zinnen, gaf hij, althans zo deed hij voorkomen, antwoord op de vragen die de fractievoorzitters in hun termijn aan de regering gesteld hadden.
Op een goed moment kwamen zowel Femke Halsema van GroenLinks als Alexander Pechtold van D66 naar voren. Zij bevroegen Balkenende of het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek ook ter discussie zou komen te staan bij het zoeken van oplossingen om de crisis aan te pakken. Balkenende wilde “niet vooruitlopen op de mogelijke uitkomsten”, zo zei hij. “Het zou besproken kunnen worden, maar het stond zeker niet ter discussie”, zo vervolgde hij zijn reactie. Vreemd, waarom zou je iets dat niet ter discussie staat toch bespreken, terwijl je het al zo druk hebt met het zoeken naar maatregelen? Maargoed, dat is de logica van onze Jan Peter.
Het debat modderde, zonder noemenswaardige uitkomst, op deze manier nog even voort tot iedereen het mooi geweest vond en huiswaarts ging, in de wetenschap dat het de volgende dag donderdag zou zijn; de laatste vergaderdag voor het reces....

Kat niet doodrijden? Bekeuring!

dagcolumn
3,3 met 10 stemmen 559
Bij tijd en wijlen is wat men zoal in de kranten schrijft toch komisch. Soms overstijgt het komische nieuws, in deze tijden van oorlog, voedsel- en kredietcrises zelfs bijna het treurige nieuws. Zo berichtte deze week een krant dat een man voor de rechter moet verschijnen, omdat hij een kat NIET doodgereden had.
Toen ik de kop zag was ik in eerste instantie zeer verontwaardigd. Maar die verontwaardiging maakte al snel plaats voor hilariteit. Wat was het geval? Een man had voor een rood verkeerslicht gestaan, en toen het verkeerslicht op groen sprong zag hij een kat over het zebrapad lopen, waarop hij keurig wachtte tot de kat veilig aan de overzijde was. Niets geks zou je zeggen.
Een oplettende ambtenaar in functie ging daarop echter op de man af en gaf hem een bekeuring, wegens het niet naleven van de wegenverkeerswet: bij groen is men immers verplicht door te rijden. De man, daarop zeer verbaasd, kon praten als Brugman maar de agent bleef erbij: wet is wet.
Omdat de bekeurde nu weigert om zijn boete te betalen moet hij binnenkort voor de rechter verschijnen. Ik ben benieuwd wat daar uitkomt....

Eluana

dagcolumn
4,2 met 8 stemmen 681
Eluana Englaro ligt al meer dan zeventien jaar in coma. Zeventien jaren van onzekerheid voor haar familie. Zeventien jaar lang kunstmatig in leven gehouden, in de hoop dat ze ooit weer wakker zou worden. Wanneer iemand na zo’n lange periode nog steeds niet wakker geworden is, moet er evenwel een wonder gebeuren, wil dat ooit nog gebeuren. En slechts naïevelingen en katholieken geloven in dergelijke wonderen.

Eind vorige week leek er eindelijk een einde te komen aan deze uitzichtloze situatie. Het Italiaans Hoger Gerechtshof besloot, dat haar artsen de kunstmatige voeding mochten beëindigen als haar familie daar toestemming toe zou geven. Een kliniek in Udine was inmiddels bereid haar vredig en natuurlijk te laten sterven.
Niks mis mee, zou je denken. Niets bleek echter minder waar. Katholiek Italië en het Vaticaan waren woest! Het was volgens hen ondenkbaar dat artsen de kunstmatige voeding zouden staken. En waarom? Omdat leven beschermd dient te worden en omdat ze zelfs nog wel een kind zou kunnen krijgen. Theoretisch kan ik niets tegen deze argumenten inbrengen, maar praktisch? Ik denk niet dat het ooit nog zo ver zou zijn gekomen....

God in Frankrijk

dagcolumn
4,6 met 7 stemmen 290
De afgelopen twee dagen hield ik mij op in Straatsburg. Twaalf keer per jaar komt het Europees parlement hier, en dus niet in Brussel bijeen. Straatsburg werd ooit als locatie gekozen, omdat het een bijzondere verbinding zou zijn tussen Duitsland en Frankrijk, een stad in een wazig grensgebied tussen beide aartsrivalen. Tegenwoordig is het vooral nog prestige voor Frankrijk. Waardoor dat land, niet gespeend van enige grootheidswaanzin, weigert mee te werken aan een definitieve huisvesting van het EP in Brussel.
En dus verkassen 785 parlementsleden, enkele duizenden medewerkers en tienduizenden dozen met dossiers, twaalf keer per jaar van Brussel naar Straatsburg. Een grapje dat de Europese belastingbetaler € 136.000.000,- per jaar kost. Daar eenmaal aangekomen blijkt al gauw dat die verhuizingen totale waanzin is: verschillende parlementariërs uit diverse landen krijgen een minuut de tijd om een statement te maken in de plenaire zaal. Dit lijkt op veel, behalve een debat, wat je toch zou verwachten in een parlement.
Daarbij komt dat diverse parlementariërs de plenaire bijeenkomst misbruiken om nietige lokale problemen aan de orde te stellen, zoals deze week bijvoorbeeld een versperring van een lokale grensovergang tussen Bulgarije en Griekenland.
Om een enorm verhuiscircus in werking te zetten voor dergelijke bijeenkomsten is eigenlijk van de zotten. Bijna alle Nederlandse parlementariërs zijn het er dan gelukkig ook over eens dat het Europees Parlement eigenlijk alleen in Brussel zou moeten vergaderen. ...

Nu mogen we ook al niet meer fietsen

dagcolumn
4,4 met 9 stemmen 351
Vorig jaar verbaasde de SGP vriend en vijand door een voorstel in te dienen om popmuziek te verbieden. SGP-Statenlid in Gelderland, Nelis Zondag - een zeer toepasselijke naam natuurlijk- vroeg in een Statenvergadering het College van Gedeputeerden van Gelderland om een provinciaal verbod op popmuziek in te voeren.
Dit even hilarische als belachelijke voorstel werd met ruime meerderheid verworpen, God zij dank. Dat SGP’ers liever naar psalmen en naar religieuze klaagzangen luisteren, prima. Dat ze in hun vrije tijd naar orgelconcerten gaan en immer kijken alsof de zondvloed op beginnen staat: ook prima. Maar laten ze zich alstublieft niet met de muziekkeuze van mijn smaakgenoten in Gelderland bemoeien.
Goed, gelukkig haalde dat voorstel het niet. Maar nu ligt er een nieuw verbod op de loer. De SGP in de gemeente Goedereede wil namelijk een verbod op het verrijden van de Tour de France op zondag. Volgende jaar juli vertrekt de Ronde van Frankrijk in Rotterdam en gaat dan via de Zuid Hollandsche eilanden en Zeeland richting België.
Tijdens de tweede dag van de Tour komt het peloton door de gemeente Goedereede. De mannenbroeders van de Staatkundig Gereformeerde Partij zien dat echter niet zitten: 'De zondag is een rustdag, een dag om te wijden aan God de Vader en niet bedoeld om, puur en alleen omwille van vermaak, Godslasterende activiteiten te ontplooien.' Aldus de lokale zegsman van de partij....