biografie: Jan Eijkelboom
Jan Eijkelboom [1926]
begon op 50 jarige leeftijd met het schrijven van poëzie.
Daarvoor was hij werkzaam als journalist, voornamelijk bij Vrij Nederland en Het Vrije Volk. Hij is ook een bekwaam vertaler van dichters als W.B. Yeats en Graig Raine. Sinds 1985 is hij free-lance dichter/vertaler en sinds kort ook weer schrijver van korte verhalen. Begin 2001 verscheen van zijn hand 'Het krijgsbedrijf. Vijf benaderingen' verhalen over het Nederlands-Indonesisch conflict van 1945-1950. Zijn vitale poëzie is van een haast klassieke eenvoud. Maar achter die schijnbare soberheid gaat een groot technisch raffinement schuil.
Inzendingen van deze schrijver
9 resultaten.
verwijderd item
2.8 met 5 stemmen
0 Je schildert nu decors in Avereest, in godsdienstwaan gekerkerd, of geborgen.
verwijderd item
3.7 met 3 stemmen
0 Ik drink me elke dag weer dood en sta als Lazarus weer op.
verwijderd item
1.7 met 6 stemmen
0 Eerste najaarsnevel boven de sloot
tussen spoorbaan en snelweg
en heel dat doen alsof
wordt nu het zwijgen opgelegd
(Gedicht: Een ijzersterke mist)
Het doen alsof is het actieve leven waaraan ik zo min mogelijk meedoe. Het is misschien allemaal wel nuttig, maar ik heb me daar van terug getr...
Slikkerveer
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hier hoorde mijn moeder in negentien vijf
het drinkwater aan komen ruisen
door de net aangelegde buizen.
Hier zag ik tegen de ochtendzon
mijn grootvader thuiskomen van de Noord
die hij heen-en-terug was overgezwommen
om zijn zestigste verjaardag te vieren.
Hier hoorde ik als jongen
een u...
Non omnis moriar*
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Soms, als een distel door dik asfalt,
barst er een regel poëzie
de taal van mensen in.
Zo werd de Dapperstraat een plek
van hoge adel en duurt de Mei
al meer dan honderd jaar.
Zo wijs ik soms mijn kleine zoon
des avonds op een fonkelend verschijnsel
en roep: O Venus, felle star.
Hij ...
Dit Eiland
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Heden voelen mijn voeten zich goed
in hun sokken en die weer
in hun ruime maar nog niet
sloffende schoenen.
Waarom dan niet de paden op,
de bergen in, de velden over
bij deze stad vandaan
waar stegen uitlopen op steigers
niet meer door boten gebruikt.
Wel kan men daar gaan staan uitkijk...
woordjes leren
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Jongens, heb je verdriet,
sprak toen de leraar Grieks,
dan moet je woordjes leren, woordjes
leren. Hij knikte energiek
zodat er as viel op zijn vest,
maar dat was toch al vies.
Wij lachten half vertederd,
half meewarig, want tragiek
daar wist je alles van en hij,
heel oud, haast vij...
O
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 O, dat ik ooit nog eens
een vers met o beginnen mocht,
dat het dan ongezocht een ode
werd waarin zeg maar een dode
dichteres tot leven kwam
ofwel een warm lief lijf
tot marmer werd waardoor
voor wie daarvoor gevoelig is
een adem ging als was het
leven nu voorgoed betrapt.
Maar nee, wat b...
Dreamtime
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Er is geen begin en het einde is zoek.
Moge het sterven sereen zijn
toch zet het zich voort
in het bloedbad van een geboorte,
de geboorte van iemand anders dan,
dat valt niet te ontkennen.
Maar in het leven is ons gegeven
te doen alsof er geen dood was,
niet met de kop in het zand
maar ...