biografie: Jan Emmens
Jan Ameling Emmens [Rotterdam 1924 - Utrecht 1971]
Hij studeerde vanaf 1949 kunstgeschiedenis in Utrecht; hij promoveerde in 1964.
Ad den Besten weigerde in 1950 zijn bundel 'Eigen tijd' voor de serie 'De Windroos'. Hij vond de bundel 'te cerebraal'. Samen met o.a. Theo Sontrop en William Kuik wordt hij wel tot de 'Utrechtse school' gerekend. Emmens was in Utrecht (als niet-graficus) lid van het grafisch gezelschap 'De luis'. Van 1958 tot 1961 was Emmens directeur van het Nederlands Kunsthistorisch Instituut in Florence. Vanaf 1967 was J.A. Emmens hoogleraar algemene kunstwetenschap en ikonologie aan de Rijksuniversiteit in Utrecht.
Hij schreef simpele, erudiete gedichten, waarin gevoel en verstand hand in hand gaan. In zijn soms geestige werk relativeerde hij veel vaststaande waarden. Terugkerende thema's zijn angst en agressie. Hij leed aan depressies en maakte zelf een einde aan zijn leven door zich op te hangen.
Zijn dichtwerk:
- Chacone (1945)
- Kunst- en vliegwerk (1957)
- Autobigrafisch woordenboek (1963)
- Rembrandt en de regels van de kunst (1964)
- Een hond van Pavlov (1969)
- Verzamelde gedichten (1974)
- Gedichten en aforismen (verzameld werk) (1980)
Inzendingen van deze schrijver
5 resultaten.Vogel
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren:
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan de dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn...
Specialistisch
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Dat destijds in de oudheid niet alleen
de wetenschappelijke geschriften,
maar ook, ja, in de eerste plaats
Homerus, Sofocles, de grote dichters
geïllustreerd werden gepubliceerd,
het interesseert u niet en bovendien
gaat het u ook geen bliksem aan, maar dit tenminste
weet ik precies.
- -...
Hard facts
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 't Gras is gemaaid, de bloemen staan op stelen,
de blaren hangen keurig aan de boom.
De een heeft een huisdier wat te bevelen,
iemand te strelen, iemand te slaan,
de ander zichzelf om mee om te gaan.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Een hond van Pavlov', 1969.
Pavlov
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Bij dat van mensen vergeleken, is het denken
van honden beperkt, en hun dromen
daaruit slechts een verwarde keus.
Overdag in de onrust valt het niet op
maar in windstille nachten,
als niets beweegt, beweegt in mij
nog de onzekerheid, een hond
die huivert in zijn droom.
-----------------...
Archaeologisch
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Binnen dit leven voortdurend bezig
angstig te zoeken naar restanten
van een ander leven,
maar tekens van weerzin en wanhoop,
een vuilnisbelt, een oude teddybeer,
beheersen het landschap.
Er is moed voor nodig om te beginnen,
het gezicht van aarde hoopvol te vinden,
de ochtend een gelegenhei...
