biografie: Jeanne

Bij het beklimmen der jaren, kom ik steeds meer dingen tegen, die mijn lieve moeder mij wel eens vertelde, maar wat ik toen nog niet begreep. Zij zei dan tegen mij: Kind, als je ouder wordt zie je meer leeuwen en beren op je weg en maak je je veel meer zorgen over allerlei dingen waar je vroeger niet bij stil stond. Ik nam dat voor lief aan en ging…

Je kan van die gesprekken hebben waarvan je al van te voren weet hoe dat gaat. Je wordt er doodmoe en sikkeneurig van en als je naar huis gaat weet je niet eens waar het over ging. Dat gaat dan ongeveer zo: “ Meid ga lekker zitten, leuk dat je er bent, koffie?’ “Ja graag, hoe is het met je?” “O goed hoor, ik ben gisteren nog naar Hans…

Eigenlijk wist ik het wel! Dit had nog een staartje. Het was allemaal zo goed verlopen! Dat kon niet waar zijn. Daar zat een addertje onder het gras. En ja hoor, gisterenavond laat werd ik op mijn mobiel gebeld door mijn dochter. ‘Mam, ben je weggeweest? Ik kan je maar niet bereiken, ik bel je al de hele avond’. ‘Nee kind, zei ik, ik ben de hele avond…

Het is onjuist dat op CD’s wel staat ’Lucia Popp zingt Strauss’ en op boeken niet ’Thérèse Cornips vertaalt Proust’.…

Het wachten is op de CD met stilte die alle ongewenste geluiden kan overstemmen.…

Het is onjuist dat we handelingen van anderen slechts zouden begrijpen door ze te vergelijken met wat we zelf doen. Veelal ligt de zaak precies omgekeerd; in die gevallen begrijpen we onszelf door ons te spiegelen aan anderen.…

Mensen geven gemakkelijk toe dat ze onmuzikaal zijn, een slecht ontwikkeld richtingsgevoel hebben, met twee linkerhanden behept zijn, of geen gezichten kunnen onthouden. Maar je hoort nooit iemand van zichzelf zeggen dat hij geen gevoel voor humor heeft.…

persoonlijke groei van een vrouw in bloei in de bloei van haar leven vol van haar streven schrijdt ze voorwaarts op haar eigen pas tussentijds vertoevend aan de Ringse plas zich lavend aan het stromen van water emotioneel geklater een met de rimpeling zoals zij het leven zingt…