Inloggen

biografie: Karel De Pelsemaeker

Dag,

 

 

De interesse voor literatuur en poëzie heb ik altijd gehad, ik heb steeds heel goed kunnen opstellen en spreekbeurten geven. Al als kind kon ik ook heel goed gedichten voordragen. Ik keek als kind ook geweldig op naar onze buurman: dat was kunstschilder en dichter Karel Rosier. Eenmaal dat ik een puber was, ben het dichten en voordragen totaal gaan verwaarlozen. En hoewel ik de wereld van poëzie en literatuur ben blijven volgen, was rijmen, dichten en schrijven toch niet stoer genoeg in mijn tienerhoofd.  Koersen, cyclocrossen, lopen, zwemmen en uitgaan kregen echt voorrang op het geestelijke, een dagtaak op het bureau was al meer dan genoeg. Tot er een twintig jaar geleden een moment in mijn leven kwam dat ik opnieuw begonnen ben met schrijven voor een fanblad van Vlaamse zangeres Liliane St-Pierre. Kort nadien leverde ik ook cursiefjes en columns voor het Oost-Vlaamse weekblad De Beiaard, en met succes.

Mijn preferente Nederlandse schrijvers zijn Louis Paul Boon en Hugo Claus, ik vind ze allebei zo virtuoos, ook van Geert Van Istendael heb ik alles gelezen. Herman de Coninck vind ik een heel bijzonder, maar de beste Nederlandse poëzie komt volgens mij van de Nederlandse dichteres Maria Vasalis, van een vrouw dus.

In het dagelijkse leven ben ik archivaris bij de Koninklijke Munt van België

 

Karel De Pelsemaeker

Waaienberg 14

B-9500 Geraardsbergen


Inzendingen van deze schrijver

3 resultaten.

De winter is in het land

beschouwing
2,5 met 11 stemmen 2.060
Het grasgroene zodentapijt en het bonte bloementapijt hebben hun tijd gehad. Lanen en pleinen, heuvels en dalen, haagkanten en bossen staan kaal. Langzaam sleept de waterstroom van de beek zich voort onder de drukkende ijslast. Het donzige sneeuwkleed breidde zich in verte uit. Snerpende noordenwind woei door bossen, over weiden en brake velden. Het vogelgepiep en gefluit vloogheen naar waar de luchtstreken milder zijn.
Hoewel, eentonigheid heerst in de onstuimige winter; ze ontrukt hem toch niet van al zijn bekoorlijkheden. Wie bewonderde nooit in huiverige dagen het landschap, waar vlok na vlok zachtjes neerstreek tot zacht zwanendons? Waarop het zonlicht, door helder hemelazuur schuinsstralend schijnt, en waar men alom goudstralen en zilverkristallen ontdekt. Die rijkelijk verspreid liggen te fonkelen op het statige kleed van de verheven creatie. Nog nooit was het veld zo schoon, nooit droeg het een schitterender tooisel, noch in de kiemtijd, noch wanneer het met vruchten prijkte van rijkdom. Kijk hoe nu het zilvergespin zich heeft geslingerd om de naakte gewassen, en hoe elk uiterste puntje van de tere twijgjes een druppel, gesmolten en wederbevroren tot parel tentoonspreidt. En hoe stellig u ook de schoonheid van de winter ontkent, laat toch de wind maar huilen en de poedersneeuw wervelen. We warmen ons wel bij het haardvuur zijn laaiende vlammen.
We vrezen immers het afgesloten zijn noch de koude, integendeel we herontdekken het gezellige leven, de bron van welzijn op deze wereld. Worden niet, terwijl de aarde uitrust, de plannen gemaakt voor de toekomst? Worden nu de gaten in de kousen niet hersteld of het reilen en zeilen van de volgende zomer overlegd? We drinken een slokje likeur of jenever, kerstbier of wijn. We houden ons warm, slapen dichter bij elkaar.
In de schoot van de koude winter wordt het leven pas gezellig warm....

Waar Vlamingen en Walen elkaar ontmoeten.

verhaal
2,8 met 24 stemmen 3.764
In Deux-Acren waar de Mark in de Dender vloeit, ligt aan de oostkant van de Dender het gehucht Boureng. In Overboelare aan huize de Cocanne, wordt Boureng de Buizemont, nog verder noordwaarts op grondgebied Geraardsbergen wordt dezelfde weg de Vierwindenstraat en uiteindelijk Oudenberg. In werkelijkheid één weg van het centrum van Deux-Acren naar de Oudenberg.

Tot in de jaren vijftig van vorige eeuw huwden de meeste mensen nog met iemand uit hun eigen dorp of uit een naburig dorp. Hoewel de talen verschillend waren gebeurde dit ook hier,Vlamingen trouwden met Walinnen en omgekeerd. Ook mijn grootouders waren op taalgebied een gemengd paar. Opa was een rasechte van de Buizemont, mijn oma was een Waalse uit Deux-Acren, tijdens hun huwelijk hadden beiden van elkaar het Waals en het Vlaams geleerd. Om beurt of per onderwerp werd er voor een taal gekozen. Alleen als er gekeven werd, maakten zij gebruik van hun eigen taal. Ook vloeken deden ze in de taal die ze hiervoor nodig achten, mijn grootva kon heel goed ‘non de Dieu’ en mijn grootmoeder heel goed ‘godverdomme’ zeggen. Mijn moeder en haar twee zussen spraken beide talen maar iedereen kom horen dat ze Vlaams spraken met een Waals accent. Hun Frans en Waals was echter zonder een Vlaams accent, waaruit ik concludeer dat hun moeder toch meer hun taal bepaald had dan hun vader. Ze waren ook alle drie in Overboelare naar school geweest tot het zesde studiejaar, nadien hadden ze in Deux-Acren nog het zevende en het achtste studiejaar gedaan, waar ze heel wat huishoudelijke taken geleerd hadden. Na hun vijftiende waren ze thuisgebleven om mee op de boerderij te werken.
Alle drie kozen zij een Vlaming als levenspartner. Op Boureng waren er ook gezinnen waar beide levenspartners hun eigen taal bleven spreken, net zoals meestal twee levenspartners hun eigen dialecten blijven spreken. Norma bijvoorbeeld, was een Moerbeekse en haar man Louis was van Deux-Acren, zij sprak tegen hem Vlaams, hij Waals. Zo deden ook Lucienne en Willy en Maria en Alidor, hun zonen en dochters zijn allen tweetalig....

De patatten smaken niet meer zoals vroeger

verhaal
4,3 met 15 stemmen 986
‘En de boer hij ploegde voort…voor zijn patatten!’
Wie zoals ik in de jaren vijftig van vorige eeuw is opgegroeid, weet dat er een groot verschil bestaat tussen de jaren 1955 tot 1960, en de daarop volgende vijf jaren 1960-65.
Niet alleen de huizen en de straten ondergingen toen in tien jaar tijd en totale metamorfose, maar ook op technologisch gebied veranderde er veel. Als kind van het platteland zag ik bijvoorbeeld hoe de landbouwers de dorsmachine voor de maaidorser ruilden, en hoe een paardengespan vervangen werd door een tractor.
...