biografie: Karel v/d Woestijne
1878 - 1929
Karel van de Woestijne [Gent 1878- Zwijnaarde1929]
Tijdens zijn atheneumjaren nam Karel van de Woestijne het besluit niet in het Frans maar in het Nederlands te gaan schrijven. Hij maakte de middelbare school niet af; hij studeerde een paar jaar wijsbegeerte en letteren aan de universiteit te Gent.
Van 1898 tot 1903 verbleef hij te Sint-Martens-Latem, waar hij debuteerde met 'Laetemsche brieven over te lente' in 1901.
Hij huwde te Gent in 1904 en ging te Sint-Amandsberg wonen, waar een zoon werd geboren in 1905. Ondertussen werkte hij mee aan 'Van nu en straks' en was hij oprichter van het tijdschrijft 'Vlaanderen' (1903-1907). In 1907 verhuisde hij naar Brussel. In 1915 trok hij naar Pamel waar hij samen met Herman Teirlinck 'De leemen torens' schreef. Na opnieuw naar 
Brussel verhuisd te zijn kreeg hij in 1919 een dochter.
In 1920 was hij medestichter van 'Het roode zeil' en ontving hij de Staatsprijs voor Poëzie. Van 1920 tot 1925 woonde hij in Oostende. In 1921 werd hij benoemd tot hoogleraar in de Nederlandse letterkunde te Gent. Voordien was hij ambtenaar bij het Ministerie van Onderwijs en journalist voor 'De Nieuwe Rotterdamsche Courant'. Vanaf 1925 woonde hij in te Zwijnaarde.
Karel van de Woestijne was, onder invloed van de Franse symbolisten, een verfijnd en gevoelig Renaissance-dichter en een soepel woordkunstenaar. Zijn eerste gedichtenbundels zoals o.a. 'Het vaderhuis' (1903) en 'De gulden schaduw' (1910) waren zwoel-zinnelijk. Daarna nam het geestelijke, het mystische de bovenhand zoals in 'God aan zee' (1926) en 'Het bergmeer' (1928). Ook zijn dichterlijk verhalend proza was interessant b.v. het bekende verhaal 'De boer die sterft' uit 'De bestendige aanwezigheid' (1918). Van zijn hand verschenen in verscheidene tijdschriften ook vele kritische bijdragen die later gebundeld werden.
Bibliografie :
* Laethemse brieven over de lente (1901)
* Het Vaderhuis (1903)
* De boomgaard der vogelen en der vruchten (1905)
* Janus met het dubbele voorhoofd (1908)
* De gulden schaduw (1910)
* Afwijkingen (1910)
* Kunst en geest in Vlaanderen (1911)
* Interludiën I (1912)
* Interludiën II (1914)
* Goddelijke verbeeldingen (1918)
* De bestendige aanwezigheid (1918)
* De modderen man (1920)
* Substrata (1924)
* Zon in de rug (1924)
* Beginselen der chemie (1925)
* God aan zee (1926)
* Het menschelijk brood (1923)
* Christophorus (1926)
* Het zatte hart (1926)
* Epibasis (1927-1929)
* De leemen torens (1928)
* De schroeflijn (1928)
* Het bergmeer (1928)
POSTHUUM WERK:
* De nieuwe Esopet (1932)
* Over schrijvers en boeken (1933)
* Proza (met o.a. De boer die sterft) (1933)
* Verzameld werk (1928-1933)
* Nagelaten gedichten (1943)
* Verhalen (1944)
* Verzameld werk (8 delen, 1948-1950)
* Verzamelde gedichten (1953)
* Journalistiek (Brieven aan de NRC)
* Verzamelde gedichten (1978)
* Brieven aan Lode Outrop (1985)
Inzendingen van deze schrijver
36 resultaten.X. Oktober, sloper van mijn streven
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Oktober, sloper van mijn streven en mijn hopen,
uw moker is van lood
die weegt ter lome leên me en houdt mijn nek gestopen.
Oktober; en uw aêm, mijn lammer lijf beslopen,
Oktober, maakt mijne ogen groot.
Van alle spel geweerd de blijde zomer-kieten,
en te aller rust gekeerd;
verlaten alle...
O Naakte liefde, grijs en broos
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 o Naakte liefde, grijs en broos;
mijn arme herfst, uw lent’ genaderd:
een moede wingerd, bloed-dooraderd,
die lenkt naar nieuwe oktober-roos;
een arme, bibberende schaâuwe
die duister om uw schoonheid rilt;
- - o norse min, die danken wilt
noch durft te rouwen…
'k Zit met mijn lamme benen
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 'k Zit met mijn lamme benen
in de asse van een stervend vuur.
Ik bid; mijn vrienden wenen;
en 't hangt mijn keel uit op den duur.
Zal ik mij dan vervelen
met langer Job te spelen?
De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ...
Aarde, over-oude
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Aarde, over-oude, ik ben van u gescheiden.
De oog-appel van de nacht doordraait mijn hoofd;
de geur verwaait der overkaauwde weiden;
de tand verleerde 't raspen van het ooft.
Diep onder mij verveegt de reep der wegen;
geen fluistrend haspelen van huivrend graan
en wuift de smaak van w...
WANNEER IK STERVEN ZAL
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Wanneer ik sterven zal (o glimlach om de vreze
en om 't begeren dat ik eindlijk sterven zou!):
neem dan dit pijnlijk boek; wil deze verzen lezen
waarin ik u miskenne, o vrouw.
- Ik weet: gij zult er niets dan bitters ondervinden;
niets dat u om de zwaart der dode ontgoochling troost:
slechts...
DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 De zon ligt in mijn linker-hand,
en zijpelt door mijn vinger-brand
van laag en logger bloed, in 't welkend westen,
op dak en doom* , alover vout* en veste*.
De maan rijst uit mijn rechter-hand
en zeeft haar weemlend zilver-zand
alover wuiv'ge wake en schemer-weven
van 't graan, waar de ...
NIET WAAR?
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 Niet waar? Een snede vlees op deze snede brood,
en, dankend nóg, een stille sluier om de zorgen...
De ruste naêrt. Gelijk een aarzelende morgen
wacht ons de slaap, bijna nog schoner dan de dood...
't En is niet veel wat ons van vroeger hopen rest;
maar draagt ge niet het kind van onze zali...
EEN VRUCHT DIE VALT
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
...
Ik zal u niet beminnen
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 Ik zal u niet beminnen,
Gij, die in vreê gewaad
Voorbij mijn torve* zinnen
Langs-heen mijn leven gaat.
Ik zie uw rústige ogen,
En 'k weet hoe goéd ge zijt:
úw tederheid, gebogen
Over mijn eenzaamheid.
En 'k heb u niets verborgen
Van blijheid, drift en leed,
En hoe uw plegend zorg...
Als, bij moe-tanend avond-lichten
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten, en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gij hebt zachte woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.
...
Gij spreekt geen woord, o vrouw...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 Gij spreekt geen woord, o vrouw, maar weent aan mijne zijde
onder 't ontgoochlen dat uw tengere schouders boog.
En 'k wéét uw leed, ik woog de keten van uw lijden,
-maar sluit afkerig 't werend oog.
Ik sluit mijn oog. Gevallig voel 'k het bar verstarren,
en harde plooien, van een spot-lach ...
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Van alle reis terug nog voor de reis begonnen...
Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd?
- Alle einders zijn ontgonnen
en elke tocht gemeerd.
Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên*?
- o Dorre brand der ogen
na nodel...
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleiën om het vlees dat als e...
Een man die, moe en levens-mat
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 God
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik zeg niet: "Ik"; ik zeg aldoor maar: "Gij".
Waarom en wilt ge u niet in mij begrijpen ?
Ik, druif die in de zonne hangt te rijpen.
De zonne blind, waarin ik dij.
Van u bezeten, God, als van een vrouw bezeten.
En eeuwig leeg, o Vrouw, o God, van uw bezit.
o God, ge zijt in mijn verleden g...
Gelijk het gonzend bliksemen
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Gelijk het gonzend bliksemen van motoren,
waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt,
het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren
tot waar de blik van Gods oog doorpriemt;
neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse
zo karig, dat de zonne haar doorvreet
van 't vroege groenen tot het late paars...
Zegen deze avond, God...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan:
tháns zijn onze ogen moede als van wie sterven gaan...
- Stil-wegend staat Uw leve' op de onbewogen blaên;
om iedre boom-gaard gaat d...
Gelijk een arme, blinde hond
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Geljk een arme, blinde hond
van alle troost verstoken,
dwaal 'k door de zoele avond rond
en ruik de lente-roken.
Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.
En 'k dwaal, een blinde hond gelijk,
doo...
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten,
met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten:
Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt,
- zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt
aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten
en laten, uit de kelk van hunne handen...
De rozen domen en dauwen
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 De rozen domen en dauwen
ten avond, vredig-vroom;
er waart een paarser schaâuwe
om de kastanje-boom.
De vijver blankt in dampen;
de troostlijke nacht begint.
- Ontsteek, ontsteek de lampe:
mijn angst ontwaakt, o kind.
Waarom verwijt ge mij
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van al...
De moeder en de zoon
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 De Moeder.
Ik draag u aan mijn hart, al ben ik jaren-zwaar.
Voelt ge mijn adem als een vlamke op uw haar?
De Zoon.
Ach, zwijg: ge zijt een vrouw langs lege levens-straten...
De Moeder.
Hoe, heb ik niet mijn zoen op uw gelaat gelaten?
De Zoon.
Uw zoen is op mijn mond gelijk mijn tr...
'k Ben eenzaam droef
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, e...
Ik heb een vrouw; ik heb een kind
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Ik heb een vrouw; ik heb een kind;
en 'k heb in 't harte harde zorgen...
o Kommer-knagen voor wie mint,
te weiflen aan de dag van morgen.
- Ik sla de zware netten uit
en berg in 't roerig moer de fuiken;
maar, voor de hoop op weel'ge buit,
zie 'k drabben uit de drasse duiken.
Soms k...
Vervarelijk festijn
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten:
zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar,
die, donker van begeerte of heller liefde klaar,
van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten.
o Bralle broeiïng van het schroeiïg-hete haar
...
Zingen, hoe de donkre wereld
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Zingen, hoe de donkre wereld
zijne ronde reize gaat;
zingen 'lijk de merel merelt
'lijk de nachtegaal, die slaat;
Zingen, blind, 'lijk vóór alle eeuwen
't laaien van 't onnozel licht;
zinge' als zon en maan, flambeeuwen*
aan het duisterst aangezicht;
zingen: vreugde en smart, ges...
WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
Wat is het goed aan ‘t hart van zacht verliefd te zijn,
zijn luimen naar een verr' of naeren lach te meten,
en, te elken avond weer het kommer-brood gegeten,
weer blij te mogen rijze' in iedren morgen-schijn,
deed nieuwe liefde-lach het oude leed vergeten.
Ik weet niet wat geluk is; maar ...
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
Weer gaat het vege licht der asters bloeien;
weer naêrt een herfst. - En dit doorhunkerd hart
waar smokend 's zomers toortse gaat vergloeien,
wordt huiverend, en mart . . .
- Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfs...
GIJ ZULT MIJ ALLEN, ALLEN KENNEN
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Gij zult mij allen, allen kennen,
maar 'k zal voor allen duister zijn;
want slechts wie 'k van mijn spot zal schennen
zal lichtend van mijn luister zijn.
Slechts wie na de eêlste weelde-spijzen
zal hongren naar mijn schampre smaad,
draagt eens vóór 't aangezicht der wijzen
de plooi de...
Het huis mijns vaders
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0
Het huis mijns vaders waar de dagen trager waren,
was stil, daar 't in de schaduwing der tuinen lag
en in de stilte van de rust-gewelfde blaêren.
- Ik was een kind, en mat het leven aan de lach
van mijne moeder, die niet blij was, en aan 't waren
der schemeringen om de bomen, en der jaren
...
Meer van deze schrijver...
