biografie: Kees Ouwens

Kees Ouwens [Zeist 1944]

In 1968 verscheen zijn eerste dichtbundel 'Arcadia'. Sindsdien zijn er van hem met tussenpozen bundels gepubliceerd:

- Intieme handelingen

- Als een berk

- Klem

- Droom

- Afdankingen

- Van de verliezer & de lichtbron

- Mythologieën

- Lenteleven - een beurtzang

- Etgroen.

Deze gedichten staan in een bij Meulenhoff verschenen verzamelbundel (2002).

Om aan te geven dat het nog niet om een Complete Gedichten-uitgave gaat, noemde hij deze bundel 'Alle gedichten tot dusver'.

Kees Ouwens schreef ook proza maar zijn bijzondere plaats in de hedendaagse Nederlandse literatuur heeft hij onder de dichters verworven. Zijn werk wordt hoog gewaardeerd.

In 1976 ontving hij al de Van der Hoogprijs. Recentelijk is hem de Constantijn Huygensprijs toegekend. In het juryrapport wordt gesteld dat Ouwens 'een van onze intrigerendste dichters is, schepper van een volstrekt persoonlijk, eigenzinnig, mystiek oeuvre, verkenner van het onbereikbare.'


Inzendingen van deze schrijver


Inzendingen van deze schrijver

6 resultaten.

wisgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 0
Ik gebruik klankeffect als het woorden oplevert die ik kan gebruiken. Een gedicht is geen muziekpartituur, je hebt ook met betekenis te maken. Te veel harmonie bederft de stemming.…
Kees Ouwens17 februari 2008Lees meer >

beukenaanplanting wijst op het horen tot een goed

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
beukenaanplanting wijst op het horen tot een goed de groepen bomen, groepen van een vormend, groeperen hun onderscheidloosheid en stellen hun enigheid hun plaats is het dat tussen hen, door hun omspreiding genodigd, in die de grond zacht is van zoveel herfsten als haar jarental en voelt als zwichtend, voorbijgegaan worden tegelijk twee en…
Kees Ouwens24 februari 2006Lees meer >

Exil

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik ontwierp mij want ik bemoederde het woord zoogde de letter verschoonde het leesteken en trainde het woord zindelijk Hun zichtbaarheid was violentie hun aanblik decimeerde mijn verte hun schriftuur beletterde mijn verstomming en hun lectuur belas mij de school…

Ik word ouder

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik word ouder en dat is op zich niet verwonderlijk. Maar wanneer ik op een canapé lig, die ik zelf niet bezit en een sigaret neem uit een dure, ivoren doos, die niet bij mij past, besef ik, dat ik al veel tijd verknoeid heb en dat het in de toekomst net zo gaat al kan ik dat niet zien. -----------------------------------------------------…
Kees Ouwens18 november 2003Lees meer >

Ik ging wandelen

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ik ging wandelen. Mijn keurige regenjas stond mij goed. Met mijn verzorgde uiterlijk stonden vele deuren voor mij open. Maar ik wandelde. Ik was mijzelf genoeg. Vele straten verder stokte mijn adem. Mijn prettige voorkomen vertrok van angst. Wat ging mij nu gebeuren? Ik wist het niet. En eens ging ik uit wandelen. Er heerste volslagen…
Kees Ouwens28 augustus 2002Lees meer >